Ένα κορίτσι του Ατλαντικού μετράει τα Ομηρικά Άστρα του Γαλαξιακού Σύμπαντος

 

στο Κάνσας με τον Όμηρο ποιητή συντροφιά

Η Edna Leigh γεννήθηκε στο Κάνσας το 1916. Η ιστορία της μας μεταφέρει από τη σκόνη της Μεγάλης Ύφεσης του Τριάντα σε ένα δραματικό ταξίδι πέρα ​​από τον Ατλαντικό στη μεταπολεμική Αγγλία.

Αυτή η συνηθισμένη γυναίκα έκανε μια σειρά από εξαιρετικές ανακαλύψεις αφού σκόνταψε σε ένα μυστήριο στην Οδύσσεια του Ομήρου και αποκωδικοποίησε ένα κρυμμένο νόημα που είχε διαφύγει από όλους τους προηγούμενους μελετητές.

Το συμπέρασμά της ήταν ότι σημαντική γνώση της αστρονομίας και της δημιουργίας ημερολογίων ήταν ενσωματωμένη τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια ως εκτεταμένη μεταφορά.

Η Έντνα κράτησε τα ευρήματά της μυστικά καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της, αλλά άφησε τα χαρτιά της στην κόρη της, Φλόρενς Γουντ, η οποία μαζί με τον σύζυγό της Κένεθ έγραψαν τα βιβλία 

Η Μυστική Ιλιάδα του Ομήρου και η Μυστική Οδύσσεια του Ομήρου .

Η ιστορία μιας γυναίκας που έλυσε ένα αστρονομικό μυστήριο στα επικά ποιήματα του Ομήρου που είχε διαφύγει του ποιητή Κιτς 100 χρόνια νωρίτερα θα αφηγηθεί η εγγονή της στο θέατρο Kenton.

Το ταξίδι της ανακάλυψης μπορεί επιτέλους να μοιραστεί

ΟΠΩΣ το λογοτεχνικό περιεχόμενο της Οδύσσειας και της Ιλιάδας είναι πολύ διαφορετικό, έτσι και η αστρονομική μάθηση διατηρείται σε κάθε έπος.

Στην Ιλιάδα ο Όμηρος ενσωμάτωσε έναν εκτενή κατάλογο με αστέρια και αστερισμούς βασισμένος στις 49 δυνάμεις και εκατοντάδες πολεμιστές που πολέμησαν στην Τροία, μαζί με το σύστημα γεωγραφικής χαρτογράφησης.

Αντίθετα, η Οδύσσεια παρέχει τη δομή ενός εκπληκτικά εξελιγμένου σεληνιακού-ηλιακού ημερολογιακού συστήματος που βασίζεται στις περιπέτειες του Οδυσσέα στο παρατεταμένο ταξίδι του στο σπίτι μετά την πτώση της Τροίας.

Ισχυρή υποστήριξη προκύπτει από τη μαθηματική ανάλυση των  αριθμητικών δεδομένων που είναι ενσωματωμένα στην Οδύσσεια, τα οποία ο Όμηρος χειρίστηκε για να διατηρήσει την ακριβή γνώση της αστρονομίας, της κατασκευής ημερολογίων και των κύκλων του ήλιου, της σελήνης και του πλανήτη Αφροδίτης.

Τα μαθηματικά και η εφαρμογή δεδομένων ήταν εξίσου σημαντικά στις αστρονομικές σπουδές στην αρχαιότητα όσο και σήμερα και στη Μυστική Οδύσσεια του Ομήρου ήταν πεδία στα οποία ο Όμηρος διέπρεψε. Σε όλη την Οδύσσεια υπάρχει μια εκπληκτική ποσότητα αριθμητικών δεδομένων τα οποία στο παρελθόν έχουν προσελκύσει ελάχιστη προσοχή και σίγουρα όχι από την άποψη της αστρονομίας και της δημιουργίας ημερολογίων.

Είναι τόσο ο όγκος και η ακρίβεια αυτού του αριθμητικού περιεχομένου που σχετίζεται άμεσα με την αστρονομία και τη δημιουργία ημερολογίων, που οι μαθηματικές πιθανότητες υποδηλώνουν συντριπτικά ότι ο Όμηρος δεν θα μπορούσε να το είχε επιλέξει καθαρά τυχαία.

Στη Μεσοποταμία και την μετα-ομηρική Ελλάδα το σεληνιακό ημερολόγιο βασισμένο σε σεληνιακό μήνα που υπολογίζεται σε 29,5 ημέρες ήταν σε κοινή καθημερινή χρήση. Ο σεληνιακός μήνας με την εύκολα αναγνωρίσιμη πρόοδό του από τη νέα ημισέληνο στο πρώτο τρίμηνο, την πανσέληνο, το τελευταίο τέταρτο και τη σκοτεινή περίοδο, ήταν εξαιρετικά βολικός για τον υπολογισμό του χρόνου σε μήνες και ημέρες. Ένα σημαντικό πρόβλημα, ωστόσο, ήταν η συμφιλίωση του σεληνιακού έτους των 354 ημερών με το ηλιακό έτος των 365 ημερών.

Ανακαλύφθηκε μια λύση με την ανάπτυξη κύκλων σελήνης-ηλίου με βάση την προσεκτική παρατήρηση των τριών φωτεινότερων αντικειμένων στους ουρανούς – του ήλιου, της σελήνης και του πλανήτη Αφροδίτη. Δεν προτείνεται ότι ο Όμηρος ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε αυτούς τους κύκλους, αλλά ήταν τόσο εξοικειωμένος με ορισμένους από αυτούς που η Ιλιάδα και η Οδύσσεια συνδέονται με το νήμα ενός 19χρονου κύκλου του ήλιου και της σελήνης που τελικά έγινε γνωστός ως Μετονικός μετά τον Αθηναίο αστρονόμο Μέτωνα που έζησε περίπου 300 χρόνια μετά τον ποιητή αστρονόμο.

Εντός του χρονικού πλαισίου του 19ετούς κύκλου του, ο Όμηρος ενσωμάτωσε επίσης ακριβείς λεπτομέρειες άλλων σημαντικών κύκλων: την τετραετή Ολυμπιάδα, τους οκταετείς (8χρονους) κύκλους σελήνης-ηλίου και έναν 8ετή κύκλο του πλανήτη Αφροδίτης. . Προσδιόρισε επίσης τον αριθμό των σεληνιών στη σειρά Saros που καθιστά δυνατή την πρόβλεψη εκλείψεων του ήλιου και της σελήνης.

Υπήρχαν ακόμη περισσότερες αποδείξεις για την ιδιοφυΐα του Ομήρου που θα έρθει. Μεταφέροντας το ταξίδι του Οδυσσέα στο σπίτι από την Τροία από τις «σκοτεινές του κρασιού» θάλασσες στους μεταφορικούς «σκοτεινούς του κρασιού» ουρανούς, έδωσε τη δυνατότητα στον ποιητή-αστρονόμο να κατασκευάσει ένα ετήσιο σεληνιακό-ηλιακό ημερολογιακό σύστημα στο οποίο οι μέρες και οι μήνες υπολογίζονταν από το φεγγάρι και το πέρασμα του ηλιακού έτους από το χειμερινό ηλιοστάσιο στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

Τόσο λεπτομερές είναι το ετήσιο ημερολόγιο του Ομήρου όσον αφορά τη σήμανση των ισημεριών και των ηλιοστάσιων, την προσαρμογή του σεληνιακού έτους με το ηλιακό έτος και την παρακολούθηση της ετήσιας διαδρομής του ήλιου μέσα από τα αστέρια πάνω ή γύρω από την εκλειπτική, που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο για γενιές ημερολογιακών δημιουργών.

Για να διατηρήσει μια τέτοια εκτεταμένη ημερολογιακή μάθηση, ο Όμηρος δημιούργησε για τον Οδυσσέα ένα alter ego ως προσωποποίηση της σελήνης. Ο αστρονομικός ρόλος του Οδυσσέα είναι τόσο στενά συνδεδεμένος με το ημερολόγιο που ο ρυθμός των περιπετειών του διέπεται από τον ρυθμό του μηνιαίου σεληνιακού κύκλου από τη νέα ημισέληνο στην πανσέληνο και στη φθίνουσα σελήνη και τη σκοτεινή περίοδο. Εν τω μεταξύ, ο ήλιος παρακολουθεί το ετήσιο ταξίδι του μέσα από αστερισμούς της εκλειπτικής.

Αυτές οι προκλητικές έννοιες εξετάζονται λεπτομερώς στη Μυστική Οδύσσεια του Ομήρου και συγκεκριμένα στα Κεφάλαια 7 έως 13, καθώς και σε ένα καθημερινό «ημερολόγιο» των περιπετειών του Οδυσσέα.

Ο Όμηρος κάνει μια μαθηματική παρέκκλιση στην ιστορία του Πολύφημου όταν προβάλλει μια αρχαία έννοια του π, pi - ο λόγος της διαμέτρου ενός κύκλου προς την περιφέρειά του και ένα θέμα τόσο παλιό που η προέλευσή του είναι άγνωστη 

Η Ιλιάδα

Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος κατασκευάζει δραματικές μεταφορικές εικόνες του νυχτερινού ουρανού με βάναυσες και αξέχαστες αφηγήσεις μάχης και συνδέει έξυπνα τους πολεμιστές και τα συντάγματά τους με αστέρια και αστερισμούς.

'Αλλα αστρονομικά ζητήματα στο Homer's Secret Iliad (1999) περιλαμβάνουν την έννοια του Ομήρου για ένα σύμπαν με επίκεντρο τη γη, μια εξερεύνηση της μετάπτωσης όσον αφορά την Άλωση της Τροίας, τους θεούς και τους δεσμούς τους με πλανήτες και το φεγγάρι και «Όμηρος ο Χαρτογράφος». .

