Αξιοπρεπείς Αλληλογραφίες

1000  και ένας λόγος για την Αξιοπρέπεια

Εδώ είναι ξανά ο λόγος μας
Αυτό βλέπουμε, αυτό κοιτάζουμε
Αυτό φτάνει στα αυτιά μας, στη μελαχρινή καρδιά μας φτάνει.

Εκεί ψηλά, οι από πάνω, δοκιμάζουν να επαναλάβουν την ιστορία τους.
Θέλουν πάλι να μας επιβάλλουν το δικό τους ημερολόγιο, ημερολόγιο θανάτου, τη δική τους γεωγραφία, γεωγραφία καταστροφής.
Όταν δεν μας ξεριζώνουν από τις ρίζες μας, τις καταστρέφουν.
Στη δουλειά μας κλέβουν, τη δύναμή μας.
Τους κόσμους μας, τη γη, τα νερά και τους θησαυρούς της, χωρίς ανθρώπους, χωρίς ζωή αφήνουν.
Οι πόλεις μάς καταδιώκουν και μας εκτοπίζουν.
Ο κάμπος πεθαίνει και μας πεθαίνει.
Και το ψέμα μετατρέπεται σε κυβερνήσεις και οι στερήσεις όπλο γίνονται για τους στρατούς και τις αστυνομίες τους.
Στον κόσμο είμαστε παράνομοι, χωρίς χαρτιά, ανεπιθύμητοι είμαστε.
Καταδιωγμένοι.
Γυναίκες, άντρες, παιδιά και γέροι πεθαίνουν στο θάνατο και στη ζωή πεθαίνουν.
Εκεί ψηλά, οι από πάνω, κηρύττουν για τους κάτω, την υποταγή,την ήττα κηρύττουν, την παράδοση και την παραίτηση.
Εδώ κάτω μένουμε χωρίς τίποτα.
Μόνο οργή.
Αξιοπρέπεια μονάχα.
Δεν υπάρχει αυτί για τον πόνο μας, πέρα από το αυτί όσων είναι σαν κι εμάς
Ο κανένας είμαστε.
Μόνοι είμαστε. Μόνοι με την αξιοπρέπεια και την οργή μας.
Οργή και αξιοπρέπεια οι γέφυρές μας, οργή και αξιοπρέπεια τα λόγια μας.
Ας ακούσουμε ο ένας τον άλλον λοιπόν. Ας γνωριστούμε τότε.
Να θεριέψει η οργή μας και ελπίδα να γίνει.
Ρίζα να γίνει ξανά η αξιοπρέπεια και νέο κόσμο να γεννήσει.
Είδαμε και ακούσαμε.
Μικρή είναι η φωνή μας για να γίνει ηχώ αυτός ο λόγος, μικρή και η ματιά μας για τόση και τόσο αξιοπρεπή οργή.
Να ειδωθούμε, να κοιταχτούμε, να ακουστούμε: Αυτό μας λείπει.
Αλλιώτικοι είμαστε, αλλιώτικες. Το άλλο είμαστε.
Αν ο κόσμος δεν έχει τόπο για μας, τότε άλλο κόσμο να φτιάξουμε.
Δίχως άλλα εργαλεία, μονάχα την οργή μας, δίχως άλλο υλικό απ’ την αξιοπρέπειά μας.
Να συναντηθούμε μας λείπει, να γνωριστούμε μας λείπει.
Λείπει ό,τι λείπει….

Δεν είναι λίγα όσα είδαμε και ακούσαμε, μερικές φορές απευθείας, άλλες μέσα από τα λόγια και τις ματιές των άλλων.

Τόση είναι η οργή που αγγίξαμε και τόση η αξιοπρέπεια που συναντήσαμε που σκεφτόμαστε πως είμαστε πιο μικροί ακόμα κι απ’ αυτό που πιστεύαμε.

Στο Μεξικό και στις πέντε ηπείρους συναντήσαμε αυτό που μονάχα υποψιαζόμασταν όταν ξεκινήσαμε αυτό το έκτο, καινούργιο, βήμα μας:

υπάρχει άλλος κόσμος, υπάρχει άλλος δρόμος.

Ανοιχτή επιστολή

 προς τον αξιοπρεπή  ηγέτη των  ζαπατίστας  καθηγητή φιλοσοφίας   Μάρκος

Αγαπητέ μου Μάρκος,

ξαναδιαβάζω  τον υπέροχο λόγο σου για την αξιοπρέπεια

και  αναρωτιέμαι που να ψάξω να την βρω.

