¨Εργα Ελλήνων Πολιτών

ΤΟ ΑΝΑΦΟΡΙΚΟ ΩΡΟΛΟΓΙΟ 

Το μοναδικό Μουσείο για την Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία βρίσκεται Κατάκολο Ηλείας και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Ελλάδος και πιστεύω και πολύ σύντομα και του εξωτερικού,

  Ο ΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

 Ιδρυτής είναι ο μηχ. μηχανικός  Κώστας Κοτσανάς, ιδρυτή του Μουσείου  .
Ο ίδιος κατασκεύασε όλα τα εκθέματα  χωρίς καμία ενίσχυση από δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα.

«Οι εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να αποτελούν τα δομικά στοιχεία της σύγχρονης τεχνολογίας μας», δηλώνει στο GoodNews ο κ. Κώστα Κοτσανάς και συνεχίζει λέγοντας, «Η εξέλιξή σύγχρονης τεχνολογίας θα ήταν αμφίβολη χωρίς την υιοθέτηση της τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων από τον δυτικό πολιτισμό», μας λέει ο δημιουργός ο οποίος είναι εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση έχει συγγράψει τρία βιβλία σχετικά με την αρχαία ελληνική τεχνολογία.

Έκθεση αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας (οδηγός εκθεμάτων), Τ.Ε.Ε.Α.ΠΗ. Πανεπιστημίου Πατρών, Πάτρα, 2007.
Αρχαία ελληνική τεχνολογία (οδηγός εκθεμάτων), αυτοέκδοση, Πάτρα, 2008, (ISBN: 978-9963-9270-2-9).
Γνωστές και άγνωστες πτυχές της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας, Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός Κύπρου, 2009. (ISBN: 978-9963-9270-2-9).

 Το 2001 δημιούργησε τη μαθητική θεατρική ομάδα Κρεστένων που ασχολήθηκε με διάφορα θεατρικά είδη (θέατρο, κουκλοθέατρο, θέατρο σκιών, κ.ά.).
Κορυφαίες δημιουργίες της ομάδας ήταν η «Αναβίωση των Ηραίων», η «Αναπαράσταση του αρχαίου πεντάθλου» στο αρχαίο στάδιο της Ολυμπίας που κινηματογραφήθηκε δύο φορές από το κανάλι της κρατικής Γερμανικής τηλεόρασης ARD στα πλαίσια σχετικών ντοκιμαντέρ και η τετραλογία θεάτρου σκιών («Ο Καραγκιόζης στην αρχαία Ελλάδα», «Ο Καραγκιόζης αρχαίος Ολυμπιονίκης», «Ο Καραγκιόζης αρχαίος φιλόσοφος» και «Ο Καραγκιόζης ιεροφάντης») η οποία έχει αποσπάσει τέσσερα πρώτα βραβεία σε ισάριθμους «Αγώνες Ελληνικού Θεάτρου Σκιών» που διοργάνωσε ο Δήμος Πατρών το 2002, το 2004, το 2006 και το 2008.

 " ΗΧΟΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΑΣ "  ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ Κ. ΚΟΤΣΑΝΑΣ ΚΑΤΑΚΟΛΟ

Το  Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας και στο Μουσείο Αρχαίων Ελληνικών Μουσικών Οργάνων και παιχνιδιών που λειτουργούν στο Κατάκολο υπό την αιγίδα του Δήμου Πύργου ππεριλαμβάνει 250 περίπου  λειτουργικά ομοιώματα μηχανισμών και επινοήσεως του αρχαιοελληνικού τεχνολογικού θαύματος ( έρευνας, μελέτης και κατασκευής του Κώστα Κοτσανά) . Μας ξενάγησε η Μαρία  , ένα ευγενικό κορίτσι, και μας εξήγησε όλες τις απορίες μας, στα Ελληνικά αλλά και συγχρόνως και στα Αγγλικά γιατί υπήρχαν και κάποιοι ξένοι τουρίστες ανάμεσά μας. Το μουσείο στεγάζεται σε δύο κτίρια, το ένα είναι δωρεάν της οικογένειας Λάτση το πατρικό, όπου υπάρχει η έκθεση "ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ".

Υπάρχει και  στην Ολυμπία ένα παράρτημα με  ίδια εκθέματα και το οποίο επισκεφτήκαμε. Μας υποδέχθηκε ο Μάριος, τον οποίο βρήκαμε να εξηγεί υπομονετικά στους  ενθουσιασμένους τουρίστες πως λειτουργούσαν οι εφευρέσεις.

 Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑ

Και υπάρχουν και οι περιοδεύουσες εκθέσεις του μουσείου που ταξιδέψουν σε Ελλάδα και Κύπρο.

Μέσα από την έκθεση με τα λειτουργικά ομοιώματα που δημιουργήθηκαν κατόπιν πολύχρονης ενδελεχούς έρευνας και μελέτης της αρχαιοελληνικής, λατινικής κι αραβικής γραμματείας, διαφόρων  πληροφοριών αρχαιολογικών ευρημάτων, του κυρίου Κοτσανά,  μαθαίνουμε μερικές από τις σημαντικότερες εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων όπως:

 Στον χώρο των τηλεπικοινωνιών:

ΠΥΡΣΙΑ ΚΑΙ ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ . Μία ιδιοφυής μέθοδος οπτικής μετάδοσης μηνυμάτων (γράμμα - γράμμα) μεταξύ υψωμάτων που απείχαν αρκετά χιλιόμετρα με συνδυαστικό σύστημα πυρσών που επινόησαν οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος τον 3ο π.Χ. αιώνα. Το σύστημα μπορεί να χαρακτηριστεί ψηφιακό (πενταδικό των δύο bits), προδρομικό της σημερινής τεχνολογίας και μοναδική στο είδος του καταγεγραμμένη πρόταση παγκοσμίως μέχρι τον 16ο μ. Χ. αιώνα. Με απλοϊκή χρήση «πυρσείας» (προσυμφωνημένου μηνύματος) και δικτύου φρυκτωριών που επινόησε ο Παλαμήδης έγινε γνωστή, από το βοηθό του Σίνωνα, σε μια νύκτα η άλωση της Τροίας στις Μυκήνες (Αισχύλος, «Αγαμέμνων»).
. 

