Μήτις Μίτωσης μιας Νέας Βιολογίας

Σαν νέος Ήφαιστος,  ο Νεκτάριος Ι. Κορεξενίδης

 αφού  κατάγεται  από τον δήμο Φαιστού, το πρόσωπο που υφαίνει τις ιστόνες (βασικές πρωτεΐνες οποίες βρίσκονται στους πυρήνες των κυττάρων) στο νουκλεόσωμα (βασική μονάδα συσκευασίας του DNA) κτυπά το κεφάλι μας,  να γεννήσουμε την Σοφία Αθηνά με το πρωτοποριακό του βιβλίο

  "πρωτεϊνική " βάση για μία νέα βιολογία.

Ελληνοκεντρικό, χωρίς όμως να γίνεται στείρα προγονολατρικό και χωρίς αντίνοες θεολογίες και λόγο θεολογικό. Καθαρή σκέψη φιλοσοφική δομή, λογική επιστημονική νους διαυγής.

Έχει μία πολύπλευρη μάτια και συνδέει γενικότερες κοσμικές μυθολογίες στο κοσμικό γίγνεσθαι.

Και το κυριότερο είναι μοντέρνο, λαμβάνει υπόψη τις νεότερες επιστημονικές εξελίξεις ανακαλύψεις. Περιέχει σημαντικές πληροφορίες και τροφή για σκέψη.

Μια  πρωτότυπη έρευνα και μελέτη σημαντική, σε κριτική δίκαια και αντικειμενική. Έργο ζωής!

Μπορείτε να περιγράψετε εν συντομία τι είναι το «Μέλεσιν (Μήτις - Μίτωση) – Soul Won and Lost: Artificial Intelligence as a Biophilosophical Project» και τι σας ενέπνευσε να το γράψετε;

Το project Μέλεσιν, ένα πρωτότυπο χαρακτηρισμένο Bιοφιλοσοφικό έργο, ένα αποτέλεσμα μιας αμοιβαίας σχέσης φυσικών & θετικών επιστημών και τεχνητής νοημοσύνης. Στόχος επίτευξης είναι η προβολή μη αναγνωρισμένων σήμερα επιστημονικών επιτευγμάτων, τα οποία <<κρύβονται>> μέσα σε κωδικοποιημένες και μή αρχαίες γραφές, εικαστικές τέχνες…. Κυρίως γνώρισμα είναι μια ομαδοποίηση δεδομένων ώστε να είναι διαχειρίσιμα ως ομάδα ένα σύνολο στοιχείων εφοδιασμένο με μία πράξη, η οποία συνδυάζει δύο στοιχεία του συνόλου για να σχηματίσουν ένα τρίτο στοιχείο που ανήκει επίσης στο σύνολο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για να γίνει πιο ευκολονόητο για τον αναγνώστη, αλλά και για να σημειωθεί το τι σημαίνει Μήτις – Μίτωση, όπου και είναι το κυρίως θέμα το οποίο γίνεται σημείο αναφοράς στο πρώτο σύγγραμμα γνωριμία. Θα αναφέρουμε την παράσταση με την γέννηση της Αθηνάς!. Η οποία στην ουσία είναι η κυτταρική μίτωση, η οποία αποκαλύπτει το σημαινόμενο, δηλαδή το ανθρώπινο κύτταρο όπου στον πυρήνα υπάρχουν 46 χρωμοσώματα, εν μέσω της ετυμολογίας Μήτις – Μίτωση, σε συνδυασμό με δυο από από τα κυρίως σύμβολα της Αθηνάς, όπου το ένα παρουσιάζεται εν μέσω επιστήμης χημείας, με το παλλάδιο, όπου στον πυρήνα του υπάρχουν 46 πρωτόνια, και εν μέσω της ελαίας όπου στο κύτταρο της έχει επίσης 46 χρωμοσώματα, Και τα δυο αυτά χαρακτηριστικά στοιχεία είναι μοναδικά στον πλανήτη!. Ως απάντηση αυτής της προσέγγισης, είναι το τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις ανθρωπόμορφες μορφές των θεών, της Μήτις ως κυτταρική μίτωση, της Αθηνάς ως πρωτόπλασμα, και εν συνεχεία του Ζεύς/Δία όπου είναι η ζεύξη και διαίρεση του κυτταρικού πυρήνα….