© Florence and Kenneth Wood, 1999 – 2017

Σπάνιες εκδόσεις Ομηρικών Επών

 Ο Όμηρος στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη

Η πρώτη έκδοση του Ομήρου που τυπώθηκε στη Φλωρεντία το 1488 σε επιμέλεια του λόγιου Έλληνα Δημητρίου Χαλκοκονδύλη. Η πρώτη από τις τρεις διαδοχικές εκδόσεις των ομηρικών επών από τον Ιταλό Ουμανιστή τυπογράφο Άλδο Μανούτιο, που τυπώθηκε στη Βενετία το 1504. Η συντομευμένη νεοελληνική παράφραση της Ιλιάδας από τον Νικόλαο Λουκάνη, που τυπώθηκε στη Βενετία το 1526 και κοσμείται από υπέροχες ξυλογραφίες. Οι εντυπωσιακές εικονογραφημένες εκδόσεις του Flaxman.

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα highlights της έκθεσης «Ο Όμηρος στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη: Σπάνιες Εκδόσεις Ομηρικών Επών», που θα πραγματοποιηθεί από τις 3 έως τις 24 Οκτωβρίου 10 στο Κεντρικό Αναγνωστήριο της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών (Σουηδίας 61, Κολωνάκι), με αφορμή τη διάλεξη στις 3 Οκτωβρίου της δόκτορος Έμιλι Γουίλσον (Emily Wilson), κορυφαίας μελετήτριας και μεταφράστριας του Ομήρου – η Ιλιάδα της μόλις κυκλοφόρησε από τον οίκο W.W. Norton & Company.

«Με αφορμή την ομιλία υπήρξε η σκέψη να δώσουμε στο κοινό την ευκαιρία να δει κάποια κομμάτια από τη Συλλογή του Ιωάννη Γενναδίου. Πηγή έμπνευσης για την έκθεση είναι, όπως και σε άλλες εκθέσεις μας, η φύση της Συλλογής που είναι ελληνοκεντρική και ακολουθεί την πορεία της ελληνικής τυπογραφίας και μέσα από αυτήν και τις διαδρομές των εκδόσεων των ομηρικών επών. Με μια επιλογή από αυτές τις εκδόσεις που στήνονται στο Αναγνωστήριο Σπάνιων Βιβλίων, η έκθεση φιλοδοξεί να ζωντανέψει τις διαδρομές και μετουσιώσεις της πρώτης ομηρικής επικής ύλης στον χώρο και τον χρόνο», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ειρήνη Σολομωνίδη, επικεφαλής Βιβλιοθηκάριος της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.

«Εκδόσεις του ομηρικού έπους, καθώς και εικονογραφήσεις συναντώνται στην έκθεση όπως και σε κάποιες από τις εκδόσεις που είναι εμπλουτισμένες με εικονογραφικό υλικό από τον ίδιο τον ιδρυτή της Βιβλιοθήκης, Ιωάννη Γεννάδιο, κατά την προσφιλή του πρακτική, της δημιουργίας συνθέσεων από ξεχωριστά συστατικά, στη συγκεκριμένη περίπτωση λόγου και εικόνας», συνεχίζει η συνομιλήτρια του ΑΠΕ-ΜΠΕ, επιμελήτρια επίσης της έκθεσης, της πρώτης του ιδρύματος που είναι αφιερωμένη στον Όμηρο. «Αυτό είναι και το βασικό στοιχείο που την κάνει ξεχωριστή. Ιδιαιτερότητα, επίσης, είναι ότι η έκθεση αποτελεί μια προσπάθεια ανασύστασης ενός ομηρικού σύμπαντος σύμφωνα με την οπτική του συλλέκτη Ιωάννη Γενναδίου. Παρουσιάζεται ένα μικρό αλλά ιδιαίτερης σημασίας μέρος της συλλογής του το οποίο στήνεται σύμφωνα με την ταξινόμηση του προσωπικού του καταλόγου “Έλληνες κλασικοί”, που περιλαμβάνει 6.000 εκδόσεις εκ των οποίων οι 700 είναι ομηρικές: πρώτες εκδόσεις των ομηρικών επών, κριτικές, σχόλια, σχολικά εγχειρίδια, μεταφράσεις και εικονογραφήσεις. Ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να φυλλομετρήσει τον ψηφιοποιημένο κατάλογο των ομηρικών εκδόσεων», προσθέτει η ίδια.

Η έκθεση περιλαμβάνει μια επιλογή τεκμηρίων από τις 300 ομηρικές εκδόσεις της Γενναδείου Βιβλιοθήκης. Συγκεκριμένα θα εκτεθούν 39 τεκμήρια που χωρίζονται σε τέσσερις ενότητες: «Ομηρικά έπη και τυπογραφία: αρχές και διασπορά», «Μεταφράσεις και παραφράσεις», «Ομηρικά έπη: μελέτη, σχόλια και διδασκαλία» και, τέλος, «Εικονογραφήσεις ομηρικών εκδόσεων». «Όπως σε κάθε προετοιμασία έκθεσης που φέρνει στο φως τεκμήρια της συλλογής του συλλέκτη Ιωάννη Γενναδίου, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε και εμείς ένα ταξίδι στον χρόνο και στη γνώση. Θα θέλαμε η έκθεση να έχει απήχηση σε νέους ανθρώπους», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κα Σολομωνίδη, που αναφέρεται και στη σπουδαία μελετήτρια, η οποία επιλέχθηκε να δώσει τις ετήσιες διαλέξεις της Γενναδείου Βιβλιοθήκης στη μνήμη της Θάλειας Ποταμιάνου για το ακαδημαϊκό έτος 2023-2024. 

«Επιλέξαμε τη δόκτορα Wilson, η οποία είναι μια πολύ σημαντική και μοντέρνα μελετήτρια του Oμήρου γιατί η όλη λογική των Διαλέξεων στη μνήμη της Θάλειας Ποταμιάνου είναι να αναδείξουμε και να καταλάβουμε τη σημασία που έχει ο ελληνικός πολιτισμός στις μέρες μας. Η δόκτωρ Wilson έχει μεταφράσει την Oδύσσεια και αυτές τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε και η μετάφρασή της στην Ιλιάδα με έναν τρόπο πολύ μοντέρνο που μιλάει σε νέους ανθρώπους και μας δίνει μια διαφορετική και πιο σύγχρονη άποψη των ομηρικών επών», καταλήγει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επικεφαλής Βιβλιοθηκάριος της Γενναδείου Βιβλιοθήκης.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν μετά τη διάλεξη της Έμιλι Γουίλσον την Τρίτη 3 Οκτωβρίου.

Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ ξεναγήσεις σε ομάδες είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη στις 17.00 και τις Κυριακές 8, 15 και 22 Οκτωβρίου, κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο email: msmali.genn@ascsa.edu.gr

Η Έμιλι Γουίλσον θα πραγματοποιήσει τρεις ξεχωριστές ομιλίες στην Αθήνα στις 3 Οκτωβρίου, στην Ουάσινγκτον στις 24 Ιανουαρίου 2024 και στη Νέα Υόρκη στις 8 Μαΐου 2024 με δυνατότητα παρακολούθησης και διαδικτυακά εδώ.

1. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ (Ελένη Μάρκου).

2. Archaeology Newsroom

Ομηρική Τεχνολογία

                  Ο σχεδιασμός της ασπίδας όπως απεικονίστηκε από τον Angelo Monticelli, 

                                               στο Le Costume Ancien ou Moderne

 Τα Ομηρικά έπη, πριν απ’ όλα, δίδαξαν την ελληνική γλώσσα, σε τέτοιο μάλιστα σημείο εξοχότητας, ώστε να αποτελούν κορυφαία λογοτεχνικά αριστουργήματα. Υπήρξαν ένα ευαγγέλιο για τον ελληνικό λαό, ένα ευαγγέλιο απαλλαγμένο γενικά από στοιχεία μαγείας, μεταφυσικής ή δεισιδαιμονίας. Επιπλέον μέσα από αυτά οι Έλληνες διδάχθηκαν πρότυπα τιμής, ευγενούς ανατροφής και ορθής γλώσσας.

Τα Ομηρικά έπη δίδαξαν επίσης ιστορία -την ιστορία των αρχών της μινωικής και της μυκηναϊκής εποχής- ενώ αποτελούν τον προάγγελο μιας νέας εποχής, δίνοντας στον αναδυόμενο ελληνικό λαό το στέρεο εκείνο θεμέλιο, πάνω στο οποίο οικοδόμησε έναν καινούριο πολιτισμό, παρέχοντας του ταυτόχρονα πρότυπα ορθής συμπεριφοράς, περηφάνια κι αξιοπρέπεια.

ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Η παλαιά αντίληψη, ότι η αναζήτηση επιστημονικού γνωστικού περιεχομένου στα Ομηρικά έπη είναι άσκοπη, αποδεικνύεται από τα πράγματα ανυπόστατη. Είναι γεγονός ότι σε ένα επικό ποίημα υπάρχουν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα στη σωστή απόδοση εννοιών, πραγμάτων και γεγονότων, ενώ η ανάμιξη του παλαιού με το νέο είναι αναπόφευκτη. Όμως υπάρχουν περιγραφές, οι οποίες για ένα ειδικό επιστήμονα ή τεχνικό, είναι αναμφίβολα εξαιρετικά αποκαλυπτικές.

Του Σ.Α Παϊπέτη- Καθηγητή Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πατρών

Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη

ΠΗΓΗ και Πηγές

Ομηρική συνέντευξη με τον Ποιητή Όμηρο

στην Πολιτεία την Ομηρική

Εγγύηση της Ελευθερίας η Ποίηση

 Βρήκαμε τον Όμηρο, με τον τρόπο του ποιητή, στις ακρογιαλές της με ένα πλωτό καράβι που το λένε "Μυθιστορία" να προσαράζει και στους δρόμους, στα μονοπάτια της Ελλάδος  που τον πληγώνει να περπατεί.

