Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πηνελόπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πηνελόπη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Αυγούστου 2023

Το κλειδί της Πηνελόπης στην Κασσώπη

 


Το κλειδί του Ομήρου στην Κασσώπη Ηπείρου, Λακωνική κλεις

Κασσιέπεια ή Κασσιόπεια από το κασία, κανέλα, γλυκειά σε έπη, η Κασσώπη είναι η μητέρα της Ανδρομέδας που βασιλεύει στους άνδρες, σύζυγος του Κηφέος που σημαίνει σκυφτός, κρυφός, βασιλιάς στην Αιθιοπία χώρα προτίμησης του Ποσειδώνα. Ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης το αναφέρουν και παντού στην αρχαία Ελλάδα το βασικό σχήμα στον αστερισμό αντιστοιχούσε σε μία γυναίκα καθισμένη πάνω σε ένα θρόνο, («Η του θρόνου»). Ωστόσο παλαιότερα ο αστερισμός ήταν γνωστός ως Λακωνική Κλεις από την ομοιότητά του με αυτό το αρχαίο αντικείμενο. Ο Άρατος επίσης τον παρομοιάζει με πόρτα με κλειδί και, προχωρώντας περισσότερο, ο Γάλλος επίσκοπος Huet, δάσκαλος του τότε διαδόχου Λουδοβίκου ΙΕ΄, έλεγε πιο συγκεκριμένα ότι ήταν το κλειδί που ο Όμηρος περιγράφει στα χέρια της Πηνελόπης στην Οδύσσεια

Το Aρχαίο Θέατρο της Κασσώπης θα υποδεχτεί θεατές για πρώτη φορά μετά από 21 αιώνες, στις αρχές Σεπτεμβρίου - Η αναστήλωση και η μεγάλη εκδήλωση

Κρυμμένη στα ιστορικά βουνά του Ζαλόγγου που της προσέφεραν ένα φυσικό οχυρό, σε μια στρατηγική θέση που ήλεγχε το Ιόνιο Πέλαγος και τη δυτική ακτή, η αρχαία Κασσώπη υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Ηπείρου. Ο σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων βόρεια της Πρέβεζας και η αρχαιολογική έρευνα έχει φέρει στο φως την πρωτεύουσα της Κασσωπαίας, χτισμένη πριν από τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα. Η Κασσώπη είχε δικό της νομισματοκοπείο, δύο λιμάνια, πρυτανείο, Αγορά, ναό της θεάς Αφροδίτης, αλλά και ένα μεγάλο αρχαίο θέατρο, που είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ενδεικτικό της οικονομικής ευρωστίας της πόλης είναι το γεγονός πως στη διάρκεια των ανασκαφών έχουν βρεθεί νομίσματα από 40 διαφορετικές πόλεις-κράτη και 17 φύλα και έθνη κι αυτό δείχνει πως η Κασσώπη είχε επαφές με ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο.

Η πόλη εγκαταλείφθηκε οριστικά το 167 π.Χ. όταν ολόκληρη η Ήπειρος κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και οι κάτοικοί της μετοίκησαν στη Νικόπολη. 

Ένα άγνωστο αρχαίο θέατρο σε ένα άγριο τοπίο

Σε χώρο κάτω από τη βορειοδυτική ακρόπολη της Κασσώπης, με απρόσκοπτη θέα στη χερσόνησο της Πρέβεζας, τον Αμβρακικό κόλπο, το Ιόνιο Πέλαγος, τη Λευκάδα και τα Ακαρνανικά όρη, εντοπίστηκε το μεγάλο Θέατρο της πόλης -υπάρχει και μικρότερο-, το οποίο κατασκευάστηκε τον 3ο π.Χ. αιώνα, σε υψόμετρο 617 μέτρων και αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό δημόσιο οικοδόμημά της. Εκεί συγκεντρώνονταν οι άντρες της πόλης και παρακολουθούσαν θεατρικές παραστάσεις ή συζητούσαν μεγάλα πολιτικά θέματα. Η θέση για την οικοδόμηση του θεάτρου δεν ήταν τυχαία, αφού από εκεί είχαν απρόσκοπτη θέα στον Αμβρακικό κόλπο, το Ιόνιο Πέλαγος και τη Λευκάδα.