Ανοίγω ένα Ομηρικό λεξικό και την ΛΕΞΗ   άξιος συναντώ

 Ο ΙΛιάδος 719

 Άξιον ήμαρ έδωκε.

Στην συνέχεια  προχωρώ  σε μια παράγκα επαιτείας  που την δόση της συνέχεια  ξανά εκλιπαρεί και αναζητεί και,  απουσιάζει θαρρώ.

Με τον λαό ο  λαός,

ο λαός στα πεζοδρόμια
κουλούρια ζητάει και λαχεία
κοπάδια, κοπάδια, κοπάδια στα υπουργεία
αιτήσεις για τη Γερμανία

Κυράδες,φιλάνθρωποι παπάδες
εργολαβίες,ψαλμωδίες και καντάδες
Η Ευανθούλα κλαίει πριν να κοιμηθεί
την παρθενιά της βγάζει στο σφυρί

Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει
στα καφενεία  του ΦΒ μπιλιάρδο,καλαμπούρι και χαρτί
Στέκει στο περίπτερο διαβάζει
φυλλάδες με μιάμιση ευρώ 

σε μια συγκέντρωση ανθρώπων ευφυών που καθυστερεί

σύγχρονη αοιδού  ποιητική διασκευή.

Σε ερωτώ ξανά με τα λόγια σου:

1. Στην Ελλάδα η νεότητα είναι ένα ελάττωμα που πρέπει να ξεριζωθεί;

Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ πρέπει να εξοντωθεί;

2. Ό, τι λείπει, λείπει σοφά είχες πει.Τι μας λείπεις άραγε  τούτη την στιγμή;

Το θάρρος, η αξιοπρέπεια η υπερηφάνεια,  η γνώση, η προκατάληψη ή  οι μεγάλες προσδοκίες ;

3. Είμαστε άνθρωποι μικροί;Είμαστε η  Ελλάδα  των 10.000.000 μικρών Μήτσων;

Πολλαπλασιαστήκαμε τόσο γρήγορα τόσο πολύ, ένα παράδειγμα προς αποφυγή;

4. Αν θα συναντηθούν ο γέρο Αντώνιο και ο  ραψωδός Όμηρος  τι θα έχουν να μας πουν;

5. Μήπως γνωρίζεις που βρίσκεται η ΛΕΞΗ ελευθερία στα Ομηρικά Έπη,

καθώς εδώ ακόμη  διανοούμενοι και μη απεγνωσμένα  ,την αναζητούν;

Προσπαθώντας να την κατανοήσουν στην απολογία  τους,  όλο την ξεχνούν.

6.  Ο Λουί  Μάϊκλ  Λεόν, το μικρό λιονταράκι της παρέας  θέλει να σε γνωρίσει ενθουσιασμένο. Θα δεχθείς να το συναντήσεις;

Δεν θα ανέβω στην ταράτσα της πολυκατοικίας μου , αυτή, που ένας σοφός παπαλάγκι  ορθά ονομάζει  «ορνιθώνα»  ένα  τετράγωνο κουτί να σου στείλω με σήματα καπνού αυτή την ομηρική επιστολή.

Ευελπιστώ, πως κάποιος  Ερμής μαντατοφόρος θα σου  την παραδώσει ιδιοχείρως με τις σύγχρονες τηλεμαχικές  επικοινωνίες της σύγχρονης  ορθολογιστικής κοινωνίας ενός  παράλογου τσιμεντένιου  κόσμου που ζούμε.

Να επισημάνω πως η   δήλωση σου,  να καταργήσουμε τον νόμο της βαρύτητας  με βρίσκει απολύτως σύμφωνη και ο Νεύτων  θαρρώ επαναεξετάζει  το ζήτημα σουρρεαλιστής  πλέον  θαυμαστής σου.

Εμείς εξακολουθούμε να είμαστε αθεράπευτα ονειροπόλοι μαζί  σου, 

 γιατί  η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  και η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ δεν είναι μόδα που μπορεί να περάσει αλλά η ίδια η  δικαίωση της ανθρώπινης ύπαρξης  άμα της δημιουργίας της από το πρώτο πρωινό της ανθρωπότητος.