 Να περπατεί  με ένα ραβδί στο χέρι  και δίπλα του ένα παιδί να τον οδηγεί.

 Τον πλησίασα προσεκτικά και το ρωτώ ψιθυριστά περπατώντας δίπλα του  από αριστερά

 στο δρόμο με το  δισάκι  μου στο ώμο.

 -Τι είναι αυτό που σε πληγώνει σήμερα στην Ελλάδα πιο πολύ, τον ρωτώ με αγωνία περισσή;

 Οι άνθρωποι τα σκουπίδια οι πολυκατοικίες οι τουρίστες η ηχορύπανση τα μοναστήρια τα μπαρ τα ξενοδοχεία  τα  μαγειρικά τηλεοπτικά σήριαλ οι ξαπλώστρες τα διώροφα λεωφορεία, τι;

 Δεν απάντησε και συνέχισε να προχωρά.

 Προχωρώ και εγώ  μαζί  και ξαναρωτώ.

 -Τι είναι αυτό που αγαπάς την Ελλάδα πιο πολύ; Τον μύθο την ιστορία  το  φως  της, την πέτρα  μάρμαρο, την αύρα την εσπερινή;

Κουνά το κεφάλι σκεφτικός και δεν απαντά.

 Ξαναρωτώ με παρ΄όλα αυτά.

 -Ποιος είναι ο στόχος της Ελλάδας; Σήμερα ποιο είναι το μέλλον; Ποιος είναι ο ρόλος της στο γαλαξία  της  συμπαντικής νοημοσύνης; Γιατί έχεις τα μάτια κλειστά, τι βλέπεις με αυτά;

Σταματά  για να σκαλίζει το ραβδί και αρχίζει να μιλά μειλίχια και προσεκτικά.

 -Αυτό, μου λέει  ήταν ένα ρόπαλο παλιά, το άφησε ο Ηρακλής παρακαταθήκη για τη νέα γενιά.

 Έφτασε στα χέρια μου από κάτι της Ήβης, παιδιά, το πήρα και άρχιζα να το σκαλίζω προσεκτικά  πάνω σε αυτό, σαν τον ‘Ηφαιστο   τα Έπη τα  Ομηρικά κτήμα εσαεί  και παρακαταθήκη  για τα σύμπαντα γαλαξιακά.

 Αυτό που με πληγώνει περισσότερο στην Ελλάδα σήμερα είναι η χαμηλού επιπέδου ανθρωπιά,

 ο φτηνός συναισθηματισμός ο υποκριτικός ανθρωπισμός  της  ήσσονος  προσπάθειας και  η  μακαριστή  πτωχεία του πνεύματος, του  “να περνάμε καλά” .

 Αυτό που αγαπώ, είναι η τόλμη η γοητεία η φαντασία, ο ηρωισμός και η  ευφυΐα .  Από τον Ηρακλή στον Οδυσσέα, από το ραβδί στο σπαθί σε μετουσιωτική Μυθολογία. 

 Πότε το ρόπαλο λειαίνεται και  μετουσιώνεται σε σπαθί φωτός με μέθοδο  την αλχημιστική; 

 Πότε το σπαθί μετατρέπεται σε τόξο λυγίζει και εκτοξεύεται σε βέλος ευθύ;

 Ο ρόλος της Ελλάδας ήταν και είναι πάντοτε αυτός.  Ένα   ρόπαλο ένα τόξο και ένα σπαθί, αυτό   της Δικαιοσύνης σε μία ελεύθερη  Ιαχή …. Αέρα.

 Κλείνω τα μάτια για να βλέπω τα εσωτερικά ενεργειακά πεδία  σε όραση εσωτερική να βλέπω την Πηγή και αφήνω ένα παιδί να με οδηγεί, γιατί θέλω να βλέπω τον κόσμο καινούργιο, σαν να ναι η πρώτη φορά που τον κοιτώ με θαυμασμό, σαν  να είμαι παιδί και εγώ.

Τα Ομηρικά Έπη ανήκουν στην περιπατητική σχολή γιατί πηγαίνουν, περπατούν από αυλή σε  αυλή  με ραφιναρισμένη πλεγμένη ωδή υφαντό.

 Οι  Μεγάλοι Περίπατοι των Ομηρικών Επών  έφτιαξαν το ενδελεχές αριστοτελικό  άγαλμα του Οδυσσέα με το σκοπό του καλλιτέχνη λαξευτή.

Ο περίπατος είναι μία πράξη διαλογιστική. Και είναι μία ακόμη μη πράξη δράσης ευθυγραμμιστική  γιατί είναι  η ευθυγράμμιση των  απορροιών των εσωτερικών και εξωτερικών πεδίων του σύμπαντος.

 Καμία φώτιση δεν μπορεί να γίνει σε στάση καθιστή  των 7 τσάκρας, δεν έχει την απαιτούμενη ένταση δύναμη και  ροή για ένα νοήμον ανθρώπινο όν. Λείπουν τα πόδια και μένει ....η ουρά του δεινόσαυρου.

 Για  αυτό περπάτα μαζί μου, ούτε μπρος ούτε πίσω μου, αλλά  δίπλα μου, ταξιδευτή. 

-Όμηρος σημαίνει εγγύηση τον ρωτώ,  εγγύηση για τι;

 -Ναι μου λέει,   “όμηρος”   σημαίνει εγγύηση.

 Εγγύηση για την Ελευθερία  του  Πνεύματος και είμαι ο εγγυητής για αυτή ,ως ποιητής με ένα ραβδί και συνοδό μου ένα παιδί.

"Ο στερνός σκοπός του ποιητή δεν είναι να περιγράφει τα πράγματα αλλά να τα δημιουργεί ονομάζοντάς τα". Σεφέρης, "Μονόλογος πάνω στην ποίηση"

Αστραία, Μπαλούμη Ευαγγελινή για την Ομηρική Πολιτεία

.....από τα μονοπάτια της ελεύθερης ομηρικής μυθοπλασίας

Ομηρικές Αφηγήσεις (podcast )

 

ΕΔΩ...σε ωραίες πρωτοβουλίες αφηγηματικής νοημοσύνης

Το κορυφαίο, οικουμενικό ηρωϊκό έπος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, η «Οδύσσεια» του Ομήρου παρουσιάζεται., για πρώτη φορά σε μορφή podcast από pod.gr. Οι 24 Ραψωδίες με τους 12.110 στίχους καταγράφονται σε ισάριθμα podcast, με αφηγητή τον Ρένο Χαραλαμπίδη και έμμετρα κείμενα στην σύγχρονη γλώσσα του αρχιτέκτονα, ιστορικού αρχιτεκτονικής και ιστορικού τέχνης Κωστή Καζαμιάκη.

Για τα έμμετρα κείμενα έχουν ληφθεί υπ` όψιν εκτός από το αρχαίο κείμενο και όλες οι μεταφράσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς στην Ελλάδα. Η έκταση των κειμένων είναι μικρότερη των πρωτοτύπων καθότι έχουν αφαιρεθεί οι επαναλήψεις – στις οποίες επιδιδόταν ο Όμηρος. Όμως όλα τα κομβικά, δομικά στοιχεία της κάθε Ραψωδίας υπάρχουν στα αντίστοιχα podcast.

Η «Οδύσσεια» του Ομήρου έγινε podcast

Καιρός ήταν.....

Σχολείο Ομήρου

Σε ανηφορικά μονοπάτια της Ιθάκης. 

Ο δρόμος της Αρετής είναι στην αρχή στενός και τις περισσότερες φορές ερημικός

Διαδρομές της Ιθάκης

Ο χωματόδρομος που ξεκινά από την πρώτη στροφή του δρόμου Πλατρειθιάς - Εξωγή και μας οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο της ''Σχολής Ομήρου'', συνεχίζει περνώντας πάνω από το χωριό της Κολλιερής και διασταυρώνεται με το μονοπάτι  Εξωγή - Κάλαμος, όπως είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. 

Λίγο μετά τη διασταύρωση αυτή, θα αφήσουμε το χωματόδρομο για να ακολουθήσουμε ένα μονοπάτι με κατεύθυνση προς τις Αργασταριές, το βόρειο ακρωτήρι του δυτικού σκέλους του κόλπου των Αφαλών. Η στροφή του μονοπατιού δυτικά θα μας προσφέρει θέα προς το Φισκάρδο της Κεφαλονιάς. 

Στη διαδρομή θα συναντήσουμε δύο ερειπωμένες "λότζες", όπως αποκαλούνται στη θιακιά ντοπιολαλιά οι στάνες. 

Η συνολική απόσταση είναι 2,4 χλμ και η μέγιστη υψομετρική διαφορά 102 μ.

Περιγραφή διαδρομής: εδώ

Η εκπαίδευση των Λατινοπαίδων

                                                            Ο Λαδίσλαος Ε΄ της Ουγγαρίας


Μελετήστε Ελληνικά εάν μπορείτε 

από τον οψιγενή Υστερότοκο από τον Οίκο των Αψβούργων, 

 δούκα της Αυστρίας (1440-57) 

και βασιλιάς της Ουγγαρίας (1440-57) 

και της Βοημίας (1453-57).


 «Οι αρχαίοι αποφάσισαν ότι η ανάγνωση θα πρέπει να αρχίζει με τον Όμηρο και τον Βιργίλιο, αν και αυτό απαιτεί ώριμη κριτική αίσθηση για να γίνουν κατανοητές οι αρετές τους. 

Αλλά υπάρχει αρκετός χρόνος για να διαμορφωθεί αυτό, και αυτοί οι συγγραφείς δεν πρέπει να διαβάζονται μόνο μία φορά. 

Εν τω μεταξύ, το νεανικό πνεύμα θα ενισχυθεί από τα μεγαλειώδη χαρακτηριστικά του ηρωικού τραγουδιού και το μέγεθος του θέματος θα άγει το πνεύμα του και θα γεμίσει με τις πιο ευγενείς έννοιες.