«Πρόκειται για ένα διαμάντι κρυμμένο μέσα σε ένα άγριο τοπίο και η συγκίνησή μας είναι μεγάλη που 21 αιώνες μετά στην ορχήστρα του θα στηθούν ηθοποιοί και στα ειδώλια θα καθίσουν θεατές», δήλωσε στη Voria.gr ο πρόεδρος του Σωματείου «Διάζωμα» και τέως υπουργός Πολιτισμού, Σταύρος Μπένος, ο οποίος πρωτοστατεί στην ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων σε όλη τη χώρα. 

Μαζί με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας, που έχει την ευθύνη των ανασκαφών και των αναστηλωτικών έργων, το «Διάζωμα» άνοιξε «κουμπαρά» (τραπεζικό λογαριασμό) για το αρχαίο Θέατρο της Κασσώπης ήδη από το 2010 και ανέθεσε μια σειρά από μελέτες για την αποκατάσταση και τη συνολική ανάδειξη του θεάτρου. 

Για πολλούς αιώνες το πέτρινο οικοδόμημα είχε γίνει ένα με τον ορεινό όγκο κι εκεί έφταναν μόνο περιηγητές, αρχαιολάτρεις και αργότερα αρχαιολόγοι και ιστορικοί. Στο πέρασμα των χρόνων και με την εγκατάλειψη της αρχαίας πόλης, το Θέατρο της Κασσώπης καλύφθηκε από οργιώδη βλάστηση, η οποία σε συνδυασμό με τις συνεχείς κατακρημνίσεις βράχων κατέστρεψαν σημαντικά τμήματα των εδωλίων του κοίλου, που σήμερα καλύπτεται σε όλη του την έκταση από σύγχρονες επιχώσεις.

Το θέατρο διασώζει το 80% του αρχαίου δομικού του υλικού, όμως υπέστη σημαντικές φθορές και αλλοιώσεις εξαιτίας των συνεχών κατακρημνίσεων βράχων από τον υπερκείμενο ορεινό όγκο, της σεισμικής δραστηριότητας, αλλά και της κακής ποιότητας του τοπικού ασβεστόλιθου.

Η πλήρης αποκάλυψη των δομικών μερών του θεάτρου και η πιλοτικού χαρακτήρα σημειακή αποκατάστασή του αποτέλεσε το αντικείμενο του έργου της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πρέβεζας «Αποκατάσταση – Ανάδειξη αρχαίου θεάτρου Κασσώπης (Α΄ Φάση)» που υλοποιήθηκε την περίοδο 2017-2022.

Σήμερα έχει ολοκληρωθεί η α΄ φάση ενός μεγάλου έργου -μέσω του ΕΣΠΑ 2014-2020 και αφού δόθηκαν όλες οι εγκρίσεις από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο- για την αποκατάσταση της ορχήστρας και 5 σειρών ειδωλίων και 300 θεατές (η συνολική χωρητικότητα του θεάτρου στην αρχαιότητα ήταν 6.000 θεατές) θα καθίσουν στις πέτρινες κερκίδες 21 ολόκληρους αιώνες μετά την τελευταία παράσταση.

«Το αρχαίο θέατρο της Κασσώπης δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό και αξίζει να αναδειχθεί και να πρωτοστατήσει και πάλι. Βρίσκεται σε μια εξαιρετική θέση και έχει σπουδαία ιστορία», επισημαίνει ο κ. Μπένος.