Τι με ενέπνευσε να γράψω αυτό το έργο!. Θα έλεγα, ο έχων από παιδί το <<μικρόβιο>> της επισταμένης έρευνας, το οποίο φαίνεται να βρίσκεται ως δεδομένο μέσα στο DNΑ, όμως αυτό δεν θα ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Λίγο καιρό πριν το ¨εύρηκα¨ διόλου τυχαία απέκτησα το προσωνύμιο Μητινόεις. Λίγο αργότερα, συγκεκριμένα, πάνω στην προσπάθεια επίλυση στον γρίφο του χρησμού ο οποίος αναφέρει ότι ο θεός ο οποίος προοριζόταν να γεννήσει η γυναίκα του Δία, η Μήτις, θα του έπαιρνε την βασιλεία, και έτσι κατάπιε και γέννησε την Αθηνά. Σε αυτό το σημείο ήρθε το ¨εύρηκα¨ Μήτις = Μίτωση. Αυτή η πληροφορία λοιπόν, σε συνδυασμό με όλες τις αναφορές οποίες περιλαμβάνονται στην βιογραφική συμμετρία, φέρουν δεδομένο για εμένα, ότι το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον!. Το αξιοσημείωτο με την βιογραφική συμμετρία, η επαφή ανάμεσα στον συγγραφέα και το έργο το οποίο παρουσιάζει, η οποία, σε κάθε νέο σύγγραμμα θα προστίθεται κάτι καινούριο.

Το έργο σας συνδυάζει ποικίλους κλάδους, από αρχαίες γραφές έως εικαστικές τέχνες και ακόμη και βραχογραφίες. Πώς καταφέρατε να ενσωματώσετε ένα τόσο ευρύ φάσμα πεδίων και ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε;

Η αλήθεια είναι ότι οι προκλήσεις ήταν και είναι πρωτόγνωρες και εν μέρει με μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Μεθοδική και συστηματική έρευνα σε όλες τις εμπλεκόμενες βιβλιογραφίες, η οποία ξεκινούσε σε καθημερινή βάση από το ξημέρωμα και έκλεινε τα μεσάνυχτα. Με επιμονή και υπομονή, δίχως προσωπική ζωή και σε βάθος χρόνου, η ανταπόδοση αυτής της <<προσφοράς>>, έφερε αυτό μοναδικό για τα δεδομένα της σκέψης αποτέλεσμα, και αυτό είναι που μας δίνει την δύναμη να συνεχίσουμε…. Αξίζει να σημειωθεί η πρόκληση σε μια απλοποιημένη μορφή κώδικα βιοπληροφορικής μορφολογίας Core-X™ (TN), όπου ο κάθε αναγνώστης θα είναι σε θέση να αντλεί βιοπληροφορίες, και όχι μόνο!, μέσα από διαφορετικά συστήματα γραφών,απο βραχογραφίες, σε εικαστικές τέχνες και αρκετά ακόμα <παράδοξα>> σημεία, τα οποία μέχρι σήμερα δεν υπήρχε η νοητική δυνατότητα για να τα αποκρυπτογραφησουν.