 Ακόμη και ο Αυγουστίνος το εγκρίνει στο πρώτο βιβλίο του έργου του Η Πολιτεία του Θεού. Ωστόσο, δεν βλέπω πώς να μάθεις ελληνικά όταν δεν υπάρχει δάσκαλος γι ‘αυτό. Ωστόσο, θα έλεγα ότι πρέπει να τα μάθετε, αν μπορείτε. 

Πράγματι, η ελληνική λογοτεχνία θα συμβάλλει, όχι με ευκαταφρόνητο τρόπο, στην καλύτερη διοίκηση της Ουγγαρίας, όπου υπάρχουν πολλοί Έλληνες και ακόμη θα φωτίσει σημαντικά τους Λατίνους. 

Να είστε σίγουροι, ουκ ολίγοι από τους μεγαλύτερους Ρωμαίους άρχοντες έχουν μάθει Ελληνικά. Από την πλευρά μου, προτιμώ περισσότερο την αυθεντία του μεγάλου Κάτωνα, ο οποίος έβαλε τον εαυτό του στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αν και ήταν ήδη γέρος, απ’ αυτήν του Γάιου Μάριου, ο οποίος θεωρούσε ντροπή να μάθει για τη λογοτεχνία, οι δάσκαλοι του οποίου ήταν σκλάβοι. 

Έχουμε τη θέληση, αλλά όχι την δυνατότητα· και έτσι, ας μιλήσουμε για τη λατινική λογοτεχνία, για την οποία δεν υπάρχει τέτοια έλλειψη, αλλά μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για να καταστήσουμε τη λατινική μας ομιλία πιο περιεκτική και εξευγενισμένη.»

Γραμμένο για το βασιλιά Λαδίσλαο Ε΄ της Ουγγαρίας το 1450 (3 χρόνια πριν την τελική άλωση) από τον Enea Silvio Bartolomeo Piccolomini στο de Liberorum Educatione (H Εκπαίδευση των Παιδιών), .
Από το 1458 ως το θάνατό του ήταν ο Πάπας Πίος Β΄ (1405 – 1464).
Πηγές 1, 2,

Πηγή 3

Η γνώση και η ανάγνωση αρχίζει από τον Όμηρο....

Ο πολιτισμικός τρομοκράτης 'Ομηρος

«Αυτό που τρομάζει τους ανθρώπους είναι αυτό που ξέρουν… για τον εαυτό τους » 

Κλιντ Ίστουγτ, πολιτικά ανορθόδοξος καλλιτέχνης και ηθοποιός

Η Οδύσσεια και οι «πολιτιστικοί πόλεμοι» της νέας εποχής
Πάνε είκοσι χρόνια από τότε που o Αμερικανός κλασικός φιλόλογος και ιστορικός Victor David Hanson) δοκίμασε εκ δεξιών (ως μέλος του Hoover Instirute) να υπερασπιστεί τον Όμηρο. Το βιβλίο του «Ποιος σκότωσε τον Όμηρο» (1998) κατήγγελλε λιγότερο τις γενικές αιτίες και περισσότερο την υποκρισία των μεγαλοκαθηγητών του αγγλοαμερικανικού ακαδημαϊκού κατεστημένου να επιμένουν να ψωμίζονται από τον Όμηρο χωρίς να πιστεύουν στον κόσμο του, ούτε να κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να μεταφέρουν κάτι από εκείνον στη δική μας κοινωνία και εκπαίδευση.

Διάλογος πραγματικός δεν ακολούθησε. Η λίμνη κατάπιε την πετριά εκείνη, και επανήλθε η εξωτερική ηρεμία. Και τώρα γινόμαστε μάρτυρες του φαινομένου να εξορκίζουν με ηροστράτειο ζήλο άνθρωποι άγευστοι αρχαίας παιδείας την πολύτιμη πραμάτεια (η οποία στήριξε όχι μόνον την επανασύνδεση της τεχνολογικά καθυστερημένης Δύσης με την προηγμένη αρχαία τεχνολογία, δημιουργώντας τον 17ο αιώνα, τον αιώνα τη επιστήμης, αλλά και δύο σαρωτικά ανθρωπιστικά κινήματα) --χωρίς να βάζουν τίποτε άλλο στη θέση της.

Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν πολιτιστικό πόλεμο εναντίον της Δύσης που διεξάγει εκ των έσω ένα κίνημα μηδενισμού. Θα χρειάζονταν πολλά να ειπωθούν για να γίνει κατανοητή η εκπαιδευτική ζημιά των ιδεολόγων και προβοκατόρων της διαβόητης και ψευδεπίγραφης «Critical Theory». Το επικίνδυνα πρωτοφανές μάλιστα είναι ο προσηλυτισμός στις ιδέες αυτές μελών του διδασκαλικού κόσμου. Από την άλλη μεριά, όμως, δεν είναι αδικαιολόγητη η διαπίστωση πρόσφατου βιβλίου αμερικανού κλασικού φιλολόγου ότι οι κλασικοί φιλόλογοι είναι οι μόνοι φιλόλογοι που δεν έχουν πάρει μέρος ως τώρα στους cultural wars της εποχής μας. Μήπως ήρθε ο καιρός της αφύπνισης ;

* Ο Ι. Ν. Καζάζης είναι Πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας

Περισσότερα εδώ

"Τίποτα δεν μπορεί να είναι πολιτικά ορθό όταν είναι ηθικά λάθος"

Έχει έλθει ο καιρός της αφύπνισης!

Όμηρος και Ησίοδος

Ο διαγωνισμός ποιητικής δεξιοσύνης μεταξύ τους

O Όμηρος και ο Ησίοδος μαλώνουν…

Παντελής Μπουκάλας

Από αγώνα σε αγώνα και από αγωνία σε αγωνία πορευόμαστε κάτι μήνες τώρα, με τις αλλεπάλληλες αθλητικές διοργανώσεις. Ίσως λοιπόν να μη θεωρηθεί εντελώς άστοχη η σκέψη να χρησιμοποιηθεί η ευκαιρία για να αναδρομήσουμε σε έναν άλλο αγώνα, ανάμεσα σε ποιητές αυτή τη φορά? 

και ποιους ποιητές: τους πατριάρχες, τον Ομηρο και τον Ησίοδο. 

Ενας θρύλος υπήρξε βέβαια ο αγώνας αυτός, μια χρήσιμη κατασκευή, και δεν συμπεριελήφθη ποτέ στο πρόγραμμα κάποιων Ολυμπιακών. Εντούτοις, ο εν λόγω ποιητικός ανταγωνισμός ιστορήθηκε λεπτομερώς, με τον σκοπό της τέρψης, της μόρφωσης και της διδαχής, σε κείμενα που η πρώτη πρώτη εμφάνισή τους, παρότι ανεξακρίβωτη ακόμα, ανάγεται, σύμφωνα τουλάχιστον με τον Βιλαμόβιτς, στην κλασική εποχή. O I. Θ. Κακριδής πάντως, σε δοκίμιό του για τον «Ομήρου και Ησιόδου αγώνα» (περιέχεται στο βιβλίο του «Ομηρικά θεματα», εκδ. Εστία, 1985), τονίζει ότι ο ίδιος «θα πήγαινε ίσως ακόμα πιο πίσω κι από τον 6ο αιώνα».


Ο αρχικός πυρήνας της συγγραφής δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί έτσι όπως καλύφθηκε κάτω από τις πάμπολλες προσθήκες που συνεχίστηκαν ώς τους αυτοκρατορικούς χρόνους, εξ ου και η ενδοκειμενική αναφορά στον Αδριανό. Οπως και να ‘χει, αυτό το λαϊκό ανάγνωσμα, που πρέπει να το χρησιμοποιούσαν και οι μαθητές της αρχαιότητας σαν διδακτικό βιβλίο, δεν πολυνοιάζεται για την ιστορική ακρίβεια, παρουσιάζει πάντως με τρόπο απολαυστικό έναν αγώνα – έναν αγώνα λόγων στη συγκεκριμένη περίπτωση, και όχι σωμάτων σε κάποιο στάδιο. Αντίπαλοι, οι δύο κορυφαίοι ποιητές και «λογοθέτες» και, στο βάθος, δύο μορφές ποίησης, η επική και η διδακτική. «Το έργο», υπογραμμίζει ο Αλμπιν Λέσκι στην «Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας», «γεννήθηκε από την ελληνική τάση για συγκριτική αξιολόγηση («σύγκρισις»)», αλλά και «από την παράδοση του εριστικού διαλόγου και του αγώνα-άμιλλας», όπως σωστά προσθέτει ο Paul Kroh στο «Λεξικό αρχαίων συγγραφέων, Ελλήνων και Λατίνων».

Θρύλοι

Ιστορία και θρύλοι συμπλέκονται αξεχώριστα στον «Αγώνα», που ξεκινάει πάντως με τα βιογραφικά των ανταγωνιζόμενων ποιητών. «O Ησίοδος απάλλαξε τους πάντες από τη φιλονικία, κατονομάζοντας την πατρίδα του», λέει ο άγνωστος συγγραφέας (που θα πρέπει πια να τον δούμε κάπως σαν συλλογικό), «για τον Ομηρο όμως οι πόλεις όλες και οι αποικίες τους ισχυρίζονται πως υπήρξε δικό τους γέννημα». Και για το όνομα του επικού ποιητή (Μέλης; Μελησιγένης; Αλτης; 

Κι αν ο Ομηρος ονομάστηκε έτσι επειδή ο πατέρας του δόθηκε όμηρος στους Πέρσες από τους Κύπριους ή επειδή οι Αιολείς έδιναν αυτό το όνομα σε όποιον είχε αναπηρία στα μάτια του;), αλλά και για τον πατέρα του, το ίδιο σκοτάδι. Ακόμα και ο Τηλέμαχος, ο γιος του Οδυσσέα, εμφανίζεται εδώ σαν πιθανός γεννήτορας του ποιητή. 