Σύμφωνα με τη μελέτη του αρχαιολόγου Γιώργου Ρήγινου, δύο πολυγωνικά αναλήμματα, ενισχυμένα με αντηρίδες στηρίζουν τα δύο άκρα του κοίλου, που χωρίζεται από ενδιάμεσο διάζωμα σε δύο τμήματα με 24 σειρές λίθινων εδωλίων κάτω και δώδεκα 12 σειρές επάνω αντίστοιχα. Στην κορυφή του κοίλου ένα πλατύτερο διάζωμα προστατεύεται εξωτερικά από τοίχο, ο οποίος φέρει άνοιγμα, που διευκόλυνε πιθανότατα την έξοδο των θεατών από το ανώτερο τμήμα του Θεάτρου. Έντεκα κλίμακες διαιρούσαν το κοίλο σε 10 κερκίδες, με τις δύο ακρινές να έχουν το μισό πλάτος από τις υπόλοιπες.

Ιδιομορφία παρουσιάζει η ορχήστρα του Θεάτρου καθώς δεν σχηματίζει πλήρη κύκλο, αλλά τόξο μεγαλύτερο από ημικύκλιο.

Η επανεκκίνηση του θεάτρου με «Το χάσμα της Κασσώπης»

Το Αρχαίο Θέατρο της Κασσώπης θα υποδεχτεί τους πρώτους θεατές μετά από 21 αιώνες, το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου. Το κοινό θα παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση «Το χάσμα της Κασσώπης» από το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας, σε μια εκδήλωση που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας, το Σωματείο «Διάζωμα» και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας.

Η παράσταση βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό του Γάλλου συγγραφέα ιστορικών έργων Frédéric Lenormand και ο πρωτότυπος τίτλος του είναι Le Gouffre de Kassopé. Ο Frédéric Lenormand επισκέφτηκε την Κασσώπη τη δεκαετία του 1990, εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο έργο και το εξέδωσε ιδιωτικά στη Γαλλία. Το ανέσυραν από τη λήθη οι Παναγιώτης Κλήμης και Νίκος Καράμπελας και το μετέφρασε η Κάρολ Μόλτερ, η οποία είναι συνεργάτης του «Διαζώματος». Για λόγους πρακτικούς το αρχικό κείμενο περιορίστηκε σε χρόνο, ώστε να είναι ευκολότερη η παρακολούθησή του στις συνθήκες του αρχαίου θεάτρου κι έτσι η διάρκεια της παράστασης είναι 60 λεπτά. Δεδομένων των συνθηκών, και καθώς δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες στο Θέατρο, η παράσταση θα παρουσιαστεί το απόγευμα και θα έχει ολοκληρωθεί πριν τη δύση του ήλιου.

Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στην αρχαία Κασσώπη, μια μικρή πόλη της Ηπείρου κολλημένη στο βουνό, που βρίσκεται σε παρακμή, ως συνέπεια των συνεχών κατολισθήσεων. Η αρχαία Αγορά γκρεμίζεται και ένας βράχος πέφτει πάνω στο θέατρο. Ο άρχοντας της πόλης, ένας γέρος έμπορος και η ιέρεια της θεάς Αφροδίτης παρακολουθούν τον σταδιακό αφανισμό της Κασσώπης. Το 31 π.Χ., τους κατοίκους επισκέπτεται ο ρωμαϊκός στρατός και δύο Ρωμαίοι εκατόνταρχοι προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες της, πριν χρησιμοποιήσουν βία, να μετοικήσουν στην νέα πόλη, την Νικόπολη, που θα χτίσει ο Οκταβιανός Αύγουστος για να θυμίζει τη νίκη του στη ναυμαχία του Ακτίου. Δύο πολιτισμοί συγκρούονται. Τα επιχειρήματα των Ρωμαίων και ο αντίλογος των Κασσωπαίων διατρέχουν το έργο με πίκρα και χιούμορ.