  Στον χώρο της ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ 

 Ο πλανητικός εξομοιωτής του Ευδόξου.
Πρόκειται για έναν εξομοιωτή της φαινόμενης κίνησης των πλανητών. Επινοήθηκε από τον Εύδοξο τον Κνίδιο που προσπάθησε να προσομοιώσει την ανώμαλη κίνηση των πλανητών με το συνδυασμό κυκλικών κινήσεων που θεωρούνταν οι μόνες αποδεκτές τροχιές για την αέναη κίνηση.
Αποτελούνταν από δύο ομόκεντρες σφαίρες (ή δακτυλίους). Η εσωτερική σφαίρα εδραζόταν υπό γωνία στην εξωτερική σφαίρα και έφερε στον ισημερινό της τον πλανήτη.
Η ταυτόχρονη περιστροφή των δύο σφαιρών (δακτυλίων) με ίση συχνότητα αλλά αντίθετη φορά προκαλούσε την οκτάσχημη (8) κίνηση του πλανήτη με την ανύψωση (σμίκρυνση), τη βύθιση (μεγέθυνση) και την ανάδρομη κίνησή του.
Το όλο σύστημα εδραζόταν και περιστρεφόταν στην περιφέρεια μιας τρίτης σφαίρας και απέδιδε την αναπτυγμένη πολύπλοκη ανάδρομη τροχιά του πλανήτη.

 ΣΤΗΝ  ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΗ  ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗ  ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Όμως η μεγαλύτερη ώθηση στην πολιορκητική τέχνη πραγματοποιήθηκε από τους Μακεδόνες (το Φίλιππο Β΄, το Μέγα Αλέξανδρο και τους Επιγόνους) με την παραγωγή πανίσχυρων καταπελτών αλλά και την επινόηση εκπληκτικών σε σύλληψη και εντυπωσιακών σε αποτέλεσμα πολιορκητικών μηχανών. Τότε κατασκευάσθηκαν τα τρομερά «τεθωρακισμένα» της εποχής, όπως οι γιγάντιοι πύργοι πολιορκίας («ελεπόλεις»), οι πανίσχυροι στεγασμένοι «κριοί», τα αποτελεσματικότατα παλινδρομικά κρουστικά «τρύπανα», κ.ά.
Κορυφαίο επίτευγμα της εποχής υπήρξε ο πολυβόλος καταπέλτης των Ροδίων (ένας μηχανισμός συνεχούς, αυτόματης ρίψης βελών).

Ο λιθοβόλος καταπέλτης του Φίλωνος
(ο πρώτος μεγάλος λιθοβόλος καταπέλτης της ιστορίας)

Πρόκειται για έναν πανίσχυρο καταπέλτη που εκτόξευε λίθους σε μεγάλες αποστάσεις. Ήταν επινόηση του μηχανικού του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Διάδη του Πελλαίου

είχαν ανακαλύψει έναν «κινηματογράφο» "ο κινηματογράφος του ΗΡΩΝΟΣ" ικανό να παρουσιάζει αυτόματα την πλοκή ενός μύθου με κινούμενη εικόνα και ήχο, καθώς και προγραμματιζόμενο αυτοκινούμενο κουκλοθέατρο

είχαν επινοήσει (για ψυχαγωγικό δυστυχώς μόνο σκοπό) αυτοκινούμενα οχήματα (αυτοκίνητα) με αυτόματη πλοήγηση, με κιβώτιο ταχυτήτων, υδραυλικές προγραμματιζόμενες βαλβίδες και άλλα περίπλοκα εξαρτήματα

χρησιμοποιούσαν λειτουργικά ρομπότ με σκοπό να τους υπηρετούν

είχαν ανακαλύψει την αρχή της ατμομηχανής

χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα μετρητικά όργανα ακριβείας που τους επέτρεπαν να υπολογίζουν τη διάμετρο της γης και την απόσταση ηλίου-γης ή να διανοίγουν σήραγγες χιλιομέτρων και από τις δυο πλευρές ενός βουνού

είχαν επινοήσει ευφυείς μηχανές με κερματοδέκτη

χρησιμοποιούσαν πολύπλοκα ανυψωτικά μηχανήματα ικανά να οικοδομούν πανύψηλα κτίσματα με ολιγάριθμο προσωπικό

διέθεταν ωρολόγια (και ξυπνητήρια) ικανά να λειτουργούν αυτόματα και αδιάκοπα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, και πολλά άλλα επιτεύγματα και ανέπτυξαν και την ΥΦΑΝΤΙΚΗ  ΤΕΧΝΗ καθώς επίσης και την ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

 ΤΟ ΗΣΙΟΔΕΙΟ ΑΡΟΤΡΟ
Πρόκειται για πανάρχαιο εργαλείο οργώματος του εδάφους που σχεδόν απαράλλαχτο εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται μέχρι πρόσφατα. Αποτελούνταν από το μεταλλικό υνί (υνίς), το βαρύ δρύινο αλετροπόδι (έλυμα), το χειράλετρο (εχέλτη) που κρατούσε ο καλλιεργητής, το κυρτό σταβάρι (γύης) και το μακρύ τιμόνι (ιστοβοεύς) που έφερε το ζυγό που δενόταν στα ζώα του οργώματος. Στο «ελαφρύ» άροτρο το αλετροπόδι, το σταβάρι και το τιμόνι αποτελούνταν από ένα ξύλο.
ΠΗΓΕΣ: «Ησίοδος, Έργα και ημέραι»

Η ΚΟΥΠΑ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ "Η ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΥΠΑ"
Πρόκειται για ένα έξυπνο κύπελο κρασιού που έφερε μια γραμμή που καθόριζε το όριο πλήρωσης και ένα αξονικό ή καμπύλο σιφώνιο. Όταν κάποιος το γέμιζε υπερβολικά η στάθμη του υγρού κάλυπτε το σιφώνιο και άδειαζε αυτόματα. Θεωρείται εφεύρεση του Πυθαγόρα (6ος αι. π.Χ.) που ήθελε να διδάξει τους μαθητές του την αναγκαιότητα τήρησης του μέτρου στις ζωές μας. Λέγεται και κούπα του δικαίου γιατί εκφράζει τις βασικές αρχές του δικαίου (της ύβρεως και της νεμέσεως). Όταν το μέτρο ξεπεραστεί (ύβρις) δεν χάνονται μόνο όσα ξεπέρασαν το όριο αλλά και όσα έχουν αποκτηθεί μέχρι τότε. ΠΗΓΕΣ: «Ήρων ο Αλεξανδρεύς, Πνευματικά»

Η έκθεση  αυτή αναδεικνύει περίτρανα τον  τεχνολογικό πλούτο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού  που αποτέλεσε την βάση της  σύγχρονης τεχνολογίας μας.
ΕΥΓΕ στον δημιουργό γι΄αυτή την πολύτιμη πολιτιστική του πρωτοβουλία.