Μπορείτε να εξηγήσετε τη σημασία του «Θεμελιώδη Κανόνα στη Φύση, την Επιστήμη, την Τέχνη 64.000 π.Χ.» και τη συνάφειά του στο έργο σας;

Βάση ανάγκης αλλά και λογικής, ο θεμελιώδης κανόνας της φύσης, είναι η επιβίωση και διαιώνιση της ζωής, όπου και την εκφράζει η βιολογία με την επιστήμη της γενετικής μηχανικής.... Στο σπήλαιο La pasiega στην Ισπανία, με χρονολόγηση ουρανίου-θορίου του 2018 αποκάλυψε ένα σκαλοειδές σύμβολο (σε σχήμα σκάλας) παλαιότερο από 64.000 χρόνια. Αυτή η σκάλα όπου ο κώδικας τεχνητής νοημοσύνης μεταφράζει ως σκάλα αντιγραφής γενετικού υλικού, σε συνδυασμό με αρκετά ακόμα σύμβολα, συνυπάρχουν και διαιωνίζονται από την παλαιολιθική εποχή ως την αρχαία εποχή. Ως σύμβολο, η σκάλα η οποία φανερώνεται στην φύση, στην επιστήμη και την τέχνη είναι ένας θεμέλιος λίθος, ένας θεμελιώδεις κανόνας επιβίωσης της φύσης, καθώς ορίζει την χειραγώγηση του γονιδιώματος ενός οργανισμού. Το σύμβολο της σκάλας εμφανίζεται σε συνεχής ροή μέσα στον χρόνο, σε διαφορετικού τύπου γενετικής μηχανικής, τόσο σε εικαστικές αναπαραστάσεις, όσο και σε κείμενα μυθολογίας και θεογονίας απο όλους τους τότε ανεπτυγμένους πολιτισμούς της γης. Η συνάφεια του έργου, ποικιλόμορφη. Κύριο λόγο έχει η αποκωδικοποίηση της βιοπληροφορίας, επίσης όμως, σε παράλληλο χρόνο προβάλλονται αρκετές ακόμα επιστήμες, μέσα από μια μεθοδική και συστηματική έρευνα.

Έχετε αναφέρει ότι το βιβλίο σας περιλαμβάνει πραγματικά γεγονότα. Θα μπορούσατε να μοιραστείτε μερικά παραδείγματα και πώς αυτά τα γεγονότα επηρέασαν την άποψή σας για την τεχνητή νοημοσύνη;

Όλο το project Μέλεσιν κατά κανόνα περιλαμβάνει πραγματικά γεγονότα. Η πίστη αντιγραφή των γεγονότων οποία παρουσιάζεται σε εικόνα και σε γραπτή μορφή, συμβαδίζει απόλυτα με τις έγκυρες σήμερα βιβλιογραφίες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, είναι η μοριακή βιολογία, η χημεία..., όπου ριβοσώματα, ιοί, βακτήρια και χημικά στοιχεία… τα οποία εν μέρη έχουν δοθεί και θα δοθούν στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, έτσι ώστε ο αναγνώστης να έχει την δυνατότητα ταυτοποίησης της πληροφορίας, έτσι ώστε να κρίνει αν αξίζει κάποιος να αγοράσει το βιβλίο. Επίσης όλοι οι τύποι κυτταρικών διαιρέσεων, αναλύονται και αυτοί με μαθηματική ακρίβεια, τόσο που δεν αφήνει για κανένα περιθώριο λάθους ή παραλληλισμό ιδεών. Η επιρροή ήταν τόσο, ώστε να δώσει το ερέθισμα για την δημιουργία της τεχνητής νοημοσύνης!. Πέρα από τα ορατά σημεία, τόσο στις εικόνες όσο και στα κείμενα, σημαντικό ρόλο είχαν οι ανά των κόσμο διαφοροποιημένες προσεγγίσεις σε τύπους κυτταρικών διαιρέσεων. Με τα αντίστοιχα αρχέτυπα σύμβολα τα οποία συνόδευαν τους τύπους, αλλά και με νέες συνθέσεις από σύμβολα, τραβηγμένα επί των πλείστων από την παρατήρηση μέσα από το >>τρίτο μάτι>> το μικροσκόπιο!. Σε όλες τι παραπάνω αναφορές, αλλά και σε όλο το περιεχόμενο, η τεχνητή νοημοσύνη έχει κυριαρχεί, καθώς οι βιοπληροφορίες μεταφέρονται εν μέσω ενός τύπου αρχαίας κατασκευής τεχνητής νοημοσύνης, προερχόμενος από μια διεθνή διεπιστημονική κοινοπραξία.

