Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020

Τα πρόσωπα της Πηνελόπης



Η Πηνελόπη ομοία με την Άρτεμη την Αφροδίτη και την Αθηνά κατεβαίνει τα σκαλιά
τραγουδά ο Όμηρος
Ποια είναι η Πηνελόπη και τι στα χέρια της κρατά;

 Φωτογραφία για τον  7ον διαγωνισμό του τόξου
Ομηρική Πολιτεία

Penelope by Franklin Simmons, 1896
 Exhibit in the De Young Museum, San Francisco, California, USA

Κυριακή 21 Ιουνίου 2020

Η ανοδική κλίμακα της αγάπης


Ποιοι ανεβαίνουν και ποιοι κατεβαίνουν την Ομηρική Κλίμακα της Συνείδησης 
στα Ομηρικά Έπη και πως και γιατί

Στη νεοελληνική, λοιπόν, οι λέξεις «επικός» και «ηρωικός» δεν παράγουν αυτομάτως ισχυρούς συνειρμούς με το συναίσθημα. Αντιθέτως εσείς αναδεικνύετε αυτή την έννοια μέσα στο έργο σας.
Αυτή είναι μια καλή αφορμή για να θυμίσω τη θεωρία του Ιωάννη Κακριδή για την ανοδική κλίμακα της αγάπης (σ.σ.: «Αscending scale of affection», 1949, εδώ σε πρόχειρη μετάφραση). Στο δεύτερο μισό της «Οδύσσειας» δύο είναι οι πιο δύσκολες σκηνές αναγνώρισης του Οδυσσέα. Η πρώτη με την Πηνελόπη. Αυτή, δηλαδή, που σε ένα σύγχρονο μυθιστόρημα θα έμπαινε πρώτη. Και, στο τέλος, η αναγνώριση με τον πατέρα του, Λαέρτη. Γιατί συμβαίνει αυτό; Σύμφωνα με τον Κακριδή, όσο πιο στενή είναι η σχέση σου με κάποιον, τόσο πιο δύσκολα επανασυνδέεσαι μαζί του. Κι εδώ μιλάμε για απόσταση 20 ετών. Αντιστρόφως, η πιο εύκολη σκηνή φαίνεται πως είναι με τον σκύλο του Οδυσσέα, τον Αργο. Εχει χάσει την όραση και την ακοή του, αλλά του έχει μείνει η όσφρηση.
«Μετά την Οδύσσεια δεν ήμουν ο ίδιος άνθρωπος»
Ο κορυφαίος ομηριστής της εποχής μας, διευθυντής στο Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Χάρβαρντ, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για την πρώτη επαφή με τα έπη, τα συναισθήματα και τις σκοτεινές πλευρές των ηρώων, τις ΗΠΑ του Τραμπ και τον Ορκο των Αθηναίων Εφήβων
Η ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γκρέγκορι Ναζ από τον Δημήτρη Δουλγερίδη
στα Νέα


Αν εξαιρέσεις τις υπερβολικές ανησυχίες του καθηγητή για τον "ρατσισμό και την δημοκρατία" της πολυεθνικής αυτοκρατορίας των ΗΠΑ η αφήγηση του έχει αρκετά να μας πει για τα Ομηρικά Έπη και τον διάσημο ποιητή

Αστραία

Κυριακή 5 Απριλίου 2020

Ω διαλεκτική 25η Οδύσσεια




Ταξίδια στο Άπειρο της Ποίησης
(απόσπασμα)
[...]Ω, διαλεκτική, σαν τους παλιούς θαυματοποιούς,που αλλάζαν ένα πλήθος φτωχών θεατώνσ' έναν λαό από γέλια παντοδύναμα,
αστρονομία, που σαν την τρυφερή μητέρα, ακουμπάς κάτω απ’ το Χάοςένα ήρεμο παιδικό προσκέφαλο,ηλεκτρονική φυσική, βασανιστική ερωμένη μου,αυτοί οι πολύπλοκοι δοκιμαστικοί σωλήνες είναι πιο πολύτιμοι για τη ζωήκι απ’ τα ίδια τ’ άντερά μας,οι εξισώσειςσα μεγάλες τριήρεις οδηγούν σε άσφαλτο δρόμο πιατον κουρασμένο Οδυσσέα — πιο εκεί, ακόμα πιο εκεί,
πάντα πιο εκεί,
κι ω, εσύ, ερχόμενη Αγνότητα, πιο μεγάλη απ’ όλο το Σύμπαν.
Αιώνες ταξίδεψα, βυθίστηκα στο Άπειροόπως μέσα στα ξάστερα λαγόνια μιας γυναίκας — κι έφτασαμέχρι εκεί, πιο εκεί, πιο εκεί, πάντα πιο εκεί,
εκεί, που το Σύμπαν στηρίζεται πάνω στο Άσκοπο,σαν ένα αρμόνιο
πάνω στο ρύγχος ενός γουρουνιού. Αυτό το Άσκοπο εγώ τοπολέμησα
με την αδερφοσύνηκαι τα ποιήματα.