Μεταφράζω: «Ρώτησε την Πυθία ο αυτοκράτορας Αδριανός ποια η καταγωγή του Ομήρου και ποιος ο πατέρας του, κι εκείνη έδωσε τον εξής χρησμό σε εξάμετρους στίχους: «Ζητάς να μάθεις ποια η άγνωστη γενιά και ποια η πατρίδα / της αθάνατης σειρήνας. Στην Ιθάκη γεννήθηκε. / Πατέρας του ο Τηλέμαχος? μητέρα του του Νέστορα η κόρη, η Επικάστη?/ αυτή τον πιο σοφό γέννησε των ανθρώπων». 

Και πρέπει να τα πιστέψουμε τα λόγια ετούτα, να εμπιστευτούμε κι εκείνον που ζήτησε να μάθει κι εκείνη που του αποκρίθηκε. Κι ας μετρήσουμε με πόση μεγαλοφυΐα δόξασε τον προπάτορά του ο ποιητής μέσα από τα έπη». Σήμερα βέβαια στην ελεύθερη αγορά της φαντασίας κυκλοφορούν, χωρίς τα αναγκαία στηρίγματα, κι άλλες υποθέσεις, λόγου χάρη πως ο Ομηρος δεν ήταν άλλος από τον ίδιο τον Οδυσσέα. Κατά κάποιον τρόπο παραμένουμε όμηροι του ομηρικού ζητήματος.

Αλλά πώς έφτασαν να ανταγωνιστούν στην ποιητική δεξιοσύνη οι πρωτοκορυφαίοι; 

Ας το δούμε: «Τον καιρό εκείνο ο Γανύκτορας τελούσε επιτάφιους αγώνες προς τιμήν του πατέρα του του Αμφιδάμαντα, του βασιλιά της Εύβοιας, και προσκάλεσε τους πιο τρανούς άντρες, κι όχι μονάχα στη ρώμη και την ταχύτητα παρά και στη σοφία, με δέλεαρ μεγάλα δώρα. 

Από τύχη, λοιπόν, ο Ομηρος και ο Ησίοδος αντάμωσαν στη Χαλκίδα» κι έδωσαν εκεί «θαυμαστώς» τον αγώνα τον καλό. H αλήθεια είναι πως ο αγώνας αυτός στάθηκε κάπως μονόπλευρος, «παράξενος» όπως τον χαρακτηρίζει ο I. Θ. Κακριδής, που σημειώνει:

 «Εξω από τον τελευταίο γύρο οι αντίπαλοι δεν συναγωνίζονται. Είναι μόνο ο Ομηρος που αγωνίζεται με τη μεγάλη του φήμη, θα έλεγα. Γιατί ο Ησίοδος δεν κάνει άλλο από το να εξετάζει τον Ομηρο, με την ολοφάνερη επιθυμία να τον αποδείξει όχι και τόσο σπουδαίο ποιητή, και γι’ αυτό όλο και παλεύει να τον φέρει σε δύσκολη θέση με αυτά που τον ρωτάει και του ζητάει. Μα πού να τον πιάσει κανείς τον Ομηρο! Κι όσο περισσότερο η ετοιμότητα του μεγάλου ποιητή ενθουσιάζει τον κόσμο που τους παρακολουθεί ολόγυρα, τόσο μεγαλώνει κι η σκάση του Ησίοδου, τόσο και παλεύει να στριμώξει τον αντίπαλό του φέρνοντάς τον σε αδιέξοδο».

Ο Ομηρος λοιπόν, που φαίνεται να απολαμβάνει την «κόντρα», καλείται να αυτοσχεδιάσει ανταποκρινόμενος έμμετρα και χωρίς περιθώρια για πολλή σκέψη (προσουρεαλιστικός «αυτοματισμός»; Οχι ακριβώς) σε ερωτήματα του αντιπάλου, να δώσει λογική ποιητική συνέχεια σε καταφανώς παράλογα στιχουργικά εναύσματα του Ησίοδου (αυτό το παιγνίδι της συμπλήρωσης, της συν-συγγραφής, κάτι μας θυμίζει από τα περίφημα υπερρεαλιστικά παίγνια), κι ακόμα να απαντήσει σε λογιστικά προβλήματα, ας πούμε πόσοι Αχαιοί εξεστράτευσαν στην Τροία. «Πενήντα οι φωτιές, στην καθεμιά πενήντα σούβλες, / σε κάθε σούβλα τα σφαχτά πενήντα / και τρεις φορές τρακόσιοι Αχαιοί τριγύριζαν κάθε σφαχτό», αποκρίνεται, για να προκύψει έτσι ένα πλήθος απίστευτο.

Συνεπαρμένος ο λαός από τις αστραπιαίες αντιδράσεις του Ομήρου και από την ποιητική του οξύνοια, φωνάζει να του δοθεί ο στέφανος του νικητή. Μα ο βασιλιάς Πανήδης, αδελφός του νεκρού Αμφιδάμαντα και πρόεδρος καθώς φαίνεται της κριτικής επιτροπής, ζητάει από τους αμιλλωμένους να απαγγείλουν στίχους απο το έργο τους, «το κάλλιστον εκ των ιδίων ποιημάτων». 

O Ησίοδος απαγγέλλει στίχους από το «Εργα και Ημέραι» («Οταν η Πούλια ανατέλλει, του Ατλαντα η θυγατέρα, / το θερισμό ν’ αρχίζεις, και τ’ όργωμα όταν δύει…»), 

ο δε Ομηρος από τη ραψωδία της Ιλιάδας: «Παντάγερες γύρω απ’ τους δύο Αίαντες στήθηκαν οι φάλαγγες? / κι ο Αρης νά ‘ρχονταν κι η Αθηνά η στρατηλάτισσα, / δεν θα ‘βρισκαν ψεγάδι…».


Και πάλι θαύμασαν τον Ομηρο οι Ελληνες, και πάλι ζήτησαν να ανακηρυχτεί νικητής. Ομως -για να φανεί από μιας αρχής πόσο υποκειμενική είναι η κρίση και η σύγκριση και ποιος ο βαρύς ρόλος της εξουσίας- ο βασιλιάς αποφάσισε αλλιώς και, με πολιτική λογική και ειρηνιστικό πνεύμα (ό,τι παρατηρείται χονδρικώς και στην επιτροπή που απονέμει το Νόμπελ), στεφάνωσε τον Ησίοδο, «ειπών δίκαιον είναι τον επί γεωργίαν και ειρήνην προκαλούμενον νικάν, ου τον πολέμους και σφαγάς διεξιόντα».

Το αρχαίο κείμενο δεν τελειώνει με τη λήξη του αγώνα, αλλά παρακολουθεί τους δύο ποιητές στην έκτοτε τύχη τους και ώς τον θάνατό τους? 

σκοτωμένος πήγε ο Ησίοδος (τον φόνευσαν δυο παλικάρια για την τιμήν της διαφθαρείσης αδερφής τους), και ο Ομηρος από τη στενοχώρια του, γιατί δεν μπόρεσε να λύσει το τελευταίο αίνιγμα που του έθεσαν κάποιοι ψαράδες στην Ιο, όπως άλλωστε τον είχε προειδοποιήσει ένας χρησμός. 

Και όμως, τον άξιζε τον στέφανο του νικητή, ακόμα και με τα μεροληπτικά κριτήρια του βασιλιά. 

Γιατί όταν στο ξεκίνημα της αντιπαράθεσής τους τον ρώτησε ο Ησίοδος «τι θνητοίς κάλλιστον εν φρεσίν είναι», δεν θυμήθηκε τίποτε το επικό, δεν ύμνησε την ηρωική αρετή και τον δοξασμένο θάνατο παρά ιστόρησε μια πανωραία στιγμή του ειρηνικού ανθρώπινου βίου: «Οταν ευφραίνεται ο κόσμος όλος, / κι οι σύντροφοι στο σπίτι ακούνε τον τραγουδιστή, / στρωμένοι δίπλα δίπλα σε τραπέζια κατάφορτα ψωμί / και κρέας, κι αντλεί κρασί ο οινοχόος, / το φέρνει και γεμίζει τα ποτήρια, / αυτό, νομίζω, το γλυκύτερο για την ψυχή του ανθρώπου».

Όμηρος ο ηρωικός  φιλόσοφος  πολεμιστής 

Ησίοδος ο  έμμουσος  γεωργός  καλλιεργητής

Όμηρος και Ησίοδος οι δημιουργοί του έμφρονος ανθρώπου

της μετα ατλαντικής εποχής

Η σοφότερη ιστορία του κόσμου

Εκτός από σοφότερη η Οδύσσεια είναι και η ωραιότερη ιστορία του κόσμου μαζί με την Ιλιάδα γιατί:

1. Δημιουργεί χαρακτήρες και περιγράφει όλους τους χαρακτήρες της ανθρώπινης ζωής μαζί με τα ΟΝΟΜΑΤΑ τους.

2. Μιλάει για τον ΑΝΘΡΩΠΟ που παλεύει σε δύσκολες συνθήκες με τέρατα κύκλωπες  ακόμη και με θεούς.

3. Είναι οδηγός γνώσης και εγχειρίδιο αυτογνωσίας και αυτοπαιδείας

Γιατί η Ομήρου «Οδύσσεια» θεωρείται η ωραιότερη ιστορία του κόσμου; ― Δυο καθηγητές απαντούν. Απαντούν στη LiFO o καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο ΑΠΘ Χρήστος Τσαγγάλης και ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Αντώνης Κοτσώνας.