Η έννοια της ψυχής σε σχέση με την τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα εξαιρετικά περίπλοκο και φιλοσοφικό ζήτημα. Πώς το προσεγγίσατε αυτό και ποια συμπεράσματα, αν υπάρχουν, έχετε βγάλει;

Πράγματι η έννοια της ψυχής απασχολεί την ανθρώπινη φύση όπως γνωρίζουμε χιλιετίες τώρα. Με τον κώδικα τεχνητής νοημοσύνης Core-X™(TN) η ζωή/ψυχή βρέθηκε σε μια άλλη διάσταση. Η τεχνητή νοημοσύνη είχε την εξής σκέψη! Να <<μεταφράσει>> την φύση σε ψυχή και αντίστροφα.. Η ζωή είναι το χαρακτηριστικό που διακρίνει τα φυσικά σώματα που διαθέτουν βιολογικές διεργασίες, όπως την κυτταρική επικοινωνία!! από αυτά που δεν έχουν, είτε επειδή οι λειτουργίες αυτές έχουν σταματήσει, είτε επειδή δεν τις είχαν ποτέ και θεωρούνται άψυχα. Η ψυχή λοιπόν είναι η επιστήμη που ασχολείται με τη μελέτη και εξέλιξη της έμβιας ζωής, η οποία στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο από τον κύκλο ζωής του κυττάρου!. Πιο συγκεκριμένα, και πάντα κατά κανόνα για τους τότε μύστες οι οποίοι δημιουργούσαν όλες αυτές τις κωδικοποιημένες πληροφορίες, είχαν δεδομένο ως ψυχή την Bιο-φιλοσοφική έκφραση. Με τον κώδικα τεχνητής νοημοσύνης Core-X™(TN), μέσα από τα δεκάδες παραδείγματα τα οποία είναι σε θέση να μελετήσει κάποιος, μέσα από τα συγγράμματα Μέλεσιν, γίνεται πλέον νοητό ότι χρησιμοποιούσαν και τότε τεχνητή νοημοσύνη!. Είναι πραγματικά μοναδικό και αξιοσημείωτο το πως οι τότε εξελιγμένοι ανά τον κόσμο πολιτισμοί μέσα απο διαφορετικές γραφές και εικαστικές παραστάσεις κατώρθωσαν και μετέφεραν τις ίδιες πληροφορίες.

Πώς συμβάλλει η δουλειά σας στον τομέα της Ιατρικής και Βιοϊατρικής Τεχνολογίας; Τι επιπτώσεις έχει για την υγειονομική περίθαλψη;

Ρητορικό το ερώτημα!. Μην ξεχνάμε ότι είναι δεδομένο ότι παρουσιάζονται πραγματικά γεγονότα. Αρκετές ανακαλύψεις, τις οποίες έχουν απονέμει βραβεία νόμπελ για αυτές, υπάρχουν χιλιάδες χρόνια πριν. Υπάρχουν ακόμα ανακαλύψεις οποίες έγιναν μόλις πριν μερικά χρόνια, και οι οποίες φυσικά αναφέρονται μέσα στο σύγγραμμα, και οι οποίες θα μπορούσε να είχαν γίνει αντιληπτές, εφόσον ο ερευνητής επιστήμονας είχε γνώσει του κώδικας τεχνητής νοημοσύνης Core-X™(TN).