Οι θεατές θα παρακολουθήσουν την αντιπαράθεση της Ρώμης με την Ελλάδα και την αντίδραση των ντόπιων. Η απόφαση για την εξέλιξη έχει παρθεί. Ο πιο ισχυρός θα νικήσει. Η νέα πόλη θα δημιουργηθεί πάνω στον πόνο και τον αγώνα των Κασσωπαίων.
ΠΗΓΗ 

......στην απειρωτάν γαία

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020

Τα πρόσωπα της Πηνελόπης



Η Πηνελόπη ομοία με την Άρτεμη την Αφροδίτη και την Αθηνά κατεβαίνει τα σκαλιά
τραγουδά ο Όμηρος
Ποια είναι η Πηνελόπη και τι στα χέρια της κρατά;

 Φωτογραφία για τον  7ον διαγωνισμό του τόξου
Ομηρική Πολιτεία

Penelope by Franklin Simmons, 1896
 Exhibit in the De Young Museum, San Francisco, California, USA

Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

Η κνώσσουσα Πηνελόπη


Τι κνώσσει η Πηνελόπη στις Πύλες των Ονείρων μέσα στη μοναξιά

"εὕδεις, Πηνελόπεια, φίλον τετιημένη ἦτορ;
οὐ μέν σ᾽ οὐδὲ ἐῶσι θεοὶ ῥεῖα ζώοντες
κλαίειν οὐδ᾽ ἀκάχησθαι, ἐπεί ῥ᾽ ἔτι νόστιμός ἐστι
σὸς παῖς· οὐ μὲν γάρ τι θεοῖς ἀλιτήμενός ἐστι."
τὴν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια,
ἡδὺ μάλα κνώσσουσ᾽ ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν·
δ Οδυσσείας 809

Καθεύεις Πηνελόπη φίλη με καρδιά θλιμμένη
Μα δεν σε αφήνουν να υποφέρεις  οι θεοί   που ρέουν στην ζωή
και να κλαις  και να καταγχώνεσαι
γιατί ο γιος σου να έλθει στου γυρισμού την επιστροφή 
τίποτα δεν έκανε  άπρεπο στους θεούς
Σε αυτή (την Ιφθίμη την αδελφή της)
 απάντησε η  περίφρων Πηνελόπεια
κνώσσουσα γλυκά στις πύλες των ονείρων
επωάζοντας ένα Όνειρο:
Αυτό, της Επιστροφής του Οδυσσέα μαζί με τον Τηλέμαχο
σε μια Πολιτεία αστραφτερή

Αστραία

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016

Σύγχρονη Πηνελόπη


                                   Μοντέρνα Πηνελόπη
Λίγα λόγια
Η Πηνελόπη ιδωμένη μέσα από το πρίσμα του Οδυσσέα αποτελεί πια μια εικαστική σύμβαση που συνήθως παρουσιάζεται ως μια φιγούρα που περιμένει καρτερικά πράγμα που απορρέει από τις ηθικές διαστάσεις που θέλουν την Πηνελόπη σύμβολο καρτερικότητας και συζυγικής πίστης. Η ανάγνωση όμως του Ομηρικού έπους μας παρουσιάζει όμως και άλλους ρόλους της Πηνελόπης εκτός από αυτόν της συζύγου που ο πλέον σημαντικός είναι αυτός της βασίλισσας. Η Πηνελόπη στο γλυπτό επιλέγεται να παρουσιασθει στον ρόλο της ως βασίλισσα ως το δομικό στοιχείο του βασιλείου της Ιθάκης. Ως τέτοια έχει να αντιμετωπίσει την διακύβευση του βασιλείου της άλλα ίσως και της ίδιας της ζωής και της ζωής του γιου της και το γεγονός ότι παραδίδει στον Οδυσσέα ακέραιο το βασίλειο μετά από είκοσι χρόνια δείχνει την ευφυΐα και την ικανότητα της.
Στο γλυπτό η ευφυΐα της, η ευρηματικότητα ,η ευελιξία της, το ύφαινε-ξήλωνε, παρουσιάζονται καθιστώντας τον θρόνο αλλά και το ίδιο της το σώμα ένα πάζλ το οποίο συνθέτεται και αποσυνθέτεται, δομείται και αποδομείται καθιστώντας την ύπαρξη της απρόβλεπτη και άπιαστη, “εκεί που υπάρχει ένα στήθος, ένας μηρός ένα άκρο την άλλη στιγμή είναι αέρας». Το στοιχείο της κατασκευής του γλυπτού έχει επιλεχθεί να είναι το σκυρόδεμα για την πλαστικότητα του και το δομικό του χαρακτήρα, για την ικανότητα του να ρέει άλλα και να μπορεί να στηρίζει. Τέλος μια ακόμη διάσταση της βασίλισσας της Ιθάκης είναι μέσα από τα μάτια των μνηστήρων όπου υπάρχει ως ένας στόχος ο οποίος δεν μπορεί να επιτευχθεί, ένα όλον του οποίου μόνο κομμάτια μπορούν να έχουν, ένα πάζλ που δεν έχει λύση. Ποιος από φιλοδοξία θέλει να συνεχίζει να παίζει ένα τέτοιο παιχνίδι και ποιος έχει την σοφία να αποχωρήσει;
ΦΑΝΟΥΡΗΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ



A few thoughts.
Penelope has been numerously depicted as a reclining or standing figure that stoically awaits her husband Odysseus, an image that agrees with her symbolic representation of chastity and marital faith. But reading Homer’s Odyssey we are presented with additional and equally important views of Penelope. Among these views are the ones of her as a queen of Ithaca and also her as a person and not as a symbol. In my sculpture proposal I choose to interpret and materialize the above views by representing Penelope as a seated figure that is fragmented, made out of pieces, the building blocks of a kingdom, the building blocks of a family, the building blocks of herself.
Penelope as a queen absent of her king had to face threats against the kingdom of Ithaca, threats against the life of her son and also threats against her own life, but with her intelligence, elusiveness and stoicism managed to overcome all the dangers and the perilous situations for the twenty year period of Odysseus’s absent. In the sculpture her elusiveness, intelligence and stoicism are reflected by representing her body and also her throne as a three dimensional puzzle that is constructed and deconstructed making her existence a process of being and not being, “where before was a thigh, a hand or a breast the next moment is thin air”.
The sculpture reveals to us the trials of a kingdom but also the ones of a body. The composition is made in such way that the fragmented figure is on the one side and the pieces/fragments that are missing are on the other side in order to leave the middle part void for us to imagine the process of construction and deconstruction. A process that we can relate to, a process that unveils the truth that we as persons under a difficult and long lasting situation we remain the “same” but we also become “others”, a continuous flow from who we were to who we are, a deceptively reversible process.
There is also another interpretation of Penelope, the one of the suitors’ perspective in which Penelope is the ultimate goal that cannot be achieved, a whole that only pieces and bits of it they can have, a puzzle without solution. Who is ambitious enough to continue playing such a game and who has the wisdom to withdraw?
FANOURIOS MORAITIS