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ, μια συναρπαστική ιστορία. Το έπος των 12.110 στίχων, αναμφίβολα, συμπεριλαμβάνεται στα πιο πολυδιαβασμένα κείμενα, ασκώντας διαχρονικά τεράστια επίδραση στη λογοτεχνία, στην ποίηση και στην τέχνη.
Στην ομηρική Οδύσσεια, αντίθετα, ο εξωτερικός νόστος του Οδυσσέα παρακολουθεί τον εσωτερικό του νόστο. Ο ήρωας επιστρέφει όχι μόνο στην πατρίδα του, την Ιθάκη, αλλά και στην προηγούμενη κατάστασή του, αυτήν του Ιθακήσιου βασιλιά, του συζύγου της Πηνελόπης και του πατέρα του Τηλέμαχου. Ο Οδυσσέας δεν περιπλανιέται απλώς στη θάλασσα της Μεσογείου αλλά και στην άβυσσο της ψυχικής του υπόστασης, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει εκ νέου τον παλιό του εαυτό. Οι τόποι τους οποίους επισκέπτεται δεν είναι κυριολεκτικοί. Συνιστούν αφορμές για να βρεθεί αντιμέτωπος με διαφορετικές ψυχικές καταστάσεις. Η γεωγραφία των Απολόγων είναι οι εποχές του ήρωα.
Χρήστος Τσαγγάλης

Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής καθηγητής Iστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Αντώνης Κοτσώνας αφηγείται: «Θυμάμαι καλά πότε, πώς και από ποιον έλαβα ως δώρο μια διασκευή της Οδύσσειας για παιδιά, παρότι δεν έχω ανάλογες μνήμες για τα τόσα άλλα βιβλία των σχολικών μου χρόνων. Η ιστορία της επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη σαγήνευσε προφανώς την παιδική φαντασία μου, όπως συμβαίνει σε ανθρώπους κάθε ηλικίας. Η εξαιρετική απήχηση της Οδύσσειας επιβεβαιώθηκε εμφατικά από την πρόσφατη ανάδειξή της ως κορυφαίας μεταξύ των 100 ιστοριών που διαμόρφωσαν τον κόσμο, σύμφωνα με μια ενδιαφέρουσα έρευνα του
Κανένας από τους κριτές του BBC δεν είναι Έλληνας, όμως ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός εκπροσωπείται από επτά από τα 100 έργα, ενώ το σύνολο των λοιπών πολιτισμών της αρχαιότητας εκπροσωπείται από πέντε μόλις έργα. Μολονότι η "ελληνοκεντρική" αυτή προσέγγιση υποχωρεί αν εστιάσει κανείς στις επιλογές των κριτών που ζουν σε μη δυτικές χώρες, το ερώτημα παραμένει: γιατί αναδείχθηκε πρώτη η Οδύσσεια;
Οι τρέχουσες αυτές προσεγγίσεις επιβεβαιώνουν και εμπλουτίζουν την κορυφαία απήχηση της Οδύσσειας, όπως φάνηκε και από την προσοχή που έλαβαν στην πρόσφατη και πολύ επιτυχημένη έκθεση του Βρετανικού Μουσείου "Τροία: Μύθος και Πραγματικότητα". Χάρη στις προσεγγίσεις αυτές, η αρχαία χιλιοειπωμένη ηρωική ιστορία τρέπεται σε βιωματική εμπειρία για ανθρώπους του 21ου αιώνα, διαστέλλοντας καταλυτικά την οικουμενική διάσταση του έργου».
Πηγή: www.lifo.gr

Η Οδύσσεια και τα Ομηρικά Έπη 

 ίσως δεν γίνονται κατανοητά και αποδεκτά από όλα τα Beings, 

κύκλωπες γίγαντες τιτάνες  εκατόγχειρες κλπ

 απευθύνονται σε νοήμονα  αναγνώστη  και σοφό κοινό

 Homo Sapiens Sapiens Man Citizen

σκεπτόμενο πολίτη φιλόσοφο και πολεμιστή   

 φάρος και οδηγός  επιβίωσης και

εξέλιξης της συνείδησης 

και αυτό  .... είναι αρκετό

Αστραία

Ομηρικές λέξεις στη σύγχρονη ιατρική ορολογία

Η διαχρονικότητα του Ομήρου Ποιητή

Μορφή χιονοστιβάδος παίρνουν οἱ λέξεις τοῦ Ὁμήρου πού χρησιμοποιοῦνται διεθνῶς στήν ἰατρική ὁρολογία, πολλές ἀπό τίς ὁποῖες εἶναι δυσνόητες ἀκόμη καί ἀπό τούς Ἓλληνες, παρά τήν ἑλληνική προφορά τους, διότι ἒχουν σχηματισθεῖ ἀπό τόν ἐπιστημονικό κόσμο τῆς ἰατρικῆς, προκειμένου νά ἐκφράσουν εἰδικότερες ἀσθένειες, εἰδικές χειρουργικές καί φαρμακευτικές ἐπεμβάσεις καθώς καί εἰδικά ἰατρικά ὂργανα.

Άρθρο του Ομηριστή Κώστα Δούκα*

Εἶναι τόσες πολλές οἱ λέξεις αὐτές, ὣστε διερωτᾶται κανείς τί θά ἀπέμενε ἀπό τήν ἰατρική ἐπιστήμη ἂν ἀφαιροῦντο οἱ λέξεις αὐτές ἀπό τήν καθημερινή ἰατρική διάγνωση ἀσθενειῶν.

Τίποτε ἀπολύτως.

Θά δώσουμε καί σήμερα μία γεύση παραγωγῆς ἰατρικῶν λέξεων, πού ἒχουν παρθεῖ αὐτούσιες ἀπό τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσεια, γιά νά ἀντιληφθοῦν καί οἱ σύγχρονοι Ἓλληνες πόσο σημαντική εἶναι ἡ γλῶσσα τους, τήν ὁποία οἱ ταγοί μας κάνουν ὃ,τι μποροῦν γιά νά τήν εὐνουχίσουν, σέ πρώτη φάση, καί τήν ἐκλατινοποιήσουν σέ δεύτερη.

Ἀπό τό ρῆμα ἰσχάνω  ἢ ἰσχανόω, προκύπτει ἡ ischaemia.

Ἀπό τίς λέξεις κακός καί ὀφθαλμός προκύπτει ἡ cacophthalmia.

Ἀπό τήν καρδία προκύπτει ὀρμαθός λέξεων, ὃπως cardialgia, cardiogram, cardiograph, cardiomyopathy (καρδία, μῦς, πάθος ), cardiosklerosis, cardiotherapy, cardiotonic, cardionosos καί πλῆθος ἂλλων.

Ἀπό τήν κεφαλή πάλι προκύπτει σμῆνος λέξεων, ὃπως cephaledema, cephalemia, cephalology (κρανιομετρία) ,cephalopathy, cephalotomy (ἐγχείριση ἐγκεφάλου) καί πλῆθος ἂλλων λέξεων.

Ἀπό τό κρανίον προκύπτουν νέοι ἰατρικοί ὃροι ὃπως: Cranialgia, craniectomy, craniocel (κρανιοκήλη), craniohematoma, craniopathy, craniotomy καί πλῆθος ἂλλων λέξεων ἀσθενειῶν τοῦ κρανίου, ἐγχειρητικῶν παρεμβάσεων, ἰατρικῶν ὀργάνων, ἰατρικῶν ἐξειδικεύσεων, πού ἂν τίς παραθέταμε, θά…παίρνατε μάστερ.

Ἡ λέξη κρυερός, κρύος, δέν ἀφήνονται ἀνεκμετάλλευτες, ὃπως cryaerotherapy, cryobiology, cryocautery (κρυοκαυτηρίαση), cryogenics (κρυογεννητική), crytometer  (κρυόμετρο) κ.ἂ.

Πλῆθος λέξεων τῆς ἰατρικῆς παράγονται ἀπό τήν λέξη κύστις (πού ὁ Καζαντζάκης περιφρονεῖ καί τήν λέει…φούσκα). Μερικές μόνον ἀπό αὐτές: Cystadenoma, cystalgia, cystectasia, cystectomy, cystitis, cysterethism (ἐρεθισμός τῆς κύστεως), cystoma. (κύστωμα) καί πολλές ἂλλες.

Ἀνεκμετάλλευτη δέν πάει καί ἡ λέξη λευκός καί ἒχουμε στήν ἰατρική: Leucaemia, (λευχαιμία) leucoma (λεύκωμα), leucopathy, leucorrhea, (ἡ λευκόρροια, πιό γνωστή ὡς βλενόρροια) leucodermia, leucotoxine, leucotrichia.

Ἀπό τόν λίθον προκύπτει ἡ σύγχρονη μέθοδος θρυματισμοῦ τῶν πετρῶν τοῦ νεφροῦ, ἢτοι lithotripsy, ἀλλά καί lithodialysis καί lithogenesis.

Ἀπό τό λίπος προκύπτουν ἡ lipaemia, τά lipid (λιπίδια), ἡ lipocele (λιποκοίλη), τό lipochondroma, ἡ, lipogenesis, ἡ liponefrosis, lipoma, lipopenia  κλπ.

Ἡ μάζα, τό ρῆμα μάσσω καί ὁ μαστός ἢ μαζός κυριαρχοῦν στήν ἰατρική ὁρολογία. Ἰδοῦ μερικές λέξεις, πού δέν χρειάζονται μετάφραση: Mastalgia, mastatrophia, massage, mastauxy (μασταύξηση), mastectomy, mastology, mastongus (ὂγκος μαστοῦ), mastoptosis, mastorrhagia κ.ἂ.

Χρήσιμη λέξη καί ὁ μακρός τοῦ Ὁμήρου σέ σύνθετες λέξεις, ἀμφότερες ὁμηρικές, ὃπως:

Macrognathia, macromastia, macroprosopia, macrorrhinia, macrostomia, macrosomia κ.ἂ.

Καί ὁ μέγας χρησιμοποιεῖται εὐρύτατα στήν ἰατρική. Αὐτό δά ἒλλειπε. Ἰδοῦ μερικές λέξεις <διαμάντια> πού τίς γνωρίζουν σέ ὃλα τά νοσοκεμεῖα τοῦ κόσμου:

Megacardia, megacephalic, megadont (μεγαλόδοντας), megalacria (μεγαλακρία), megalocephaly, megalocheirous, megalomelia, megalophthalmus, megalopodia, megaloprosopous κ.ἂ.

Οὒτε ὁ μέλας διαφεύγει τῆς προσοχῆς τῶν ξένων γιατρῶν: Melanaemia, melanocarcinoma, melanodermia, melanoglossia, melanoma, melanonychia, melanouria κ.ἂ.

Ὁ μικρός πάλι δίνει τίς δικές του λέξεις στήν ἰατρική, ὃπως: Micrencephaly, microanatomy, microangiopathy, microbe, microbiology, microviophobia, microbiosis, microcardia, microcephalus, microscelia (μικροσκελία) microdactylia, microdontia, microgastria, microphallus, ὁ ἒχων μικρό αἰδοῖο) microparacite, microphthalmia, micropodia, microscope,(μικροσκόπιο) microtia (μικρωτία) καί πλῆθος ἂλλων παραγώγων λέξεων, ὃλων ὁμηρικῶν στόν συνθετικό τους σχηματισμό.

Ἡ λέξη μόνος δίνει ἂλλο ὀρμαθό λέξεων ἰατρικῆς ὁρολογίας, ἀρκετές ἀπό τίς ὁποῖες ἀποτελοῦν γλωσσικά κατασκευάσματα τῆς ξένης ἰατρικῆς εἰδικοῦ νοήματος, ὃπως π.χ. monopathy (προσβολή ἑνός μέλους τοῦ σώματος ἀπό ἀσθένεια), ἢ monophyodont (ὁ ἒχων ἐπί τῆς μιᾶς μόνο γνάθου ὀδόντας), ἢ monops (μονόφθαλμος). Οἱ παραγόμενες λέξεις εἶναι πάμπολλες.

Ὁ μυελός παράγει κι αὐτός σειρά εἰδικῶν λέξεων τῆς ἰατρικῆς, ὃπως π.χ. myelinoma (ὂγκος στόν μυελόν), myelitis, myelocyte (μυελοκύτταρο), myelography, myelomatosis καί ἂλλες εἰδικώτερες λέξεις.

Ἀπό τό ρῆμα ναρκάω ἒχουμε narcoanesthesia, narcodiagnosis, narcoypnosis, narcolepcy. narkopepsia (βραδυπεψία), narcose (ναρκωτικό), narcotherapy κ.ἂ.

 Ὁ νεκρός παράγει χρησιμότατες λέξεις στήν ἰατρική, ὃπως ἐνδεικτικῶς: Necrobiosis, necrocomium (νεκροτομεῖο, ἀπό τίς ὁμηρικές λέξεις <νεκρός> καί <κομέω>, ἢτοι φροντίζω, ἐξ οὗ γηροκομεῖο, τρελλοκομεῖο, μελισσοκομεῖο, πτωχοκομεῖο, νοσοκομεῖο κλπ.), necropsy, necroscopy, necrotomy, necrogenic (ὁ ἐκ νεκρῶν γενόμενος) κλπ.

Τό νεῦρον τοῦ Ὁμήρου ἢ ἡ νευρά ἒχει δημιουργήσει εἰδικό λεξιλόγιο γιά ἓνα κλάδο τῆς ἰατρικῆς, τῆς νευρολογίας  (neurology), ὃπως: Neuralgia, neurasthenia, neurectasia, neuriasis (νεύρωσις),  neuriatry (νευρολογία), neuroanatomy, neurobiology, neuroendocrinology, neuroepithelioma, neurography, neuropsychiatre, neuropathology, neuroma, neuropharmacology, neuropsychiatre καί πλῆθος ἀκόμη λέξεων, πού ἀναφέρονται σέ εἰδικούς κλάδους καί εἰδικά φάρμακα καί ἀγωγές ἀσθενῶν.

Δέν θά συνεχίσω ἂλλο μέ τίς διεθνεῖς λέξεις τοῦ Ὁμήρου στήν ἰατρική ἐπιστήμη, διότι θά ἦταν κουραστικό γιά τόν ἀναγνώστη. Ἢθελα μόνο νά δώσω μία ἰδέα τῆς πληθώρας τῶν λέξεων πού ἒχουν πάρει ἀπό τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσεια καί ὁμιλοῦν καθημερινά οἱ γιατροί ὃλου τοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι ὂχι μόνο θεραπεύουν τούς ἀσθενεῖς τους, ὂχι μόνο θαυμάζονται γιά τήν πολυμάθεια καί τήν ἐπιστημονική τους κατάρτιση ἀπό αὐτούς τούς ἲδιους τούς ἀσθενεῖς, ἀλλά καί κερδίζουν τά πρός τό ζεῖν, ἐνῶ οἱ νέοι κλάδοι τῆς ἰατρικῆς ἀναπτύσσονται μέ ταχύτατο ρυθμό, χρησιμοποιοῦν καί θά χρησιμοποιοῦν ἀποκλειστικά ὁμηρικές λέξεις γιά νά ἀνακουφίσουν τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό τίς ὀδυνηρές ἀρρώστειες.

Ὁ κόσμος ὃλος ὁμιλεῖ ὁμηρικά, ἀλλά δέν τό γνωρίζει.

*Ο κύριος Κώστας Δούκας είναι δημοσιογράφος ( μέλος της ΕΣΗΕΑ) ερευνητής και συγγραφέας ( μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών) και ασχολείται επί 40ετία με την Ομηρική γραμματεία.

Έχει μεταφράσει ΙΛΙΑΔΑ και ΟΔΥΣΣΕΙΑ σέ πεζό και, τελευταία, σε έμμετρο λόγο, μετά σχολίων, με την διάσωση του 80% των λέξεων του Ομήρου.

ΠΗΓΗ:ekozen

Ο Καισαρείας Βασίλειος για τον Ποιητή Όμηρο

Από τα δώρα του Άη Βασίλη SANTA CLAUS 

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΑΝ ΕΞ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΩΦΕΛΟΙΝΤΟ ΛΟΓΩΝ

Ἄκουσα κάποτε νὰ μιλᾶ σχετικὰ μ᾿ αὐτὸ τὸ θέμα ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ εἶχε τὴ δύναμη νὰ ἐμβαθύνει στὸ νόημα τῶν ποιητῶν. 

Ἔλεγε, λοιπόν, ὅτι ὅλη ἡ ποίηση τοῦ Ὁμήρου δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἕνας ὕμνος τῆς ἀρετῆς. Ὅλα, στὸν Ὅμηρο, ἐκτὸς ἀπὸ ὅ,τι εἶναι περιθωριακό, ἀποβλέπουν σ᾿ αὐτό. Ἔτσι, λόγου χάρη, συμβαίνει μὲ ὅσα γράφει γιὰ τὸν Ὀδυσσέα, ποὺ σώθηκε γυμνὸς ἀπὸ τὸ ναυάγιο καί, στὴν ἀρχή, μὲ μόνη τὴν ἐμφάνισή του, προκάλεσε τὸν σεβασμὸ τῆς βασιλοκόρης Ναυσικᾶς. Ἡ γύμνια του δὲν ἦταν ντροπή, διότι ἀντὶ γιὰ ροῦχα ἦταν ντυμένος μὲ τὴν ἀρετή. Κι ὕστερα προκάλεσε ἀγαθὴ ἐντύπωση καὶ στοὺς ἄλλους Φαίακες, σὲ σημεῖο ποὺ νὰ παρατήσουν τὴν τρυφηλὴ ζωή τους καὶ νὰ προσπαθοῦν, θαυμάζοντάς τον, νὰ τὸν μιμηθοῦν. Καὶ στὸ στόμα κάθε Φαίακος, τότε, ἄλλη εὐχὴ δὲν ὑπῆρχε παρὰ νὰ γίνει δεύτερος Ὀδυσσεας, ἔστω καὶ θαλασσοδαρμένος. Διότι -ἔλεγε ὁ ἑρμηνευτὴς ἐκεῖνος τοῦ ποιητικοῦ νοήματος- μὲ αὐτὰ ὁ Ὅμηρος διδάσκει ξάστερα τὰ ἑξῆς:

 Ἄνθρωποι γυμνασθῆτε στὴν ἀρετή, ποὺ κολυμπᾶ μαζί σας στὸ ναυάγιο, κι ὅταν πατήσετε στὴ στεριὰ γυμνοί, θὰ σᾶς παραστήσει πιὸ τιμημένους ἀπὸ τοὺς ἀμέριμνους Φαίακες.

 Καί, πραγματικά, αὐτὸ εἶναι. Ὅλα τὰ ἄλλα, ποὺ τυχὸν ἔχουμε, ἀνήκουν ἐξ ἴσου στοὺς ἰδιοκτῆτες τους καὶ σὲ ὁποιονδήποτε ἄλλον ἄνθρωπο. Πέφτουν πότε ἐδῶ καὶ πότε ἐκεῖ, ὅπως τὰ ζάρια.

 Ἡ μόνη ἀναφαίρετη ἰδιοκτησία εἶναι ἡ ἀρετή. Τὴν ἔχει δική του ὁ καθένας κι ὅσο ζῆ κι ὅταν φύγει ἀπ᾿ αὐτὸν ἐδῶ τὸν κόσμο. Γι᾿ αὐτὸ κι ὁ Σόλων, θαρρῶ, εἶπε στοὺς πλουσίους τό:
Δὲν θ᾿ ἀνταλλάξουμε μαζί τους τὸν πλοῦτο
μὲ τὴν ἀρετή. Πάντα ἐκείνη μένει,
ἐνῷ τὸ χρῆμα συχνὰ ἀπ᾿ τὸν ἕνα στὸν ἄλλο περνᾶ.

Επιστολή προς τους νέους

 

Ο Όμηρος με οδηγό ένα παιδί

Ο ποιητής Όμηρος με οδηγό ένα παιδί και το οδοιπορικό του ραβδί

στα ανηφορικά μονοπάτια της γνώσης προχωρεί.