Τάσος Λειβατίτης  25η ραψωδία
Από το  Αρκτικόν  Άλφα έως το  Διαλεκτικόν Ω- μέγα
ΠΗΓΗ

Πέμπτη 26 Μαρτίου 2020

Ομηρικές λέξεις στη σύγχρονη ιατρική ορολογία


Η διαχρονικότητα του Ομήρου Ποιητή

Μορφή χιονοστιβάδος παίρνουν οἱ λέξεις τοῦ Ὁμήρου πού χρησιμοποιοῦνται διεθνῶς στήν ἰατρική ὁρολογία, πολλές ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι δυσνόητες ἀκόμη καί ἀπό τούς Ἓλληνες, παρά τήν ἑλληνική προφορά τους, διότι ἒχουν σχηματισθεῖ ἀπό τόν ἐπιστημονικό κόσμο τῆς ἰατρικῆς, προκειμένου νά ἐκφράσουν εἰδικότερες ἀσθένειες, εἰδικές χειρουργικές καί φαρμακευτικές ἐπεμβάσεις καθώς καί εἰδικά ἰατρικά ὂργανα.
Άρθρο του Ομηριστή Κώστα Δούκα*
Εἶναι τόσες πολλές οἱ λέξεις αὐτές, ὣστε διερωτᾶται κανείς τί θά ἀπέμενε ἀπό τήν ἰατρική ἐπιστήμη ἂν ἀφαιροῦντο οἱ λέξεις αὐτές ἀπό τήν καθημερινή ἰατρική διάγνωση ἀσθενειῶν.
Τίποτε ἀπολύτως.
Θά δώσουμε καί σήμερα μία γεύση παραγωγῆς ἰατρικῶν λέξεων, πού ἒχουν παρθεῖ αὐτούσιες ἀπό τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσεια, γιά νά ἀντιληφθοῦν καί οἱ σύγχρονοι Ἓλληνες πόσο σημαντική εἶναι ἡ γλῶσσα τους, τήν ὁποία οἱ ταγοί μας κάνουν ὃ,τι μποροῦν γιά νά τήν εὐνουχίσουν, σέ πρώτη φάση, καί τήν ἐκλατινοποιήσουν σέ δεύτερη.
Ἀπό τό ρῆμα ἰσχάνω  ἢ ἰσχανόω, προκύπτει ἡ ischaemia.
Ἀπό τίς λέξεις κακός καί ὀφθαλμός προκύπτει ἡ cacophthalmia.
Ἀπό τήν καρδία προκύπτει ὀρμαθός λέξεων, ὃπως cardialgia, cardiogram, cardiograph, cardiomyopathy (καρδία, μῦς, πάθος ), cardiosklerosis, cardiotherapy, cardiotonic, cardionosos καί πλῆθος ἂλλων.
Ἀπό τήν κεφαλή πάλι προκύπτει σμῆνος λέξεων, ὃπως cephaledema, cephalemia, cephalology (κρανιομετρία) ,cephalopathy, cephalotomy (ἐγχείριση ἐγκεφάλου) καί πλῆθος ἂλλων λέξεων.
Ἀπό τό κρανίον προκύπτουν νέοι ἰατρικοί ὃροι ὃπως: Cranialgia, craniectomy, craniocel (κρανιοκήλη), craniohematoma, craniopathy, craniotomy καί πλῆθος ἂλλων λέξεων ἀσθενειῶν τοῦ κρανίου, ἐγχειρητικῶν παρεμβάσεων, ἰατρικῶν ὀργάνων, ἰατρικῶν ἐξειδικεύσεων, πού ἂν τίς παραθέταμε, θά…παίρνατε μάστερ.
Ἡ λέξη κρυερός, κρύος, δέν ἀφήνονται ἀνεκμετάλλευτες, ὃπως cryaerotherapy, cryobiology, cryocautery (κρυοκαυτηρίαση), cryogenics (κρυογεννητική), crytometer  (κρυόμετρο) κ.ἂ.
Πλῆθος λέξεων τῆς ἰατρικῆς παράγονται ἀπό τήν λέξη κύστις (πού ὁ Καζαντζάκης περιφρονεῖ καί τήν λέει…φούσκα). Μερικές μόνον ἀπό αὐτές: Cystadenoma, cystalgia, cystectasia, cystectomy, cystitis, cysterethism (ἐρεθισμός τῆς κύστεως), cystoma. (κύστωμα) καί πολλές ἂλλες.