Νίκος Τρανός
Καθηγητής Α Εργαστηρίου Γλυπτικής
Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας
Παρακάτω παραθέτω κάποιες σκέψεις για την εικαστική πρόταση του Φανούρη Μωραΐτη όσον αφορά το γλυπτό με θέμα την Πηνελόπη.
Η δωρικότητα και το δισυπόστατο της Πηνελόπης ως θέματος αποδίδονται στο γλυπτό με την αποσπασματικότητα του, όπου ο καθένας μας καλείται να συμπληρώσει τα κομμάτια μιας εικόνας, τα κομμάτια μιας μνήμης. Το ίδιο συμβαίνει και με τη σύγχρονη Πηνελόπη, την γυναίκα, την μητέρα που προσπαθεί μέσα από τα “κομμάτια” ενός απόντος συζύγου, ενός απόντος πάτερα να συμπληρώσει και να παρουσιάσει μνήμες και εικόνες, στα παιδιά της αλλά και στην ίδια, ενός πατέρα παρόντος και ενός συζύγου παρόντος αντίστοιχα. Είναι ένα γλυπτό που μας αποκαλύπτει την δοκιμασία ενός βασιλείου αλλά και ενός σώματος. Με τα αποσπασματικά στοιχεία του θρόνου και του σώματος στο ένα άκρο, τα κομμάτια που λείπουν στο άλλο άκρο και στο μέσον να υπονοείται η διαδικασία συναρμολόγησης και αποσυναρμολόγησης. Μια διαδικασία που μας φανερώνει ότι κάτω από μια δύσκολη και μακροχρόνια συνθήκη παραμένουμε ίδιοι αλλά γινόμαστε και άλλοι, μια ροή από το είναι στο φαίνεσθαι και από το φαίνεσθαι στο είναι, μια ροή επίπονη και προπαντός μη αναστρέψιμη.
Εικαστικά θεωρώ ότι η πρόταση βρίσκεται στην αιχμή των διεθνών πλαστικών αναζητήσεων και θα φέρει του κατοίκους της Ιθάκης σε επαφή με τον “κόσμο”, το γλυπτό δηλαδή όχι μόνο θα υπάρχει στον ίδιο φυσικό χώρο με το δικό τους σώμα αλλά επίσης θα επικοινωνεί αξία αισθητική, θα αποτελεί δηλαδή ένα “κόσμημα” για το νησί της Ιθάκης.
Με εκτίμηση,
Νίκος Τρανός
Πηγή  Ithacanews


Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Ο Χορός των Πολεμιστών

Eugene Delacroix
Ο Χορός Ελλήνων Πολεμιστών για την Ελευθερία

Ελλάς, η καλλιγύναικος ψυχή του κόσμου!

Ελλανία Ελλάς! Η χώρα του Ήλιου!
Η μητέρα της γνώσης, του φωτός, του πολιτισμού, το λίκνον της ανθρωπότητος.

Β Ιλιάδος 681
Νῦ αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,
οἵ τ’ Ἄλον οἵ τ’ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,
οἵ τ’ εἶχον Φθίην ἠδ’ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,
Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,
τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.

δ Οδυσσέας 725
"κλῦτε, φίλαι• περὶ γάρ μοι Ὀλύμπιος ἄλγε' ἔδωκεν
ἐκ πασέων, ὅσσαι μοι ὁμοῦ τράφον ἠδ' ἐγένοντο,
ἣ πρὶν μὲν πόσιν ἐσθλὸν ἀπώλεσα θυμολέοντα,
παντοίῃσ' ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν,
ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρὺ καθ' Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος.
Τα δάκρυα της Πηνελόπης για την Ελλάδα και τον Οδυσσέα

Ο Ρήγας  Φεραίος με την λύρα τραγουδά για την Ελευθερία.
 Δίπλα του ο Κίων του Πνεύματος

 Εγέρθητι Ωραία  Ελλάς και πέταξε με της Νίκης τα Φτερά σε σύμπαντα  νέων γαλαξιών κοσμοϊστορικά

Εγέρθητι Ωραία Ελλανίς

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Ομηρικά Πρότυπα

ΟΔΥΣΣΕΥΣ & ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΣΑΝ ΠΡΟΤΥΠΑ
του *Αμφικτύωνος