Η καλύτερη επεξεργασμένη φωτογραφία για τον διαγωνισμό 

βασισμένη σε πίνακα του

William-Adolphe Bouguereau 

(1825-1905) - Homer and his Guide (1874)

Όλες οι  φωτογραφίες εδώ

Η Ομηρική Ράβδος στην Ελληνική Βουλή

                                      Ο  μέγιστος ποιητής εισέρχεται στη Βουλή με το ραβδί του.
                                                                      Τι  άραγε θα μας πει;

Ο Όμηρος και το ραβδί του
Ο μεγαλύτερος ποιητής του κόσμου φιλοτεχνούμενος από  παλαιούς και νέους καλλιτέχνες παρίσταται  συνήθως με  μία ράβδο και ένα παιδί να τον οδηγεί. Ο Όμηρος βλέπει τον κόσμο με τα μάτια ενός παιδιού καθαρά. Έχει στα χέρια του  την  απολλώνεια Λύρα, όταν δεν κρατά το ραβδί και σαν τον Δημόδοκο που  αρχαίες ιστορίες δύναμης να μας εξιστορεί και την κυτταρική μνήμη ενεργοποιεί.
Σε δύσβατα μονοπάτια περπατεί και οδοιπορεί σαν Ερμής και σαν Απόλλων, λόγος και   συνείδηση μαζί.

Ανοίγει νέους δρόμους στη σκέψη και ως Μέντωρ και σοφός οδηγός και για τις παλαιές οδούς μας ομιλεί που τις γνωρίζει  καλά  σαν τον Οδυσσέα, τον μεγάλο του πρωταγωνιστή.
 α Οδυσσείας,  στιχ. 3  πολλῶν δ᾿ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω

Ο Ομηρικός Λόγος φωτίζει τα σκοτεινά δωμάτια του νου και σκοτώνει τις σκιές που σε αυτά κατοικούν απελευθερωτικά.
Ενώνει τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου αρμονικά σε γέφυρες αμφίδρομης κατανόησης.
Θέτει τα ερωτήματα τα σωστά εκμαιεύοντας τις απαντήσεις σαν  Εύμαιος σωκρατικά.
Οξύνει τη σκέψη και την αντίληψη και το κυριότερο φτιάχνει σωστούς πολίτες και σωστούς  φιλοσόφους κυβερνήτες  με την Ομηρική Αγωγή, Γνώση και Αυτογνωσία αρμονική.
Ο χρυσόραπις  ποιητής  κρατά το ραβδί του Ερμή και  στων Ελλήνων τη βουλή, ευθύ λόγο εκφωνεί.
Ας τον ακούσουμε με   τα ώτα  ευρώτα,  τι έχει να μας πει για τα προβλήματα και τις λύσεις που μας απασχολούν  στη σύγχρονη  κοινωνία στη μεταομηρική εποχή.
Αυτός που ξέρει να  ακούει καλά ξέρει και καλά να ομιλεί.

                                                  Ο ποιητής  από το βήμα ομιλεί
                                                   κρατώντας, του ομηρικού  λόγου, το ραβδί

Αστραία

΄Ενα σχολείο για τον Όμηρο

από το Λονδίνο με αγάπη


Ανάμεσα στα δεκάδες θερινά σχολεία των πανεπιστημίων της Βρετανίας για τις κλασσικές σπουδές στην αρχαιοελληνική γραμματεία, ένα και μοναδικό αφορά αποκλειστικά τον Όμηρο. Και καταφέρνει, στα πέντε χρόνια λειτουργίας του, να προσελκύει «μαθητές» μέχρι και 86 ετών, από όλο τον κόσμο, που επανέρχονται κάθε χρόνο για να συνεχίσουν τη μελέτη στον αρχαίο ποιητή. Αυτό το πολυεθνικό Θερινό Σχολείο για τον Όμηρο, που διεξάγεται από το τμήμα Κλασσικής Φιλολογίας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου, UCL, δεν οφείλει την πρωτοτυπία του μόνο στην ομηρική εξειδίκευση από την κλασσική πλευρά της, αλλά επίσης σε τμήματα που συνδυάζουν τον Όμηρο με την σύγχρονη εποχή και σε εργαστηριακά μαθήματα καλλιτεχνικού περιεχομένου.

Επίσης, τα εντατικά μαθήματα πλαισιώνονται από παράλληλες πολιτιστικές δράσεις. «Θέλουμε να τους μεταδώσουμε την αγάπη για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και για τον Όμηρο, να τους δείξουμε πως το έργο του σχετίζεται με την σύγχρονη καθημερινή ζωή» επισημαίνει στο ΑΠ - ΜΠΕ ο υπεύθυνος του Θερινού Σχολείου, λέκτορας Κλασσικής Φιλολογίας του UCL, Αντώνης Μακρινός. Υπάρχουν τα καθαρά γλωσσικά τμήματα ομηρικών ελληνικών όλων των επιπέδων, που γίνονται είτε στο πρωτότυπο κείμενο (για τους προχωρημένους) ή στο αγγλικό (για τους αρχάριους), αλλά και τμήματα που αφορούν τον Όμηρο και τις επιρροές του, τα οποία κάθε χρόνο ανανεώνονται. Φέτος θα λειτουργήσουν τμήματα όπως Όμηρος και Θρησκεία, Όμηρος και Μεσαίωνας, Όμηρος και Φιλοσοφία, Ομηρικός Διαλογισμός και Γιόγκα. Στο τελευταίο επιχειρείται η εξερεύνηση των συναισθημάτων σε συναισθηματικά φορτισμένα επεισόδια της Ιλιάδας και της Οδύσσειας μέσα από τον διαλογισμό. Υπάρχουν, ωστόσο, και τα εργαστηριακά- καλλιτεχνικά μαθήματα, όπως η καλλιγραφία σε συγκεκριμένη μετάφραση του Ομήρου, το εργαστήριο μωσαϊκού και ψηφιδωτών, ή η Γραμμική Β'.
 «Η επιλογή των τμημάτων που ανανεώνονται κάθε χρόνο απευθύνεται σε ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών, περίπου 35%, που επιστρέφουν κάθε χρόνο στο σχολείο και θέλουν να μάθουν κάτι καινούργιο γύρω από τον Όμηρο» εξηγεί ο δρ. Μακρινός. Τα τρία τέταρτα των συμμετεχόντων προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο και περίπου το ένα τέταρτο από 17 διαφορετικές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Κολομβία, Κίνα, Ιαπωνία, Καναδάς, ΗΠΑ κ.ά.)
 Το κίνητρο για την παρακολούθηση ενός τόσο εξειδικευμένου σχολείου δεν είναι πάντα το ίδιο. Έτσι τα τμήματα επιλέγονται από 15χρονους μαθητές που γνωρίζουν ήδη καλά την αρχαία και τη νέα ελληνική γλώσσα ή δεν την γνωρίζουν καθόλου, αλλά θέλουν να ακολουθήσουν κλασσικές σπουδές σε κάποιο πανεπιστήμιο, από φοιτητές σχολών κλασσικής φιλολογίας που θέλουν να μάθουν περισσότερα για την αρχαία ελληνική και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, από καθηγητές που διδάσκουν τον κλασσικό πολιτισμό και θέλουν να εμβαθύνουν στο γλωσσικό αντικείμενο, ακόμη και από ενήλικες «μαθητές», που παρακολουθούν τα μαθήματα από προσωπικό ενδιαφέρον. «Ο μεγαλύτερος σε ηλικία μαθητής που είχαμε ήταν ένας 86χρονος Βρετανός, αλλά υπάρχουν και άλλοι συνταξιούχοι που συμμετέχουν τόσο στα γλωσσικά όσο και στα εργαστηριακά μαθήματα. Μάλιστα, ένα ποσοστό 20% αυτών συνεχίζουν τις επόμενες χρονιές» συμπληρώνει ο δρ. Αντώνης Μακρινός. Υπάρχουν, τέλος και οι φοιτητές θετικών επιστημών που βρίσκουν ενδιαφέρον στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
 Στο πρώτο έτος λειτουργίας του, το σχολείο ξεκίνησε ως ένα μικρό πρότζεκτ με 52 μαθητές, αλλά συνέχισε την ανοδική του πορεία, φτάνοντας πέρσι τους 121 συμμετέχοντες. «Διευθύνοντας το θερινό σχολείο κλασσικών σπουδών του πανεπιστημίου διαπίστωσα ότι υπήρχε ενδιαφέρον των μαθητών για τα ομηρικά κείμενα -Ιλιάδα και Οδύσσεια- και έτσι, βλέποντας ότι λείπει κάτι τέτοιο, σκέφτηκα τη δημιουργία ενός σχολείου μόνο για τον Όμηρο που να συνδυάζει και τον πολιτισμό» ανέφερε ο δρ. Μακρινός για το πως προέκυψε η ιδέα. Καθημερινά, μετά το πέρας των εντατικών μαθημάτων, εντός του πανεπιστημιακού κολλεγίου, διοργανώνονται εκδηλώσεις, όπως στρογγυλές τράπεζες με ομιλίες καθηγητών για θέματα όπως ο Όμηρος στο θέατρο, στην μετάφραση στις ειδικές ανάγκες, αλλά και καλλιτεχνικά δρώμενα όπως ανάγνωση ποιημάτων σύγχρονων Ελλήνων και Βρετανών ποιητών που βασίζονται στον Όμηρο, προβολή ταινιών κ.ά.
 Το θερινό σχολείο διαρκεί πέντε μέρες (22-26 Ιουλίου) και διδάσκουν σε αυτό καθηγητές του UCL και άλλων πανεπιστημίων. Το κόστος του είναι 130 λίρες και υπάρχει δυνατότητα υποτροφιών και επιδομάτων. Η διαδικασία υποβολής αιτήσεων έχει ξεκινήσει.

Ομηρικά  διαχρονικά  μαθήματα

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