Περιμένω τις απαντήσεις  σου για την συνέχεια της αλληλογραφίας μας

Σε ασπάζομαι θερμά

subcomandante   Αστραία

Από τα βουνά της   Μακεδονίας και τις πεδιάδες της  Θεσσαλονίκης

21 Αιών ξημερώματα

Ομηρικές Αλληλογραφίες

Κλειώ Αρτεμίδου

Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ νοιώθει απέραντη  χαρά και ευγνωμοσύνη που βρέθηκες στο δρόμο του. Αυτό το τραγούδι έχει γίνει ήδη το τραγούδι μας! και η ροδοδάκτυλη αυγή να ξημερώσει μέσα στις ψυχές όλων μας,και ένας λαμπερός,φωτεινός ΗΛΙΟΣ να ανατείλλει ξανά στο ΝΗΣΙ μας!!!
Σ΄ευχαριστεί για αυτή την όμορφη ιστορία και το παραμύθι που του διηγήθηκες
Η ζωή είναι ωραία, σαν ένα βαλς με εναλλασσόμενες χαρές και πίκρες ,που μέσα της λικνιζόμαστε όλοι εμείς. Ας μάθουμε όσο πιο καλά μπορούμε να χορεύουμε στον ρυθμό της και να συντονιστούμε με την Αρμονία της!.
Νικητές και νικημένοι συνατιώνται στο τέλος του δρόμου….Το μόνο που μένει , είναι οι πράξεις μας και οι σκέψεις μας. Μόνο αυτές έχουν αντίκρυσμα και είναι εξαργυρώσημες!

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ

Αισθάνθηκα την ανάγκη να σου μιλήσω Οδυσσέα, να σου μιλήσω για μένα, για την ζωή μου, τι έκανα όλα αυτά τα χρόνια που δεν ήσουν κοντά μου, ξεκινώντας ανάποδα, από μία μαγική συνάντηση που είχα μαζί σου ένα βράδυ στο διαδίκτυο.
Έψαχνα να βρω ένα τραγούδι, όπως έκανα συνήθως, για να παίξω στην κιθάρα .
Ήταν το ΄΄κι ύστερα μου μιλάς για καλοκαίρια΄΄ με τον Λάκη Παππά.
Ξαφνικά ο εκτυπωτής μου τρελάθηκε και άρχισε να γράφει ασταμάτητα
Κοιτάζω τα χαρτιά και βλέπω Όμηρο, Οδύσσεια Σειρήνες, η Σκύλα και η Χάρυβδη, Καλυψώ.. Τεντώθηκαν οι κεραίες μου. Μπαίνω στην ιστοσελίδα σου και εκεί με περιμένουν μεγαλύτερες εκπλήξεις ..
Τα ίδια βιβλία που μου κράτησαν συντροφιά, τα τραγούδια που τραγουδούσα όταν ήμουν λυπημένη ή όταν ήμουν χαρούμενη ίδιες ταινίες που μου άρεσαν, ότι αγάπησα ότι έζησα το έβλεπα μπροστά μου, ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου και της ζωής μου.
Η πρώτη μου αντίδραση ‘ήταν ακριβώς όπως την περιέγραψε ο Όμηρος, στην συνάντηση Τηλέμαχου Οδυσσέα.
Κάποιος παίζει μαζί μου, αλλά δεν θα τον αφήσω να το κάνει. Ποιος είναι αυτός που τολμάει να μιλήσει για τον Οδυσσέα. Έψαχνα να βρω λογικές εξηγήσεις.
Ήμουν πολύ θυμωμένη και καχύποπτη.
Τώρα θα με ρωτήσεις γιατί ένοιωθα τόσο θυμό.
Γιατί Οδυσσέα, συνάντησα στο δρόμο μου ,πριν από σένα πολλούς ανθρώπους, που θέλησα να μοιραστώ μαζί τους ,τις ιδέες μου, τα όνειρά μου, αυτά που ήξερα, να τα συμπληρώσω ,να μάθω ακόμη περισσότερα, ,και λαχταρούσα να κάνω κάτι να μην μείνουν μόνο ιδέες και ιδεολογίες.
Όμως στην πορεία αντιμετώπιζα την πραγματικότητα, και προσγειωνόμουν απότομα. Οι μεν γυναίκες ήταν τελικά πολύ μακριά από όλα αυτά, γινόντουσαν φορτικές και απείχαν κατά πολύ από την δική μου λογική, τα ενδιαφέροντα και ανησυχίες οι δε άνδρες έκρυβαν και αυτοί τις δικές τους προσδοκίες, που απαιτούσαν την ικανοποίηση τους με όχι ιδιαίτερο κομψό τρόπο θα έλεγα. Το συμπέρασμα ήταν ότι τα δικά μου όνειρα δεν περνούσαν από αυτά τα μονοπάτια.
Μέχρι ενός σημείου μπορώ να κατανοήσω τα συναισθήματα ενός ανθρώπου. Στον καθένα μας μπορεί να συμβεί και είναι φυσικό ένας άνδρας να ερωτευθεί μια γυναίκα ή το αντίθετο. Το πρόβλημα αρχίζει από το πώς το διεκδικείς και αν αυτό γίνεται εμμονή στα όρια της επικινδυνότητας και κακοήθειας.
Θύμωσα όμως πιο πολύ με τον εαυτό μου. Πάντα η ανόητη ρομαντική εκτός εποχής σκέφτηκα. Θα τα κάψω όλα, άρχισα να μαζεύω όλα τα βιβλία μου μαζί με τον Όμηρο και το άγαλμα του Οδυσσέα και τα έβαλα σε ένα κουτί, για να τα πετάξω.
Αποφάσισα να βάψω τα μαλλιά μου ξανθά, να πηγαίνω στο κομμωτήριο 2 φορές την εβδομάδα, η μόνη μου σκέψη θα είναι τι θα φορέσω και θα αρχίσω να βλέπω και τις πρωινές εκπομπές για να ενημερώνομαι τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο.
Βέβαια τίποτε από όλα αυτά δεν έκανα. Κλείστηκα μόνο στον εαυτό μου, απομονώθηκα και χάθηκα απ΄όλους ( πάντα έτσι αντιδρώ όταν νοιώθω χάλια,) κανείς δεν με έβρισκε, κανέναν δεν ήθελα να δώ, και το χειρότερο κανείς τους δεν μου έλειψε ούτε για μια στιγμή.. Δανείστηκα και το σπαθί του Χάνζο της Κιντο και τους σκότωσα όλους μέσα μου.
Έπιασα πάτο, στα όρια της θλίψης, δεν ήξερα πως θα τα κατάφερνα να συνεχίσω να ζω στο απόλυτο τίποτε, έκανα καιρό να βγω. Η μόνη μου παρηγοριά ήταν μόνο κάποιες βόλτες κοντά στην φύση, που πάντα είχα ιδιαίτερη σχέση μαζί της, και κάποιες συζητήσεις με ένα αγαπημένο μου πρόσωπο που ήταν και είναι πάντα κοντά μου, φύλακας άγγελός μου.
Το μήνυμα μου δόθηκε με μία ταινία, που βγήκε εκείνη την εποχή και ήταν το DOGVILLE και αργότερα το MANDERLAY. Πάντα συνδέω κάποιες περιόδους τις ζωής μου με τραγούδια, ταινίες ή βιβλία.
Πήρα τις απαντήσεις σε πολλά γιατί που με βασάνιζαν, αισθάνθηκα μία κάθαρση, κάτι σαν λύτρωση. Έκανα ξανά μία καλή ανακεφαλαίωση και βγήκα από το τούνελ.
Άρχισα να νοιώθω πάλι δυνατή. Είχα όμως μεταμορφωθεί. Σαν επιβεβαίωση ήρθε ένα σημαντικό όνειρο που είδα και συμπίπτει τελικά με την ημερομηνία που άνοιξες την ιστοσελίδα .Είναι κάτι συμπτώσεις που με έχουν αφήσει άφωνη.
Όπως το όνομα Θεμιστοκλής ,τον δικό μου πατέρα τον λένε Λεωνίδα.

Προς Πρίαμον

Επιστολή προς τους υλιστές  Τρώες!

Μια σύντομη ανοικτή συμβουλευτική επιστολή προς στους Τρώες,

τους έχοντες και κατέχοντες και σε όσους διακατέχονται από την …Τρωαδίτικη παλαιομοδίτικη συσσώρευσης πλούτου. Την αστική και μικροαστική νοοτροπία μαζί με μια αχόρταγη απληστία.

Προς Τρώες

Μη συσσωρεύετε υπερβολικά πλούτη και αγαθά μαζί με την γνώση για την απόκτηση τους υφαρπάζοντας ότι όμορφο υπάρχει και ανήκει σε όλους και τον πλανήτη.

Μη κλείνεστε και υψώνετε τείχη νομίζοντας ότι θα είστε ασφαλείς.

Δεν υπάρχουν τείχη, κάμερες ασφαλείας και φρουροί που θα μπορούσαν να σας προστατεύσουν από εξοργισμένους απελπισμένους Αχαιούς.

Μη χρησιμοποιείτε τον θεό σαν άλλοθι

για να αυξάνετε περιουσίες και να γεμίζετε τα θησαυροφυλάκια σας.

Μη εμφανίζεστε με χρυσοποίκιλτα ρούχα ακριβά.

Μη ρωτάτε σαν την Μαρία Αντουανέτα, γιατί αυτοί οι ταλαιπωρημένοι πολιορκητές

“δεν τρώνε παντεσπάνι”.

Η απάντηση βρίσκεται μόνο στις γκιλοτίνες και είναι αργά για να διορθώσετε τα λάθη σας.

Είναι αργά για να συνειδητοποιήσετε,

πως σε ένα κόσμο που οι άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και τα παιδιά οδηγούνται στην πορνεία,

δεν μπορείτε εσείς να έχετε δύο πισίνες , ούτε καν μία, αν υπάρχει έστω και ένας άλλος που δεν έχει που να κοιμηθεί,

150 ακίνητα και τουαλέτες μια χρήσεως εκατομμυριών ευρώ.

Δεν υπάρχουν ασφαλή τείχη να σας προστατεύσουν ακόμη και αν ένα μέρος τους, έχει γίνει από τους θεούς, ούτε να κρατήσουν τις μετοχές και τα χρηματιστήρια ψηλά.

Θα καταρρεύσουν σαν χάρτινοι πύργοι και θα κλάψετε πολύ

πικρά για αυτή της αρπαγή της αδελφής των Διόσκουρων και

της όμορφης κόρης του Δία.

Βγείτε από τα τείχη, αγκαλιάστε τους συνανθρώπους σας ειλικρινά,

μοιράστε δίκαια τον πλούτο,

γιατί η μεγάλη οικονομική ψαλίδα και διαφορά

δημιουργεί την κοινωνική αδικία και διαφθορά.

Αγκαλιάστε τους συνανθρώπους σας

και όχι με υποκρισίες και δήθεν φιλανθρωπίες

σε πανάκριβα γκαλά

και ενωθείτε μαζί τους σε ένα ταξίδι επιστροφής

στην πατρίδα του Ανθρώπου με νοημοσύνη

απλότητα και συνειδητά.

Αναρωτηθείτε για την δικαιοσύνη

και την ανθρωπιά.

Δεν μπορείτε να κοιμάστε εσείς ήσυχοι πια

αν οι υπόλοιποι υποφέρουν

εξ αιτίας σας βαθιά.

Επιστολή προς τους Τρώες

Αστραία  , Μπαλούμη Ευαγγελινή για την Ομηρική Πολιτεία

Προς Πλάτωνα

Ομηρική  επιστολή προς  Πλάτωνα

Αγαπητέ  μου φιλόσοφε   Πλάτων , ιδρυτή  της  Πλατωνικής Πολιτείας

Οφείλω να σου απαντήσω έστω και με καθυστέρηση κάποιων αιώνων , κάτι παραπάνω από 20  σε όλα αυτά που μου καταλογίζεις  και  με εξορίζεις  από  την   ιδανική πολιτεία σου.  Ότι δηλαδή   μιμούμαι τις ιδέες και τα πρότυπα εξιστορώντας  υπερβολικές μυθολογίες, είμαι ασεβής  με τους θεούς  γιατί περιγράφω  τις   συνασθηματικές τους τρικυμίες   αμφιγνωμίες αταξίες, επηρεάζω  τους  νέους  με  τα ποιητικά μου δημιουργήματα  και το κυριότερο δεν έχω  ηγηθεί  καμιάς  πραγματικής  εκστρατείας  και δεν έχω  ιδρύσει  καμιά  πολιτεία, παρά μόνο περνώ και  άδω τραγουδώ, φτωχός  αοιδός  από παλάτι σε παλάτι ,  από σπίτι  σε σπίτι και σε κάθε γνωστή και άγνωστη  οικία.

Θα ήθελα να σε πληροφορήσω λοιπόν για την Δημιουργία  της  Ομηρικής Πολιτείας, σύγχρονης   αστραφτερής  καθαρής  και συμπαντικής, όχι μόνο  γιατί  είμαι  αξεπέραστα διαχρονικός  αλλά  και γιατί  από το παλαιό ΜΑΤΡΙΞ  του σπηλαίου σου  έχουμε περάσει και στο καινούργιο,  αυτό, του παγκόσμιου ιστού των  μηχανών, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε  ασυναγώνιστα  πολυμήχανοι.

Δεν θα απολογηθώ σαν τον θαυμάσιο  δάσκαλο  σου  τον  Σωκράτη γιατί δεν  έχω διαπράξει κανένα αδίκημα  και  δεν   μπορώ να κατηγορηθώ  για κάτι. Υπήρξα άψογος και εξακολουθώ να είμαι στο ΕΙΝΑΙ, συμβεβηκότα ουσία των Όντων.  Οι Ιδέες  δεν διώκονται  ούτε  οι  Ιδεαλιστές φορείς τους παρά μόνο σε  ολοκληρωτικά καθεστώτα και  υλιστικές πολιτείες.

Είμαι μυθοπλάστης  γιατί   η  ιστορία  διασώζεται  ευφυώς  μέσα από μια μυθιστορική αλληγορία  που κρύβει την  πρωτογενή ουσία  στον πυρήνα της    εκρηκτικής  μεταστοιχείωσης  της. Άλλωστε  με μιμείσαι μέσα από τους δικούς  σου μύθους και του  Ήρος δεν είναι ο καλύτερος σου.

Δεν  είμαι ασεβής  με τους θεούς , αφού είμαι ο   «Πυγμαλίων» δημιουργός  τους και τους θέλω ευτυχισμένους  χαρούμενους και εν ομονεία. Μία γνώμη να έχουν στη κορυφή  της κεφαλής του Ολύμπου   και να αποφεύγουν την διχόνοια. Περιγράφω την ροή της απρόσωπης ενέργειας,  τις διάφορες μετατροπές της  στην ύλη,  την ενδελέχεια  του πνεύματος στη τελική μορφή τους με  χαρακτηριστικό παράδειγμα  το ολόγραμμα του  ενεργειακού  σώματος του Αγαμέμνονα κατά την εμφάνιση του στους Αχαιούς. Διαγράφονται στο σώμα του ο  Άρης ο Ποσειδών και ο Ζευς σε  μη εργονομική θέση  και διάταξη με αποτέλεσμα τα λάθη   του  χαρακτήρος  του και των εμμονών του. Ο Ηράκλειτος, ο ποντικός συνηγορεί μαζί μου και πλήρως την αλληγορία  ταύτη γράφει και  κατανοεί. .Είναι θέμα μετάφρασης των προγραμμάτων του εγκεφάλου. Στα νεοελληνικά, απόδοση, που σημαίνει μετά την φράση να μη ΧΑΝΕΣΑΙ  στην ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ και πνίγεσαι σε βαθειά και ρηχά ποσειδώνια νερά.

Σαφώς  και ρητώς είμαι σουρεαλιστής υπερρεαλιστής ,  πέρα πάνω  κάτω μέσα  γύρω από την πραγματικότητα  γιατί  ο   υπερρεαλισμός σπάζοντας σκουριασμένες αντιλήψεις και δομές , απελευθερώνει το πνεύμα, το διευρύνει και  του δίνει την ώθηση του πετάγματος των αετών με τα φτερά της δημιουργικής φαντασίας. Πως αλλιώς;

Θα αποφύγω να διορίσω   «πρόεδρο»  της Ομηρικής Πολιτείας τον ανιψιό μου  και  γραμματέα τον κουμπάρο μου, γιατί αποτελεί ένα κακό παράδειγμα αναξιοκρατίας και  θα είναι   αδικία για την Αριστοτελική ενδελεχεία.

Θα πρέπει  όμως να σε ευχαριστήσω θερμά που δέχθηκες στο  συμπόσιο σου, « το  Πανελλήνιο Συμπόσιο Φιλοσοφίας,  Πλάτων , γνώση μεταφυσική πολιτική» που οργάνωσαν  οι εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ και το περιοδικό Φιλοσοφείν,την επίσημη αντιπροσωπεία της  και κατόπιν τούτου μπορούμε να εορτάσουμε την ιστορική  συμφιλίωση  μας  και να συνεχίσουμε την  ιστορική αλληλογραφία  μας  διαλεκτικά και  διαλλακτικά στο πλαίσιο της  κοσμογονικής  αλληλεπίδρασης.

 Σε ασπάζομαι

Όμηρος Μαιονίδης

Ποιητής  μονάχα....

Ναύαρχος αβύθιστων νηών του νου

Ξημερώματα του καινούργιου αιώνα

Στις  γνωστές και άγνωστες  θάλασσες της  μπλογκόσφαιρας

Πρωινά  Θεσσαλονίκης

Ομηρική Επιστολή Άλφα

Επιστολή προς  τους φίλους  τα μέλη  της Ομηρικής Πολιτείας

Αγαπητοί μου  Πολίτες , με  την   ενωτική   έννοια του άρθρου γένους  και όχι με την διαχωριστική,  της   Ομηρικής Πολιτείας, διαδικτυακώς σας χαιρετώ.

Ο  διαγωνισμός  του  τόξου , είναι ένας  διαγωνισμός  που  προκηρύχθηκε με σκοπό την διάδοση  την μελέτη  των Ομηρικών Επών, την δημιουργία της Ομηρικής Πολιτείας  σε ουμανιστικό, πολιτιστικό πρακτικό και εργασιακό επίπεδο και την ίδρυση του συλλόγου των Ομηριστών που θα συντονίσει  και  θα στηρίξει  το έργο  σε όλα  τα επίπεδα. Αποτελεί  συνέχεια  όλης της   κατάθεσης  και  της  ενασχόλησης   της  ομηρικής ομάδας  που τα τελευταία 6  χρόνια και συγκεκριμένα από τον  Φεβρουάριο του 2008   ανέβασε και παρουσίασε τα Ομηρικά Έπη στο διαδίκτυο με ένα πρωτότυπο  βιωματικό  τρόπο.

Ο διαγωνισμός  αφορά το καλύτερο έργο άρθρο μελέτη 

με θέμα “Ο διαγωνισμός του τόξου”  στην Οδύσσεια και είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτός ο διαγωνισμός με αυτό το θέμα από τότε που γράφηκαν τα Ομηρικά Έπη.

Το άρθρο θα  πρέπει να περιέχει  12000 περίπου λέξεις και θα συνδέει τα κάτωθι ερωτήματα σε ολοκληρωμένη  συμπεριεκτική απάντηση:

1.Πόσοι και ποιοι είναι οι σταθμοί  νησιά του Οδυσσέα, τι συμβολίζουν μαζί με τους πελέκεις, και  τα ονόματα των μνηστήρων σε συλλογικό και προσωπικό διαχρονικό επίπεδο ερμηνείας;

2.Ποιος ο ρόλος του Ερμή και της Αθηνάς στη διαδρομή του Οδυσσέα;

3.Ποιο  είναι το  άνομο των μνηστήρων των δούλων τους και η ετυμηγορία του Οδυσσέα;

4. Είχε δικαίωμα ο Οδυσσέας να τους σκοτώσει;

5. Γιατί δεν απευθύνθηκε πρώτα στον λαό της Ιθάκης ;

 6. Ποια είναι η πρόταση του Ομήρου  για ειρήνη στη σύγχρονη εποχή;

Το άρθρο  δεν είναι εύκολο,  απαιτεί  ιδιαίτερο χειρισμό  αλληγορικής  αντιληπτικής  και συνδετικής ικανότητας  και σύγχρονης ερμηνείας που υπερβαίνει   τον  μέσο όρο ακόμη και της  καθιερωμένης κατεστημένης   διανόησης   αυτών που θέλουν να σκοτώσουν τον  Όμηρο σε  πανεπιστημιακές  δογματικές  τυπολατρείες   ,όπως αποφαίνονται στο εξαιρετικό τους βιβλίο οι DAVIS HANSON AND JOHN HEATH.

 «Ποιος σκότωσε τον  Όμηρο»

 Ο χρόνος  είναι λίγος . Η προσθεμία τελειώνει την εαρινή ισημερία  .Το χρηματικό ποσό των 500 ευρώ είναι το ελάχιστον που μπορεί να υποσχεθεί και να εγγυηθεί η ομηρική ομάδα ως ηθική επιβράβευση και αμοιβή για μια τόσο κοπιαστική εργασία. Δεν ακολουθήσαμε την κλασσική  οδό, δηλαδή την προκήρυξη του διαγωνισμού μέσα από ένα επίσημο φορέα  και συλλόγου. Πρώτον γιατί δεν υπήρχε αυτός ο φορέας, δεύτερον γιατί θέλαμε να είναι τελείως  καινούργιος και καθαρός  και να δημιουργηθεί  μετά με την συμμετοχή  νέων ανθρώπων από την Αρχή ξανά και, βεβαίως   γιατί δεν ακολουθούμε πάντα την πεπατημένη οδό αλλά μερικές φορές και την λιγότερη  περπατημένη.

Η διαχειριστική ομάδα, Μπαλούμη Ευαγγελινή, Μπαλούμη Κλεονίκη, Ηλίας Σκαλτσάς  Διονύσιος Φραγκεδάκης  είναι και η κριτική επιτροπή μαζί με τον Δ. Βαρβαρήγο  που συμμετέχει ευγενώς, φυσικά και η απήχηση στο κοινό. Όλες οι συμμετοχές  θα αναρτηθούν  για να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια,  για  να συζητηθούν και να σχολιασθούν  στο χρονικό διάστημα των 3 μηνών μετά την εαρινή ισημερία  μέχρι το τελικό αποτέλεσμα  και την ψηφοφορία  που θα λάβει χώρα στο θερινό ηλιοστάσιο.

Παραλλήλως και για λόγους στήριξης   της  ιδέας   και μόνο,  πλαισιώνουν τον διαγωνισμό παλαιοί και νέοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες και δημιουργοί με έργα τους ποιήματα άρθρα βιβλία μουσική συνεντεύξεις   σκέψεις  ιδέες  προτάσεις τους  γύρω  από τα Ομηρικά Έπη και την Ομηρική Πολιτεία.

Από μέρους της επίσημης πολιτείας δεν τρέφουμε μεγάλες προσδοκίες για την υποστήριξη του έργου σε αντίθεση με τον ευφάνταστο συγγραφέα των προσδοκιών Κάρολο Ντίκενς. Η επίσημη πολιτεία μέχρι τώρα απέδειξε πως δεν είχε την δυνατότητα  ή, την βούληση να κάνει κάτι  προς  αυτή την κατεύθυνση  λόγω ηθικής και χρηματικής χρεωκοπίας  και φυσικά  τα έξοδα που έγιναν για τους Ολυμπιακούς αγώνες και οι εγκαταλελειμμένες   εγκαταστάσεις που θα μπορούσαν  να στεγάσουν το όραμα  της Ομηρικής Πολιτείας συνηγορούν μάλλον  στην δεύτερη υπόθεση. Άλλωστε είναι πολύ απασχολημένη με τα  σκάνδαλα των  μανδαρίνων της και πολύ ικανοποιημένη που πατάσσει την φοροδιαφυγή  συλλαμβάνοντας  τον περιπτερά που δίνει τσίχλα χωρίς απόδειξη και την ψιλικατζού που δίνει μισό κομμάτι ψωμί  στον σύγχρονο Άϊ Γιάννη και δεν το δηλώνει στην εφορία. Την αφήνουμε απερίσπαστη στο θεάρεστον κυβερνητικό έργο  να εκτελεί  υπάκουα και υπήκοη τις εντολές και διαταγές των  δανειστών της και των   ηγεμόνων κυρίων της.

Θέλουμε να πιστεύουμε , ευελπιστούμε  πως ο Νέστορας, ο Μενέλαος ο Τηλέμαχος  η Ελένη  η Ευρύκλεια ο  Κύκλωπας ο Έκτορας η Εκάβη οι Σκύλλα και η Χάρυβδη μπορούν να συγκριθούν και να συναγωνισθούν επαξίως  με  το τρενάκι του  τρόμου, τον συμπαθή  Μίκι , Ντόναλντ , τον Γκούφη και τις άλλες χαριτωμένες φιγούρες της   μαγικής  Ντίσνευλαντ και να τις ξεπεράσουν.

Με την ελπίδα αυτή σας γράφω αυτή την επιστολή

 ιδιοχείρως και 

σας ασπάζομαι

Αστραία