Το Ελληνικό Πάνθεον έχει βγάλει πάμπολλους τύπους ανθρώπων  (ανδρείων, σοφών, δυνατών,  ημίθεων  ακόμη και θεών ) αλλά κανείς δεν έχει τα πλούσια προσόντα –αλλά και τα ελαττώματα- που διαθέτει ο Οδυσσέας. Σωστός λοιπόν Έλληνας.  Αλλά ποιος ήταν ο Οδυσσέας; Που γεννήθηκε;  Τι σημαίνει το όνομα  του; Ποιοί ήταν οι πρόγονοι του ;
Ιστορικόν
Ο φερόμενος σαν πατέρας του ο Λαέρτης όταν ήταν ακόμη διάδοχος του βασιλικού θρόνου , έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου , καθώς και στην εκστρατεία των Αργοναυτών. [Να σημειωθεί ότι δεν έγινε ένα και μοναδικό ταξίδι της «Αργούς» στη Μεσόγειο,   Ατλαντικό και Ινδικό Ωκεανό, αλλά κάθε γενιά ανελάμβανε τέτοια μακρά ταξίδια στην Αμερική,   Ινδίες,   Βόρεια Ευρώπη, ενώ στη Μεσόγειο κολυμπούσαν σαν  βάτραχοι  στη λίμνη   .Οι   Αργοναύτες σύμφωνα με τις αρχαιολογικές, γλωσσολογικές, εθνολογικές και άλλες  έρευνες έφθασαν ως τα πέρατα του κόσμου  και μετέφεραν εκεί τον Ελληνικό πολιτισμό τους, τα αρχέτυπα σύμβολα τους , της γλώσσα τους κ.α. Αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο]
  Όταν  ο Λαέρτης απεφάσισε να νυμφευτεί   πήρε γυναίκα του την Αντίκλεια από την Ρούμελη, κόρη του Αυτολύκου από τον Παρνασσό. Η νύφη επιστρέφοντας στην Ιθάκη γέννησε στο χωριό Αλαλκωμενές της Βοιωτίας τον Οδυσσέα. Όμως η νύφη δεν ήταν έγγειος από τον Λαέρτη, αλλά από τον Σίσυφο. Ένεκα τούτου ο Οδυσσεύς έκτισε πόλιν στην Ιθάκη που την ονόμασε Αλαλκωμενές, τόπο γεννήσεως του. Αλλού λένε ότι τον γέννησε στο Νήριτον όρος , δεν έχει σημασία. Ο παππούς του Αυτόλυκος ήταν μέγας κλέφτης και κακός,  μισούμενος από όλους. Αργότερα ο παππούς του ήρθε στην Ιθάκη για να βαφτίσει τον εγγονό του  , όπως  ήταν η συνήθεια   και  να του δώσει το όνομα. Επειδή εμισείτο από όλους   ονόμασε  τον εγγονό του Οδυσσέα (οδυσσάμενος=μισούμενος). Αυτός ανετράφη στην Ιθάκη από την τροφό του Ευρύκλειαν. [Το όνομα της δεν είναι τυχαίον καθότι υποδηλώνει ότι πήρε ευρύτατη παιδείαν]. Όταν ενηλικιώθηκε  πήγε στον Παρνασσό για να επισκεφθεί τον παππού του κατά την συνήθειαν και βγήκε για κυνήγι κάπρων με τους γιούς του Αυτολύκου , δηλαδή τους θείους του  . Εκεί όμως πληγώθηκε από έναν κάπρον, γεγονός που του άφησε ουλήν μετά την επούλωση του τραύματος. Είναι το σημάδι που θα αναγνωρίσει βραδύτερον η Πηνελόπη για να πεισθεί ότι είναι αυτός και όχι κάποιος σωσίας του. Το βασίλειον του εκτείνετο στην Κεφαλληνία (η οποία τότε ονομάζετο Σάμη), στην Ζάκυνθο, Λευκάδα και στα παράλια της Ακαρνανίας . Τους κατοίκους αυτών των νησιών και περιοχών ονόμαζαν Κεφαλλήνες από τον μυθικόν βασιλιά  Κέφαλον [Ο Κέφαλος είναι γιός του Ερμή και της Έρσης και είναι αυτός που  έδιωξε τους γηγενείς Τηλεβόες από το νησί και εγκατέστησε τους Κεφαλλήνες ]
Ο Οδυσσεύς
Ο πολυμήχανος  χαρακτήρας του Οδυσσέως αποκαλύπτεται από τα εξής γεγονότα: