Χρονικόν Συμποσίου

Χρονικό  Πλατωνικού Συμποσίου

Πρωινό Θεσσαλονίκης   όχι ξημερώματα ……αναζητώντας τον Πλάτωνα.

Βροχή και υγρασία. Η Αθηνά κάλυψε με ομίχλη  τους δρόμους  της πόλης. Φθάσαμε βρεγμένοι αλλά ντυμένοι,  στην Πλατωνική Πολιτεία…

Η Ναυσικά,  Ξανθή Μπαλλή  μας  υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο  γλυκεία τρυφερή ευαίσθητη και μας  καλωσόρισε ευπροσήγορα. Ζητήσαμε  την οργανωτική επιτροπή και γνωρίσαμε τον Ηλία Βαβούρα  ακούραστο  συντονιστή. Ρωτήσαμε αν θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μικρή ενημέρωση  παρουσίαση  εκτός προγράμματος  του συμποσίου για την Ομηρική Πολιτεία και τον διαγωνισμό του τόξου. Ακολούθησε αμηχανία , δεν ήμασταν στο πρόγραμμα των  βασικών ομιλητών. Ύστερα  από μια μικρή οδύσσεια διαβουλεύσεων και συσκέψεων, ο  νεαρός   Λαοδάμας   μας οδήγησε στο Αλκίνοο νηφάλιο καλοσυνάτο  πρόεδρο της  επιτροπής  κ.  Χαράλαμπο Αποστολόπουλο  με την συνεργάτιδα του, την  ενάρετη κ .Ελένη Καραμπατζάκη που μας  συμπεριέλαβε  στους  συνέδρους   αγορητές   με τις εξαιρετικές  εργασίες τους που παρουσίασαν.

Η  Αστραία  πήρε τον λόγο και είπε τα εξής:

Σήμερα στο αέναο γίγνεσθαι της ιστορίας είναι μια ιστορική στιγμή αφού πρόκειται  για την συμφιλίωση του  φιλοσόφου Πλάτωνος με  τον Όμηρο τον ποιητή . Η Ομηρική Πολιτεία έγινε δεκτή από την Πλατωνική.

Που θα αναζητήσουμε μια πόλη ιδανική στην ομηρική  δημιουργία της και κατασκευή;

Αν την αναζητήσουμε δεν μπορούμε παρά  να την βρούμε  στου Αλκίνοου το νησί;

Εκεί που φθάνει ο Οδυσσέας χωρίς τίποτα  γυμνός και ταλαιπωρημένος . Εκεί που για πρώτη φορά μετά από χρόνια τρικυμίας πολλά  ανθρώπους συναντά; Ανθρώπους που μπορούν να  ομιλούν να σκέπτονται να  ακούνε, να φιλοξενούν  άγνωστους   από μακριά;

Μέχρι τότε ο Οδυσσέας συναντούσε την κικόνεια  βαρβαρότητα,  τέρατα κύκλωπες άνομους, μη θέμιστες, σκύλλες  χάρυβδες νύμφες θεούς ανελέητους . Φθάνοντας στο νησί των Φαιάκων συναντά την ανθρωπιά  εκεί που βασιλεύει ένας νους λευκός καθαρός και έχει νυμφευτεί την Αρετούσα Άρητη Αρετή στην οποία προσφεύγει ο Οδυσσέας αγορεύοντας στο διηνεκές της ιστορίας για να ακουστεί.

Ήθελα να σας  ενημερώσω   για την Ομηρική Πολιτεία και τον διαγωνισμό της  με σκοπό την στήριξη και προώθηση της ιδέας της .

Είμαι καθηγήτρια θετικών επιστημών  στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση και εργάζομαι τα τελευταία χρόνια σε σχολείο της βιομηχανικής περιοχής της Θεσσαλονίκης . Τα προβλήματα πολλά . Κάθε  χρόνο αυξάνουν τα παιδιά με  μαθησιακές δυσκολίες, μεγάλα οικονομικά  προβλήματα  στο σπίτι, οι γονείς άνεργοι, πολλές φορές  και οι δυο θάνατοι από  αρρώστιες συχνά με παιδιά ορφανά.

Αν δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε  την  Οδύσσεια του Ανθρώπου και του Πνεύματος του θα πρέπει να επαναεξετάσουμε  τα πτυχία μας και τα μεταπτυχιακά μας αγαπητοί συνάδελφοι.
Αν η γνώση είναι ανάμνηση , όπως λέει και ο Πλάτων, τότε  θα πρέπει  να θυμηθούμε,  να ενθυμηθούμε, όπως ο Οδυσσέας που όταν ακούει τα τραγούδια του Δημόδοκου , αυτά που εξυμνούν τα κατορθώματα των ηρώων μας δακρύζει και κρύβει τα δάκρυα του πίσω  από  κόκκινη χλαίνη για να μη τα δουν ο Αλκίνοος και οι Φαίακες. 

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε καθώς επίσης  και  το προεδρείο που έκανε δεκτό το αίτημα μας  να σας  μιλήσουμε διακόπτοντας την κανονική ροή του προγράμματος  του συνεδρίου.

Στην συνέχεια δευτερολογώντας   ο  καθηγητής  Χαράλαμπος Σπυρίδης  τόνισε αναφέροντας τον Ηράκλειτο το ποντικό, συγγραφέα της αλληγορίας των Ομηρικών Επών, την σημασία τους.

Στην ερώτηση της Αστραίας  για το πρόσωπο που του αρέσει  περισσότερο στα Έπη η απάντηση του ήταν μονολεκτική και σαφής, ύστερα από μια μικρή βαθυστόχαστη σιωπή.

- Ο Οδυσσέας.

Αποχωρώντας συναντήσαμε τον αξιαγάπητο αξιοσέβαστο  κ. Θ.Μαυρόπουλο που έχει μεταφράσει τα Ομηρικά Έπη , εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ και  προθυμοποιήθηκε  να μας βοηθήσει.

Συζητήσαμε για το έργο του.

Φεύγοντας  και αναζητώντας τον Πλάτωνα πέσαμε πάνω σε μια " Μυθική Αναζήτηση"  και άλλους μπλόγγερ . Αναγνωριστήκαμε  γνωριστήκαμε και αγκαλιαστήκαμε με μεγάλη  συγκίνηση.

Δώσαμε ραντεβού στο διαδίκτυο για  να τα πούμε και να επικοινωνήσουμε  τηλεδιαδικτυακά.

Η βροχή είχε σταματήσει και τα ρούχα μας  είχαν αρχίσει να στεγνώνουν

Αχιλλέας , Διονύσιος Φραγκεδάκης για την Ομηρική Πολιτεία

Προς Πλάτωνα

Ομηρική  επιστολή προς  Πλάτωνα

Αγαπητέ  μου φιλόσοφε   Πλάτων , ιδρυτή  της  Πλατωνικής Πολιτείας

Οφείλω να σου απαντήσω έστω και με καθυστέρηση κάποιων αιώνων , κάτι παραπάνω από 20  σε όλα αυτά που μου καταλογίζεις  και  με εξορίζεις  από  την   ιδανική πολιτεία σου.  Ότι δηλαδή   μιμούμαι τις ιδέες και τα πρότυπα εξιστορώντας  υπερβολικές μυθολογίες, είμαι ασεβής  με τους θεούς  γιατί περιγράφω  τις   συνασθηματικές τους τρικυμίες   αμφιγνωμίες αταξίες, επηρεάζω  τους  νέους  με  τα ποιητικά μου δημιουργήματα  και το κυριότερο δεν έχω  ηγηθεί  καμιάς  πραγματικής  εκστρατείας  και δεν έχω  ιδρύσει  καμιά  πολιτεία, παρά μόνο περνώ και  άδω τραγουδώ, φτωχός  αοιδός  από παλάτι σε παλάτι ,  από σπίτι  σε σπίτι και σε κάθε γνωστή και άγνωστη  οικία.

Θα ήθελα να σε πληροφορήσω λοιπόν για την Δημιουργία  της  Ομηρικής Πολιτείας, σύγχρονης   αστραφτερής  καθαρής  και συμπαντικής, όχι μόνο  γιατί  είμαι  αξεπέραστα διαχρονικός  αλλά  και γιατί  από το παλαιό ΜΑΤΡΙΞ  του σπηλαίου σου  έχουμε περάσει και στο καινούργιο,  αυτό, του παγκόσμιου ιστού των  μηχανών, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε  ασυναγώνιστα  πολυμήχανοι.

Δεν θα απολογηθώ σαν τον θαυμάσιο  δάσκαλο  σου  τον  Σωκράτη γιατί δεν  έχω διαπράξει κανένα αδίκημα  και  δεν   μπορώ να κατηγορηθώ  για κάτι. Υπήρξα άψογος και εξακολουθώ να είμαι στο ΕΙΝΑΙ, συμβεβηκότα ουσία των Όντων.  Οι Ιδέες  δεν διώκονται  ούτε  οι  Ιδεαλιστές φορείς τους παρά μόνο σε  ολοκληρωτικά καθεστώτα και  υλιστικές πολιτείες.

Είμαι μυθοπλάστης  γιατί   η  ιστορία  διασώζεται  ευφυώς  μέσα από μια μυθιστορική αλληγορία  που κρύβει την  πρωτογενή ουσία  στον πυρήνα της    εκρηκτικής  μεταστοιχείωσης  της. Άλλωστε  με μιμείσαι μέσα από τους δικούς  σου μύθους και του  Ήρος δεν είναι ο καλύτερος σου.

Δεν  είμαι ασεβής  με τους θεούς , αφού είμαι ο   «Πυγμαλίων» δημιουργός  τους και τους θέλω ευτυχισμένους  χαρούμενους και εν ομονεία. Μία γνώμη να έχουν στη κορυφή  της κεφαλής του Ολύμπου   και να αποφεύγουν την διχόνοια. Περιγράφω την ροή της απρόσωπης ενέργειας,  τις διάφορες μετατροπές της  στην ύλη,  την ενδελέχεια  του πνεύματος στη τελική μορφή τους με  χαρακτηριστικό παράδειγμα  το ολόγραμμα του  ενεργειακού  σώματος του Αγαμέμνονα κατά την εμφάνιση του στους Αχαιούς. Διαγράφονται στο σώμα του ο  Άρης ο Ποσειδών και ο Ζευς σε  μη εργονομική θέση  και διάταξη με αποτέλεσμα τα λάθη   του  χαρακτήρος  του και των εμμονών του. Ο Ηράκλειτος, ο ποντικός συνηγορεί μαζί μου και πλήρως την αλληγορία  ταύτη γράφει και  κατανοεί. .Είναι θέμα μετάφρασης των προγραμμάτων του εγκεφάλου. Στα νεοελληνικά, απόδοση, που σημαίνει μετά την φράση να μη ΧΑΝΕΣΑΙ  στην ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ και πνίγεσαι σε βαθειά και ρηχά ποσειδώνια νερά.

Σαφώς  και ρητώς είμαι σουρεαλιστής υπερρεαλιστής ,  πέρα πάνω  κάτω μέσα  γύρω από την πραγματικότητα  γιατί  ο   υπερρεαλισμός σπάζοντας σκουριασμένες αντιλήψεις και δομές , απελευθερώνει το πνεύμα, το διευρύνει και  του δίνει την ώθηση του πετάγματος των αετών με τα φτερά της δημιουργικής φαντασίας. Πως αλλιώς;

Θα αποφύγω να διορίσω   «πρόεδρο»  της Ομηρικής Πολιτείας τον ανιψιό μου  και  γραμματέα τον κουμπάρο μου, γιατί αποτελεί ένα κακό παράδειγμα αναξιοκρατίας και  θα είναι   αδικία για την Αριστοτελική ενδελεχεία.

Θα πρέπει  όμως να σε ευχαριστήσω θερμά που δέχθηκες στο  συμπόσιο σου, « το  Πανελλήνιο Συμπόσιο Φιλοσοφίας,  Πλάτων , γνώση μεταφυσική πολιτική» που οργάνωσαν  οι εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ και το περιοδικό Φιλοσοφείν,την επίσημη αντιπροσωπεία της  και κατόπιν τούτου μπορούμε να εορτάσουμε την ιστορική  συμφιλίωση  μας  και να συνεχίσουμε την  ιστορική αλληλογραφία  μας  διαλεκτικά και  διαλλακτικά στο πλαίσιο της  κοσμογονικής  αλληλεπίδρασης.

 Σε ασπάζομαι

Όμηρος Μαιονίδης

Ποιητής  μονάχα....

Ναύαρχος αβύθιστων νηών του νου

Ξημερώματα του καινούργιου αιώνα

Στις  γνωστές και άγνωστες  θάλασσες της  μπλογκόσφαιρας

Πρωινά  Θεσσαλονίκης