Κλειώ, Μπαλούμη Κλεονίκη για την Ομηρική Πολιτεία

Και ο Οδυσσέας ζει

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ! Anna Chromý 2000 ΜΟΝΑΚΟ

Ο Οδυσσέας στον Τροχό του Χρόνου

Ποιος είναι ο Οδυσσέας;

Είχαμε διαβάσει στα ποιήματα του Ομήρου, τη ζωή   και την δράση  του Οδυσσέα. Αλλά ο λογοτεχνικός βασιλιάς της Ιθάκης είχε  και άλλα μυστικά διάσπαρτα  σε πολλές πηγές: περασμενες, σύγχρονες αλλά και μελλοντικές . Έτσι, ο Valerio Massimo Manfredi ήθελε να δει την επίδραση που έχει,   το να διηγηθεί με μια ανάσα   τη ζωή του Οδυσσέα , τον ήρωα των ηρώων, τον μύθο μέσα στον οποίο κρύβονται   όλες οι ιστορίες μας, ακόμη και  των νέων μυθιστορημάτων και των πιο καινούργιων.

Ο αρχαιολόγος και συγγραφέας, επομένως, κάνει μια αυστηρή φιλολογική εργασία. Έσκαψε μεταξύ των πολλών πιθανών πηγών, ζυμώνοντας  τις ιλιγγιώδεις  ιστορίες  με την ικανότητά του ως παραμυθάς. Ένα έργο που συνδυάζει τις ιδιότητες ενός συγγραφέα, αλλά και ενός αρχαιολόγου και βιογράφου, γιατί ο Οδυσσέας είναι ένα θέμα προσωπικότητας, η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγάλη προσοχή.

Η τριλογία «Το όνομά μου είναι Κανένας»,  είναι μια ομολογία-βιογραφία-μυθιστόρημα, όπου ο ήρωας μιλάει σε πρώτο πρόσωπο και φαίνεται να είναι πιο πραγματική από την πραγματική. Αυτό είναι το ταλέντο του Manfredi, να μας οδηγήσει  ανάμεσα στους χαρακτήρες των ομηρικών επών να τους ακούσουμε  να τους ζωντανέψουμε.

Φυσικά, η πρώτη ύλη είναι τόσο φίνα. Πού αλλού θα μπορούσε κανείς  να βρει ένα λογοτεχνικό χαρακτήρα να μπορεί να ανταγωνιστεί  τον Οδυσσέα, έναν άνθρωπο τόσο σύνθετο και τόσο ρευστό. Η πρόκληση του Manfredi φάνηκε τιτάνια, ομολογουμένως, μια τεράστια ευθύνη και  βγήκε νικητής, γιατί είναι ένας μεγάλος γνώστης του αρχαίου κόσμου, αλλά και  ένας μελετητής που ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του , χωρίς όμως να  προδώσει τους ήρωες του.

Η γοητεία μπορεί μόνο να αυξηθεί ακούγοντας  τον συγγραφέα  να σκιαγραφεί τον  Οδυσσέα  σαν μια προσωπικότητα άπειρη. Ο πανούργος εφευρέτης της στρατηγικής , ο άνθρωπος που ξέρει πώς να συνδυάσει τη σωματική δύναμη με την πνευματική οξύνοια, τον άνθρωπο που μισεί τον πόλεμο (αλλά αν πραγματικά πρέπει να πολεμήσουμε, τότε είναι αποφασισμένος να κερδίσει). Ο Οδυσσέας βγαίνει ως χαρακτήρας με  σταθερές αρχές,  (πιστότητα, την πίστη, τη φιλία), αλλά συγχρόνως τυλιγμένος σε μια δίνη  αναζητήσεων και ερωτήσεων και επανεξέτασης της ταυτότητας του  που τον καθιστά τον τέλειο σύγχρονο ήρωα και ίσως ακριβώς εξαιτίας αυτού  άρεσε τόσο πολύ στους συγγραφείς του εικοστού αιώνα .

Ο άνθρωπος ο οποίος επιστρέφει στο σπίτι του μετά από χρόνια πολέμου και περιπλανήσεις, για παράδειγμα, είναι ένας Οδυσσέας  που γίνεται ο δούρειος ίππος για τον εαυτό του κρυμμένος στα παπούτσια ενός ζητιάνου για μην αναγνωριστεί. Και ίσως αυτό ήταν η πιο κορυφαία στιγμή μιας  συναισθηματικής συνάντησης: αυτή της επιστροφής στην Ιθάκη, η συνάντηση με την Πηνελόπη, βλέποντας τον ήρωα μας  σε περιπέτειες  βαθιάς σκέψης σε αμφιβολίες και θυμό, μέχρι την απόφαση να δώσει τη μάχη με τους μνηστήρες που ήθελαν να αποπλανήσει τη γυναίκα του και να κλέψει το βασίλειο.

Ο Οδυσσέας μπορεί να φοβάται, αλλά δεν τα παρατάει, ακόμα και όταν είναι μεγάλος  και κουρασμένος, ακόμα και όταν έχει να υπακούσει σε μια μυστηριώδη προφητεία και σε ένα ταξίδι  σε έναν άγνωστο κόσμο (για να επανεμφανιστεί σε ένα εντελώς νέο κλειδί στον τρίτο τόμο της τριλογίας ( Ο χρησμός ). Ο Οδυσσέας είναι  ένας σύγχρονος  ήρωας, ο κατάλληλος άνθρωπος για την εποχή μας  αυτής της  κρίσης,  είναι αυτός που πάντα ξέρει πώς να βρει μια διέξοδο, ακόμα και όταν όλα φαίνεται να χάνονται, ένας άνθρωπος που δεν παραδίνεται, πάντα έτοιμος να βρει ένα εναλλακτικό σχέδιο. Επιπλέον, ο αρχαιολόγος είπε : "στις περιπλανήσεις του, μέσα από τους μύθους, ο Οδυσσέας είναι ο βαρκάρης  από επικό  στο μυθιστόρημα. Η οξύτητα του Λόγου του έχει πάντα να κάνει με την έκρηξη των δυνάμεων του χάους, και η  αμφισβήτηση τους ήταν ανέκαθεν μία από τις ηρωικές μορφές του δυτικού ανθρώπου. " και αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που καθιστούν σύγχρονο τον Οδυσσέα,  Η οξύνοια και η λογική του που  αναδεικνύονται μέσα στο χάος και στην παράνοια. Η ηρωική πλευρά του Δυτικού ανθρώπου δομείται ακριβώς έτσι: να μπορεί να αψηφά και να αντιμετωπίζει με θάρρος το χάος και την παράνοια. 