Ἀνεκμετάλλευτη δέν πάει καί ἡ λέξη λευκός καί ἒχουμε στήν ἰατρική: Leucaemia, (λευχαιμία) leucoma (λεύκωμα), leucopathy, leucorrhea, (ἡ λευκόρροια, πιό γνωστή ὡς βλενόρροια) leucodermia, leucotoxine, leucotrichia.
Ἀπό τόν λίθον προκύπτει ἡ σύγχρονη μέθοδος θρυματισμοῦ τῶν πετρῶν τοῦ νεφροῦ, ἢτοι lithotripsy, ἀλλά καί lithodialysis καί lithogenesis.
Ἀπό τό λίπος προκύπτουν ἡ lipaemia, τά lipid (λιπίδια), ἡ lipocele (λιποκοίλη), τό lipochondroma, ἡ, lipogenesis, ἡ liponefrosis, lipoma, lipopenia  κλπ.
Ἡ μάζα, τό ρῆμα μάσσω καί ὁ μαστός ἢ μαζός κυριαρχοῦν στήν ἰατρική ὁρολογία. Ἰδοῦ μερικές λέξεις, πού δέν χρειάζονται μετάφραση: Mastalgia, mastatrophia, massage, mastauxy (μασταύξηση), mastectomy, mastology, mastongus (ὂγκος μαστοῦ), mastoptosis, mastorrhagia κ.ἂ.
Χρήσιμη λέξη καί ὁ μακρός τοῦ Ὁμήρου σέ σύνθετες λέξεις, ἀμφότερες ὁμηρικές, ὃπως:
Macrognathia, macromastia, macroprosopia, macrorrhinia, macrostomia, macrosomia κ.ἂ.
Καί ὁ μέγας χρησιμοποιεῖται εὐρύτατα στήν ἰατρική. Αὐτό δά ἒλλειπε. Ἰδοῦ μερικές λέξεις <διαμάντια> πού τίς γνωρίζουν σέ ὃλα τά νοσοκεμεῖα τοῦ κόσμου:
Megacardia, megacephalic, megadont (μεγαλόδοντας), megalacria (μεγαλακρία), megalocephaly, megalocheirous, megalomelia, megalophthalmus, megalopodia, megaloprosopous κ.ἂ.
Οὒτε ὁ μέλας διαφεύγει τῆς προσοχῆς τῶν ξένων γιατρῶν: Melanaemia, melanocarcinoma, melanodermia, melanoglossia, melanoma, melanonychia, melanouria κ.ἂ.
Ὁ μικρός πάλι δίνει τίς δικές του λέξεις στήν ἰατρική, ὃπως: Micrencephaly, microanatomy, microangiopathy, microbe, microbiology, microviophobia, microbiosis, microcardia, microcephalus, microscelia (μικροσκελία) microdactylia, microdontia, microgastria, microphallus, ὁ ἒχων μικρό αἰδοῖο) microparacite, microphthalmia, micropodia, microscope,(μικροσκόπιο) microtia (μικρωτία) καί πλῆθος ἂλλων παραγώγων λέξεων, ὃλων ὁμηρικῶν στόν συνθετικό τους σχηματισμό.
Ἡ λέξη μόνος δίνει ἂλλο ὀρμαθό λέξεων ἰατρικῆς ὁρολογίας, ἀρκετές ἀπό τίς ὁποῖες ἀποτελοῦν γλωσσικά κατασκευάσματα τῆς ξένης ἰατρικῆς εἰδικοῦ νοήματος, ὃπως π.χ. monopathy (προσβολή ἑνός μέλους τοῦ σώματος ἀπό ἀσθένεια), ἢ monophyodont (ὁ ἒχων ἐπί τῆς μιᾶς μόνο γνάθου ὀδόντας), ἢ monops (μονόφθαλμος). Οἱ παραγόμενες λέξεις εἶναι πάμπολλες.
Ὁ μυελός παράγει κι αὐτός σειρά εἰδικῶν λέξεων τῆς ἰατρικῆς, ὃπως π.χ. myelinoma (ὂγκος στόν μυελόν), myelitis, myelocyte (μυελοκύτταρο), myelography, myelomatosis καί ἂλλες εἰδικώτερες λέξεις.
Ἀπό τό ρῆμα ναρκάω ἒχουμε narcoanesthesia, narcodiagnosis, narcoypnosis, narcolepcy. narkopepsia (βραδυπεψία), narcose (ναρκωτικό), narcotherapy κ.ἂ.
 Ὁ νεκρός παράγει χρησιμότατες λέξεις στήν ἰατρική, ὃπως ἐνδεικτικῶς: Necrobiosis, necrocomium (νεκροτομεῖο, ἀπό τίς ὁμηρικές λέξεις <νεκρός> καί <κομέω>, ἢτοι φροντίζω, ἐξ οὗ γηροκομεῖο, τρελλοκομεῖο, μελισσοκομεῖο, πτωχοκομεῖο, νοσοκομεῖο κλπ.), necropsy, necroscopy, necrotomy, necrogenic (ὁ ἐκ νεκρῶν γενόμενος) κλπ.
Τό νεῦρον τοῦ Ὁμήρου ἢ ἡ νευρά ἒχει δημιουργήσει εἰδικό λεξιλόγιο γιά ἓνα κλάδο τῆς ἰατρικῆς, τῆς νευρολογίας  (neurology), ὃπως: Neuralgia, neurasthenia, neurectasia, neuriasis (νεύρωσις),  neuriatry (νευρολογία), neuroanatomy, neurobiology, neuroendocrinology, neuroepithelioma, neurography, neuropsychiatre, neuropathology, neuroma, neuropharmacology, neuropsychiatre καί πλῆθος ἀκόμη λέξεων, πού ἀναφέρονται σέ εἰδικούς κλάδους καί εἰδικά φάρμακα καί ἀγωγές ἀσθενῶν.
Δέν θά συνεχίσω ἂλλο μέ τίς διεθνεῖς λέξεις τοῦ Ὁμήρου στήν ἰατρική ἐπιστήμη, διότι θά ἦταν κουραστικό γιά τόν ἀναγνώστη. Ἢθελα μόνο νά δώσω μία ἰδέα τῆς πληθώρας τῶν λέξεων πού ἒχουν πάρει ἀπό τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσεια καί ὁμιλοῦν καθημερινά οἱ γιατροί ὃλου τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι ὂχι μόνο θεραπεύουν τούς ἀσθενεῖς τους, ὂχι μόνο θαυμάζονται γιά τήν πολυμάθεια καί τήν ἐπιστημονική τους κατάρτιση ἀπό αὐτούς τούς ἲδιους τούς ἀσθενεῖς, ἀλλά καί κερδίζουν τά πρός τό ζεῖν, ἐνῶ οἱ νέοι κλάδοι τῆς ἰατρικῆς ἀναπτύσσονται μέ ταχύτατο ρυθμό, χρησιμοποιοῦν καί θά χρησιμοποιοῦν ἀποκλειστικά ὁμηρικές λέξεις γιά νά ἀνακουφίσουν τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό τίς ὀδυνηρές ἀρρώστειες.
Ὁ κόσμος ὃλος ὁμιλεῖ ὁμηρικά, ἀλλά δέν τό γνωρίζει.
*Ο κύριος Κώστας Δούκας είναι δημοσιογράφος ( μέλος της ΕΣΗΕΑ) ερευνητής και συγγραφέας ( μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών) και ασχολείται επί 40ετία με την Ομηρική γραμματεία.
Έχει μεταφράσει ΙΛΙΑΔΑ και ΟΔΥΣΣΕΙΑ σέ πεζό και, τελευταία, σε έμμετρο λόγο, μετά σχολίων, με την διάσωση του 80% των λέξεων του Ομήρου.
ΠΗΓΗ:ekozen