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΗΤΑΝ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΜΑΣ ;

 "Το όνομά του είναι Κανείς ":  ο Manfredi δεν χρειάζεται να σκεφτεί  πάρα πολύ για να απαντήσει. " Δεν υπάρχει  γενιά που να μην έχει  σφυρηλατηθεί με τα κατορθώματά του και την προσωπικότητά του, γιατί ο Οδυσσέας ενσαρκώνει ‘όλα τα πάθη της ανθρώπινης ψυχής. 

Ο Οδυσσέας  είναι  ο ΚΑΝΕΝΑΣ επειδή είναι όλοι μας. "

Επέλεξα τον Οδυσσέα γιατί είναι  το είδωλό μου από όταν ήμουν παιδί, ένα πρόσωπο γοητευτικό, δυναμικό και εξαιρετικά διαχρονικό. Δεν είναι τυχαίο που απαντάται συνέχεια στην ιστορία της λογοτεχνίας, από τους Έλληνες τραγικούς και τον Βιργίλιο, μέχρι τον Δάντη, τον Σαίξπηρ και τον Τζόις. Στην παρούσα φάση της ζωής μου, αισθάνθηκα την ανάγκη να συμμετάσχω κι εγώ σ’ αυτή τη λογοτεχνική περιπέτεια.

Ο Valerio Massimo Manfrendi , έγραψε και την τριλογία για τον Μέγα Αλέξανδρο  , «Ο ΓΥΙΟΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ», όπου μιλά για την παιδική του ηλικία, «ΟΙ ΑΜΜΟΙ ΤΟΥ ΑΜΜΩΝΑ»  (εξερευνηση) , «ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» όπου μιλά για το τέλος και τον θάνατό του.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΝ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΕΘΑΝΕΙ ΤΟΣΟ ΝΕΟΣ"
"Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ, ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΧΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ"

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ , « ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ- Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Το πρώτο από τα δύο νέα του βιβλία για τη ζωή του Οδυσσέα, ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία του ήρωα από τα παιδικά του χρόνια μέχρι το τέλος το Τρωικού Πολέμου και επιχειρεί να δώσει ρεαλισμό στα μυθολογικά στοιχεία της ιστορίας.
Ο Οδυσσέας μεγαλώνει στην Ιθάκη ακούγοντας από τον πατέρα του, Λαέρτη, ιστορίες από την Αργοναυτική Εκστρατεία. Μαθαίνει να κυνηγά από τον παππού του, Αυτόλυκο. Γνωρίζει όλους τους βασιλείς της Ελλάδας. Ο ανταγωνισμός των απόγονων των Αργοναυτών για το χέρι της Ελένης οδηγεί σε έναν όρκο. Τι συνδέει το Οδυσσέα με την όμορφη πριγκίπισσα της Σπάρτης; Πώς θα γνωρίσει τη σύζυγό του Πηνελόπη; Και, όταν όλοι οι βασιλείς συμμαχήσουν εναντίον της Τροίας, ποιον θα έχει ο Οδυσσέας για σύμβουλο;

Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ

Οδυσσέας ή ο Κανένας: ο πολυμήχανος άνδρας, ο μύθος που ταξιδεύει στις θάλασσες, ο πιο θαυμαστός ήρωας όλων των εποχών βρίσκεται εδώ, σ’ αυτές τις σελίδες. Και ξεδιπλώνει μπροστά μας τη ζωή του με όλη την ανθρωπιά και το θάρρος που τον έκαναν πιο αθάνατο κι από θεό. 
Από τη γέννησή του στη βραχώδη Ιθάκη μέχρι την εξέλιξή του σε πολεμιστή στο πλευρό του πατέρα του, Λαέρτη, από την αγκαλιά της τροφού του Ευρύκλειας στην απέραντη θάλασσα, από την εκτυφλωτική ομορφιά της Ελένης στον έρωτα για την Πηνελόπη, από τον επίσημο όρκο για εκδίκηση μέχρι το ξέσπασμα του τρομακτικού πολέμου, αυτό το μυθιστόρημα ακολουθεί τον Οδυσσέα μέχρι την κατάκτηση της Τροίας, πριν ακόμα αρχίσει ο νόστος. Ο Βαλέριο Μανφρέντι φέρνει στο φως επεισόδια και πρόσωπα που δε γνωρίζαμε, με αποτέλεσμα ο Οδυσσέας να μη φαντάζει μοναχικός ανάμεσα στις σκιές των θεών και των πολεμιστών. Ολόκληρη η πορεία του, οι πατρικές του ρίζες, οι επικές αφηγήσεις με τις οποίες τον έθρεψε ο παππούς του, οι διάλογοι με τον Αχιλλέα και τον Αίαντα, οι συναντήσεις με τη θεά Αθηνά, όλα αυτά δίνουν ζωή σε μια εκπληκτική αφήγηση.
Μια ιστορία ρυθμική σαν τα τύμπανα του πολέμου, φουρτουνιασμένη σαν θάλασσα που τη χτυπάει η τρίαινα του Ποσειδώνα, μελωδική σαν το τραγούδι των Σειρήνων.

Χρειάστηκαν δέκα ολόκληρα χρόνια γεμάτα βία και αίμα, άγριους έρωτες, πάθη και μίση για να νικήσουν οι Έλληνες τους Τρώες. Τώρα ο Οδυσσέας πρέπει να επιστρέψει με τους άντρες του στην Ιθάκη, όπου τον περιμένουν η πιστή γυναίκα του και ο γιος του, τον οποίο είχε αφήσει μωρό. Αλλά ο γυρισμός είναι μια νέα περιπέτεια. Ο Οδυσσέας έχει να αντιμετωπίσει τις σκοτεινές δυνάμεις της φύσης, τις ανεξιχνίαστες βουλές των θεών και ύπουλους εχθρούς, όπως τον κύκλωπα Πολύφημο, τους Λωτοφάγους, τη μάγισσα Κίρκη, τις Σειρήνες με το θανάσιμο τραγούδι τους… Ο πολυμήχανος άντρας, ο τολμηρός Κανένας, θα φτάσει στα πέρατα του κόσμου, ακόμη και στον Άδη, για να καταλήξει σε ένα μυστηριώδες νησί, όπου μια γοητευτική θεά θα τον κρατήσει στη γλυκιά αγκαλιά της για πολλά χρόνια. Τελικά, με την καρδιά γεμάτη πόνο για τους χαμένους συντρόφους, θα καταφέρει να φτάσει στην Ιθάκη, για να γευτεί την αγαλλίαση αλλά και την εκδίκηση… Μετά τον ΟΡΚΟ, όπου ο Μανφρέντι αφηγείται με τρόπο μαγικό τη ζωή του Οδυσσέα από τη γέννησή του μέχρι το τέλος του Τρωικού Πολέμου, στον ΓΥΡΙΣΜΟ ξεδιπλώνει ως το τέρμα του το πιο συναρπαστικό ταξίδι όλων των εποχών.

Ο ΧΡΗΣΜΟΣ

Στο νεκρομαντείο της αρχαίας Εφύρας, ο αρχαιολόγος Περικλής Χαρβάτης πεθαίνει μυστηριωδώς μόλις ανακαλύπτει το περίφημο αγγείο του Τειρεσία…. Στο βιβλίο γίνεται σύνδεση του Οδυσσέα με τα γεγονότα της νεότερης Ελλάδος στην αέναη αναζήτηση  της δικαιοσύνης, μέσα σ' έναν κόσμο  στη διαφθορά , τη βιαιότητα του ανθρώπου και την απληστία του για εξουσία.

«Καταπληκτικό!

Και ο Οδυσσεας ζει», .....ήταν ένα από τα ενθουσιώδη σχόλια ενός αναγνώστη.

Μετάφραση Κλειώ Αρτεμίδου

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ  PANORAMA TV ITALIA

http://www.panoramaditalia.it/valerio-massimo-manfredi-ulisse-tutti/

Ομηρικά Κοσμήματα

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ ΣΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ  ΚΑΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΠΑΡΩΝ   LORDON Pierre Jérôme Sainte-, 19 ος αιων. Menehould ; musée d'Art et d'Histoire

 ΟΜΗΡΟΚΟΣΜΟΣ

 «Δώρον», «δαίδαλον», «κόσμος» και «Άγαλμα», " Ισθμιον" ,   λέξεις που χρησιμοποιεί ο  Όμηρος  σε αρκετούς στίχους στην Ιλιάδα, την Οδύσσεια και στους Ύμνους  του, κάνοντας αναφορά σε συγκεκριμένα είδη κοσμημάτων και στον λόγο για τον οποίο τα φορούσαν οι κάτοχοι τους .

Στη ραψωδία ο της Οδύσσειας (στίχ. 459-463) ο Εύμαιος,  διηγείται στον «ξένο» Οδυσσέα πως έφτασε στην Ιθάκη, όταν  ένας Φοίνικας ήρθε στο σπίτι του. Ένας «πολύιδρις» άνδρας , περίτεχνος έμπειρος ,επισκέπτεται το σπίτι του Εύμαιου, και για να αποσπάσει την προσοχή των γυναικών του σπιτιού ,παρουσίασε ένα Όρμο (κολιέ), χρυσό  που είχε πάνω του κεχριμπάρια,για να τον πουλήσει. Ετσι βρήκε την ευκαιρία η Φοινικιώτισα να ξεφύγει παίρνοντας  μαζί και  τον μικρό Εύμαιο.

   "...     ἢλυθ’ ἀνὴρ πολύϊδρις ἐμοῦ πρὸς δώματα πατρὸς

χρύσεον ὅρμον ἔχων, μετὰ δ’ ἠλέκτροισιν ἔερτο.
Τὸν μὲν ἄρ’ ἐν μεγάρῳ δμῳαὶ καὶ πότνια μήτηρ
Χερσὶν τ’ ἀμφαφόωντο καὶ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶντο,
ὦνον ὑπισχόμεναι.Στη ραψωδία Σ της Ιλιάδας, όπου γίνεται αναφορά στο χορό των παλικαριών και των παρθένων , οι κοπέλες φορούσαν ωραία στεφάνια, ενώ οι νέοι είχαν μαχαίρια με χρυσούς και αργυρούς τελαμώνες (στίχ. 593-598).

Οι περόνες, στα Ομηρικά έπη   αποτελούσαν  απαραίτητο συμπλήρωμα της ενδυμασίας, καθώς με αυτές έδεναν την  χλαίνη  , ωστόσο θεωρούνται κοσμήματα. Χρυσή περόνη  φορούσε και ο Οδυσσέας, όταν έφυγε από την Ιθάκη.

Στη ραψωδία τ,  ο Οδυσσέας-ζητιάνος ακόμη συνομιλεί  με την γυναίκα του , που δεν τον αναγνωρίζει ακόμη, και της μιλά ότι είδε τον Οδυσσέα, περιγράφοντας της την φορεσιά του Κόκκινο χιτώνα που είχε καρφίτσα ολόχρυση με σκαλίσματα και δύο θηλυκωτήρια (τ,  225-227). Η Πηνελόπη αναγνωρίζει αυτό το στολισμό και λέει πως μόνη της την έραψε.

Βουληφόρος Κλειώ

Βουλή Μεγαθύμων Β 53

Στο Κλέος της Μυθιστορίας

Ένα πιθάρι  στην είσοδο του κτιρίου της Βουλής στην Βορειοδυτική πλευρά, τράβηξε την προσοχή μου. Αναπόφευκτος ο συνειρμός με το πιθάρι του Διογένη που έψαχνε να βρει γύρω του ανθρώπους. Που είναι άραγε σήμερα οι πολιτικοί, άνδρες επιφανείς με γενναιότητα, λόγο, και ορθή σκέψη. Η πολιτική ζωή της χώρας σε πλήρη παρακμή, σήψη και αποσύνθεση σκέφτηκα περνώντας την μεγάλη καγκελόπορτα εμφανώς προβληματισμένη.

 

Το πιθάρι του Διογένη αναζητά τον Άνθρωπο

Μπαίνοντας στο κτίριο και κατά μήκος του διαδρόμου που οδηγεί στην αίθουσα κοινοβουλίου  η ματιά μου έπεσε σε μία σειρά από πίνακες  . Τις εξέτασα διεξοδικά.

Εδώ είναι ο Αινείας που φεύγει διασώζοντας τον πατέρα του από την φλεγόμενη Τροία Κριεζή 1948.

Άκρως σημειολογικό θα έλεγα! Έχουμε τόσο ωραίους μύθους και τόσο λαμπρή ιστορία που θα μπορούσαμε να στολίσουμε την είσοδο της Βουλής, για να ανατρέξουμε σε άλλες πόλεις Ευρωπαϊκές που όλα τα δημόσια κτίρια τους και τα μουσεία τους, καθώς και οι κήποι τους είναι γεμάτα με αγάλματα και πίνακες  με θέματα της Ελληνικής μυθιστορίας.

Ο ποιητής των "ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ" ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Πηγή έμπνευσης των Ελεύθερων Πολιορκημένων είναι ο αγώνας για την ελευθερία και η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου, κατά τη δεύτερη πολιορκία του από τους Οθωμανούς, που κράτησε σχεδόν ένα χρόνο και κορυφώθηκε με την έξοδο στις 10 Απριλίου 1826. Μέσα από τους στίχους μας μεταδίδει το ηθικό μεγαλείο των Ελλήνων αγωνιστών."....Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν καί γελούνε,
κι όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε."

         

Ο ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ του  ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΥΤΑΡΑ 1975

Έγραψε τον Θούριο , το Σχολείον των ντελικάτων Εραστών, το Φυσικής απάνθισμα, το Ηθικός Τρίπους  Το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας,Τα Δίκαια του ανθρώπου, καθώς και το Νέος Ανάχαρσις και σύνταξε την «Χάρτα», ένα μνημειώδες για την εποχή του χάρτη της Ελλάδος.

Μπαίνοντας στον προθάλαμο της αίθουσας της Ολομέλειας συνάντησα τον Περικλή.Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σας τον συστήσω .Πολιτικός, ρήτορας και στρατηγός του 5ου αιώνα π.Χ του «Χρυσού Αιώνα". Ο περί και κλέος δηλαδή o περιτριγυρισμένος από δόξα, περίδοξος,που χάρισε στην Αθήνα δύναμη, δόξα και η φήμη οδηγώντας την πόλη του στην μεγαλύτερη ακμή της ιστορίας της .Μέγας προστάτης των τεχνών, της λογοτεχνίας και των επιστημών, και ο βασικός υπεύθυνος για το γεγονός ότι η Αθήνα έγινε το πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο του αρχαίου κόσμου. Επίσης, σε αυτόν οφείλεται η κατασκευή πολλών από τα σημαντικά μνημεία που κοσμούσαν την Αρχαία Αθήνα, με εκείνα της Ακρόπολης. Μέγας υποστηρικτής της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου , και οι ιδέες του έβαλαν την βάση του Δυτικού Πολιτισμού.Οι φιλοδημοκρατικές του θέσεις αποτυπώνονται στον περίφημο «Επιτάφιο Λόγο» του προς τιμήν των πεσόντων του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο οποίος διασώθηκε από τον  Θουκυδίδη .

  

Στο Περιστύλιο της Αίθουσας είναι το Μνημείο της μάχης της Πίνδου του Χρήστου Καπράλου 1951-1956. Μια ανάγλυφη ζωφόρος, μήκους 40 μέτρων και ύψους 1,10 μέτρων, εξιστορεί σε επτά επεισόδια τα περάσματα από την Ειρήνη, τον Πόλεμο (δύο σκηνές με τους αγρότες να εγκαταλείπουν τα χωριά τους και τους στρατιώτες να ξεκινούν για το μέτωπο), την Κατοχή, την Αντίσταση και πάλι την Ειρήνη και τη Συμφιλίωση με τους πολίτες να συγκεντρώνονται γύρω από μία λατέρνα, σε μία ωδή για την ειρήνη. Ισως ο καλλιτέχνης να εμπνεύστηκε από την Ασπίδα του Αχιλλέα, όπως την περιγράφει ο Ομηρος δύο πόλεις του πολέμου και της ειρήνης.

    

Στην ίδια αίθουσα συνεχίζεται ο ύμνος εις την Δημοκρατία με δύο πίνακες του Μιχάλη Αρφαρά 2009  "Η ΕΙΚΟΝΑ  ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" και του ΒΑΣΙΛΗ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ "Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" 2009.

Στον ίδιο χώρο υπάρχουν αποκόμματα εφημερίδων της εποχής της χούντας και της πτώσης της με ταινίες , μουσική τραγούδια, δίσκοι, αφίσσες.

    

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ    (Υπάρχουν κάποιοι που να πέρασαν από εδώ έχοντας πλήρη επίγνωση της ευθύνης του ρόλου τους, της ισχυρής θέλησης αλλά και της σοβαρότητας και υψηλών γνώσεων που απαιτούσε αυτός ο χώρος.....η ιστορία  απέδειξε ότι πολλοί ήταν ανάξιοι , ποταποί και πολύ "λίγοι" των προδιαγραφών. Τα τελευταία χρόνια δε, απέδειξαν ότι είναι και γελοίοι,  και αναξιοκρατούντες μετατρέποντας την Βουλή σε αρένα. Η Ιστορία δεν έχει καμμία θέση γι΄αυτούς, και θα φύγουν όπως έζησαν  "ανύπαρκτοι".

   

ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ

Στα έδρανα της μικρής Αίθουσας συνεδριάσεων ΓΕΡΟΥΣΙΑ).

           

Η μεγάλη σκάλα οδηγεί στον πρώτο όροφο, στην αίθουσα των Τρόπαιων και στην μικρή αίθουσα συνεδριάσεων. Εδώ μας περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη. Στον τοίχο υπάρχει ένα υφαντό που απεικονίζει την "ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ" με τον Μέγιστο των Ελλήνων πάνω στο άλογο του. Κάτω η προτομή του Ιωάννη Καποδίστρια.

Η Τέχνη της Αγάπης

Για μια ζωή από την αρχή απροσκύνητη

Οδυσσέας Ελύτης

-Ποιο πρόσωπο  αγαπάς  πιο πολύ στα Ομηρικά Έπη και γιατί;

-Τι θα λέγατε στον Οδυσσέα αν τον συναντούσατε;

Όταν άρχισα να μελετώ τα Ομηρικά Έπη, ταυτίστηκα πολύ με τον Τηλέμαχο, ένοιωσα την οργή του τον παρορμητισμό της νεότητας του, τα ύπουλα χτυπήματα από τους μνηστήρες αλλά και από τους δούλους , έκανα το ίδιο ταξίδι με συντροφιά την Αθηνά, ψάχνοντας για τον "πατέρα" μου, και σε κάθε στροφή του δρόμου καιροφυλαχτούσε ο Αντίνοος. Η σκηνή όπου ο Τηλέμαχος συναντά τον Οδυσσέα και ο τρόπος που το περιγράφει ο Όμηρος είναι για μένα συγκλονιστικός.

Μεγαλώνοντας όμως άρχισα να κατανοώ και τους άλλους χαρακτήρες των Ομηρικών Επών, όπως την Ναυσικά γιατί νομίζω έπαιξα κατά κάποιον τρόπο αυτόν τον ρόλο στην πορεία της ζωής μου, αλλά με συν-κινεί  και η αφοσίωση  η αγάπη  και η φροντίδα του Εύμαιου, της Ευρύκλειας και του Φιλοίτιου. Πιστεύω ότι σε κάποια ηλικία θα μπορούσα κάλλιστα να "παίξω" τον ρόλο της Ευρύκλειας. Αγαπημένα μου πρόσωπα επίσης είναι ο Μενέλαος η Ελένη και Νέστορας -Πολυκάστη-Πεισίστρατος.

Τον Οδυσσέα τον συνάντησα ένα βράδυ στο διαδίκτυο το 2010 ψάχνοντας ένα τραγούδι, από τότε  μιλάμε συνέχεια, είπαμε πάρα πολλά, ξεκαθαρίσαμε  την ομίχλη  συνεργαστήκαμε άψογα, τραγουδήσαμε μαζί, γελάσαμε, κλάψαμε. Είχα πολλές ερωτήσεις  και ήταν πάντα εκεί για να μου απαντά. θα γράψω γι' αυτό ένα ξεχωριστό κείμενο, σαν 'ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ". Αυτή την στιγμή αν ήταν μπροστά μου θα τον αγκάλιαζα και θα του έλεγα "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΆ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΡΟΠΟ ΟΔΥΣΣΕΑ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ".

Βρήκαμε την Κλειώ απασχολημένη με μια ραπτομηχανή. Ράβε ξύλωνε σε αυτόν τον κόσμο τον καλό σαν το παλιό ομηρικό καιρό.

Φτιάχνεις κάτι  την ερωτούμε σημαντικό;

Χαμογελάει….ταίζει τα πουλιά, τα περιστέρια σώζει τις μελισσούλες και μας απαντά με  τρόπο σοβαρό.

Ετοιμάζω ένα μανδύα για ένα πρόσωπο που βαθιά αγαπώ.

Το δώρο μου για τον νικητή του διαγωνισμού του τόξου που στις 21 Ιουνίου  2014  στο θερινό ηλιοστάσιο θα ανακοινωθεί.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον αλλά ποιο ήταν  το πρωταρχικόν αίτιον να ασχοληθείς με την ραπτική την υφαντική τέχνη τεχνοτρόπιον τόσο  παραδοσιακό;

-Είχα δει ένα όνειρο πολύ αληθινό τον Φεβρουάριο του 2008 όραμα θαρρείς πως ήταν θαρρώ.Το περιγράφω εδώ   στις Ενδελεχείς Πολιτείες  με τρόπο αναλυτικό και το μοιράστηκα με ελάχιστους ανθρώπους δικούς μου που πολύ αγαπώ.

Μια ημέρα τυχαία  ψάχνοντας ένα τραγούδι ο εκτυπωτής μου άρχισε να τυπώνει ασταμάτητα χωρίς να επεμβώ. Βλέποντας τα χαρτιά την χώρα των λιονταριών  στο νησί των Φαιάκων συναντώ το 2010. Μένω εμβρόντητη . Ήταν τόσα πράγματα που ήταν οικεία και γνωστά, τα ήξερα τόσο καλά. Στην Αστραία  με έντονη συγκινησιακή  φόρτιση τηλεφωνώ και εκείνη  νηφάλια μου απαντά πως είναι μια θεατρική  ιστορία  ομηρικής  διασκευής   σε σύγχρονα έπη διαχρονικά. Ένα παιγνίδι  σουρρεαλιστικά διονυσιακό σε μία αντιπενθεϊκή βακχική διαδικτυακή σκηνή με τρόπο πολύπλευρο πρωτότυπο καινοτόμο πολύχρωμο φαντασιακά φαντασμαγορικό.Πολλοί θα το δουν , μου είπε , λίγοι θα το καταλάβουν, γιατί αυτή είναι ανθρώπινη φύση και δομή όταν το σημείο αντίληψης σκουριάσει παγώσει και σε ένα κατεστημένο τρόπο σκέψης παγιωθεί. 

Αποφάσισα να πάρω μέρος και ήταν και είναι για μένα μία εμπειρία μαγική να νιώθεις ξανά σαν  παιδί σε μια των μαγικών θαυμάτων αυλή με ένα μάγο καλλιτέχνη  ονειρευτή στην σκηνή.

Η Πηνελόπη  είχε δώσει μια φορεσιά  αρματωσιά στον Οδυσσέα ενδυμασία  που είχε υφάνει μόνη της και να συγκρατεί με μια περόνη όταν την φορά.Τον ρωτά για αυτή όταν σαν  Αίθων  συστήνεται ζητιάνος  στο παλάτι του και επειδή την γνωρίζει την περιγράφει αναλυτικά. Στο νησί των Φαιάκων γυμνός και μισοπεθαμένος παρουσιάζεται στην Αρήτη σύζυγο του Αλκίνοου βασιλιά με τα τα ρούχα της αξιοπρέπειας μιας ΑΡΕΤΗΣ και μόνο  έτσι γίνεται αποδεκτός  σε μια κοινωνία  αλκίνοης  φαιάς ουσίας ολκής. Με τα ρούχα της Αρετής και τα δώρα των Φαιάκων φθάνει σε ένα νησί που αγαπά και  ποτέ δεν ξεχνά.
Έχει σημασία κανείς στο ταξίδι της ζωής  να έχει  στόχο προορισμό και ένα δρόμο μονοπάτι με καρδιά να βαδίζει να τραγουδά  και να πολεμά.

Ποια είναι η γερή αρματωσιά της Αγάπης;

Τα Όνειρα Πολεμιστών

φτιαγμένα από ομηρική  αγάπη, λίγο αιθέριο  σύννεφο χρυσό
 και ένα έρωτα  για την γνώση την ελευθερία και την αξιοπρέπεια τρελό.

Ο Οδυσσέας φορώντας τον  κόκκινο μανδύα της αγάπης
γερή την  ομηρική αρματωσιά της Ιθάκης

Αστραία .....για την Ομηρική Πολιτεία

Άνδραν Πολύτροπον

Οδυσσέας Άργος

α  Οδυσσείας....τον άνδρα που γνώρισε πολλές πολιτείες και σκέψεις ανθρώπων,  3

Η ΕΝΩΣΗ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΙΘΑΚΗΣΙΩΝ παντού αναζητά

Φθάνοντας  στο μέγαρο Θεμιστοκλέους , επι της συνώνυμης οδού, όπου στεγάζεται η «ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΙΘΑΚΗΣΙΩΝ», σκέφτηκα ότι το όνομα δεν είναι καθόλου τυχαίο, και το θεώρησα Διοσημικό.

Στην είσοδο της αίθουσας με υποδέχτηκε το άγαλμα του Οδυσσέα και μία επιγραφή αναρτημένη στο τοίχο, δανεισμένη από την ραψ. α στιχ. 3 της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ.

"….πολλῶν δ’ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω," 

                                        

Προσπάθησα να αφουγκραστώ τα αισθήματά μου  αφού ένοιωσα κατά κάποιο τρόπο σαν τον Τηλέμαχο στην συνέλευση των Ιθακησίων που ο ίδιος ζήτησε.

Ο κόσμος είχε ήδη μαζευτεί και η κα Λίτσα Κοντορλή άρχισε την ομιλία της.
«….Όλα αυτά τα χρόνια, , πέρασα πολλά, με πολέμησαν, πάλεψα, απογοητεύτηκα, πικράθηκα, πόνεσα, έκλαψα, αλλά  δεν τα παρατώ, 

ΔΕΝ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΩ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ….». 

Η έναρξη του λόγου της σε συνδυασμό με την σεμνή παρουσία της , την αμέριστη αφοσίωση της αλλά και τις  επιστημονικές γνώσεις της που  είχε την γενναιόδωρη διάθεση να μοιραστεί μαζί μας μαγνήτισαν την προσοχή μου   και την σκέψη μου, και δεν έχασα ούτε λέξη από την διάλεξη της. Ο θαυμασμός μου γι΄αυτή την γυναίκα είναι μεγάλος καθώς και για τον αξιόλογο σύντροφό της τον κον Παπαδόπουλο, εξαιρετικοί άνθρωποι και οι δύο και υπέροχοι επιστημόνες.

Πόσο λείπουν από την ζωή μας τέτοιοι άνθρωποι σε όλους του τομείς του κοινωνικου ιστού, και πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα.

Η κα Λίτσα  Κοντορλή μας παρουσιάσε το έργο της  και μας εξήγησε με επιστημονικές αναφορές και τρανταχτά επιχειρήματα  με φωτογραφίες αναλύσεις  από τα ευρήματα στο ανάκτορο του Οδυσσέα.

Μας έδειξε φωτογραφίες από το ανάγλυφο  πλοίο  που υπάρχει στην ανατολική Πύλη, ένα στενόμακρο καμπύλο κύτος, όπως φάνηκε και καταγράφηκε  από τον δορυφόρο geoeye , τον Σεπτέμβριο του 2008. Στην πλώρη ένα υδρόβιο πτηνό  ενώ στην πρύμνη το τιμόνι καταλήγει σε  μία σφαιρική κεφαλή που ακουμπά στο κεφάλι ενός ανδρός που κρατά το τιμόνι, ενώ η Σκύλλα έχει τυλίξει τα πλοκάμια της γύρω από το πλοίο. 16 μέτρα το μήκος του και 10 το πλάτος.

Στην Ανατολική πύλη , πανομοιότυπη με την πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες  φαίνεται μία κουκουβάγια που στα πόδια της πετά ένας αετός.

Στο ανάκτορο βρέθηκαν πιθάρια που στηρίζοντα με το ίδιο τρόπο  με αυτά  της Πύλου δηλαδή σε τοιχάρια φτιαγμένα με μικρούς λίθους.

Εντυπωσιακή επίσης η εικόνα από την  υπόγεια σπηλαιώδη αποθήκη, όπου εικάζεται ότι  εκεί πήγε η Ευρύκλεια να εφοδιάσει το πλοίο του Τηλέμαχου . Δύο εξωτερικές σκάλες η μία είναι Δυτική σκεπαστή  και ανεβαίνει στα ψηλά δώματα και η άλλη είναι Νότια.Αυτές οι μεγάλες σκάλες  σημειοδοτούν πρόκειται για ένα μεγάλο ανάκτορο δημόσιο κτίριο ή παλάτι όπου πηγαινοέρχεται κόσμος και υπάρχει έντονη κοινωνική ζωή.

Το τριμερές ιερό της Αθηνάς  ίσως είναι της Αρετώνης όπου προσέφυγε η Πηνελόπη για να παρακαλέσει  για τον Οδυσσέα. Το Κυκλοτερές όπου βρέθηκε η πινακίδα του Οδυσσέα  με χαραγμένο ένα πλοίο. Επίσης βρέθηκαν πολλά αγγεία  αλλά   και αντικείμενα από χαλκό με κασσίτερο, ενδεικτικά της  Μηκυναϊκής Εποχής , όπως μας εξήγησε ο   μεταλλειολόγος του ΕΜΠ  κος  Γεωργακέλλος. Διότι η ανάμειξη Χαλκού με ψευδάργυρο, ο ορείχαλκος είναι νεώτερης εποχής. Όλα αυτά μαζί με διάταξη και την κοπή των ογκόλιθων του τείχους της Ακρόπολης, οι ομοιότητες με τις  αντίστοιχες ακροπόλεις  της Πύλου  Τίρυνθας και των Μυκηνών,  μας δείχνουν ολοφάνερα ότι πρόκειται για ανάκτορο της εποχής του Ομήρου.

Η κα Λίτσα Κοντορλή  τελειώνοντας  την ομιλία της, μας  μετέφερε την αγωνία της για την  κατάσταση που επικρατεί στον χώρο , αφού δεν δόθηκε ακόμη η άδεια για περαιτέρω ανασκαφές, με  κίνδυνο να καταστραφούν κάποια πολύτιμα  στοιχεία αλλά και να κλαπούν, αφού ο χώρος δεν φυλάσσεται. (ευτυχώς δόθηκε τουλάχιστον η άδεια για περίφραξη).  Η ανησυχία της επίσης είναι μεγάλη για  όλα τα ευρήματα που έχουν   περισυλλέξει και βρίσκονται σε  κιβώτια  σε αποθήκες και αυτά με κίνδυνο να  καταστραφούν αφού δεν έχουν συντηρηθεί.

Έκλεισε την διάλεξή της με μία προτροπή  και ευχή να πάψουν οι Ιθακήσιοι να ερίζουν μεταξύ τους και επιτέλους να συσπειρωθούν και να συμφιλιωθούν, με μία αναφορά στον Γκαίτε.

Η Ποίηση και το Δράμα των Ελλήνων ήταν ο Πολικός Αστέρας του για την ανεύρεση του κόσμου, του ανθρώπου, της ζωής, του εαυτού του:

«Κάποιος έλεγε: "Γιατί ασχολείστε τόσο επίμονα με τον Όμηρο; Έτσι κι αλλιώς, δεν τον καταλαβαίνετε". Σ' αυτό,θα απαντούσα: Ούτε τον ήλιο τον καταλαβαίνω, ούτε το φεγγάρι, ούτε τ' άστρα. Ωστόσο περνούν ψηλά, πάνω από μένα και, καθώς τα αντικρύζω και βλέπω την θαυμαστά ρυθμισμένη τροχιά τους, αναγνωρίζω σ' αυτά τον εαυτό μου και συλλογίζομαι μήπως θα μπορούσα να φτιάξω κι εγώ κάτι» 

Κλειώ