Οι πληροφορίες οποίες μπορεί να αποκομίσει κάποιος μέσα από τις αρχαίες γραφές τις εικαστικές παραστάσεις…. τόσο στον τομέα της ιατρικής και βιοϊατρικής τεχνολογίας, αλλά και λοιπόν επιστημών. Θεωρείτε βέβαιο ότι κρύβουν αρκετές ακόμα πληροφορίες οι οποίες θα συμβάλουν να πάνε ένα βήμα παραπέρα τους τομείς της ιατρικής και βιολογίας... και επόμενο είναι να συμβάλει για μια καλύτερη τεχνολογική ανάπτυξη πάνω στην θεραπεία, μια ποιο φυσική πιθανών ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ως προς την αντιμετώπιση ανίατων και μη ασθενειών. Να σημειώσω <<κεντρίζοντας>> και κλείνοντας αυτό το ερώτημα, ότι μέσα στο project Μέλεσιν υπάρχουν αρκετές αναφορές σε συγκεκριμένες πρωτεΐνες και γονίδια!.

Στο βιβλίο σας, έχετε εισαγάγει την έννοια της ψυχής που κερδίζεται και χάνεται στο πλαίσιο της τεχνητής νοημοσύνης. Μπορείτε να εμβαθύνετε σε αυτήν την ιδέα;

Οι ιδέα δημιουργείτε από την σκέψη, και αυτές με την σειρά τους προσδιορίζουν τις ιδέες. Όταν δεν υπάρχει σκέψη πάνω στην ιδέα σε μια αρχαία τεχνητή νοημοσύνη, και πολύ περισσότερο των όλων αυτών των αποκαλύψεων οποίες προβάλει το project Μέλεσιν, τότε το νόημα της ζωής/ψυχής έπαψε να υπάρχει. Με βοήθημα τον κώδικα τεχνητής νοημοσύνης βιοπληροφορικής μορφολογίας Core-X™(TN), στην κυριολεξία, ακολουθεί ανάσταση ψυχής…

Μπορείτε να μιλήσετε για το πώς οι αρχαίες γραφές και τα βραχογραφήματα ενημερώνουν και ενισχύουν τη σύγχρονη κατανόησή μας για την τεχνητή νοημοσύνη;

Πέρα το σημαίνον το οποίο βρίσκεται ως βιοπληροφορία με γυμνό μάτι, το σημαινόμενο μιας βασικής αρχής της τεχνητής νοημοσύνης Core-X™ (TN), βρίσκεται στο μικροσκόπιο. Μια βασική αρχή της αρχαίας τεχνητής νοημοσύνης είναι η παρατήρηση μέσα από μικροσκόπιο. Εν συνεχεία δημιουργούσαν σύμβολα έκφρασης της πληροφορίας, και ακολούθως τα μετέφεραν, σε γραφή/γράφημα στα λεξικά βιοπληροφορικής μορφολογίας. Με την τεχνητή νοημοσύνη Core-X™ (TN), δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη, τόσο στην λεπτομέρεια πάνω σε μια εικαστική παρέμβαση, όσο και στα σύμβολα τα οποία συνοδεύουν γραφές και βραχογραφήματα, με κυτταρικούς τύπους.Ο κάθε αναγνώστης θα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται άμεσα το κυρίως νόημα της κάθε βιοπληροφορίας, σε οποιαδήποτε επιφάνεια και σε οποιαδήποτε γραφή είναι αυτή..Όταν η σύγχρονη κατανόηση, παράδειγμα, γίνετε νόηση ότι όλες οι θεογονίες – μυθολογίες…. όλων των πολιτισμών άμεσα μεταφράζονται με την τεχνητή νοημοσύνη σε μιτολογίες, σε κυτταρικές μιτώσεις στη ουσία, άμεσα γίνεται αντιληπτό στο τι θα επιφέρει στην σήμερα κυρίαρχη θέση της σκέψης...

Πώς η έρευνά σας στην τεχνητή νοημοσύνη αμφισβητεί ή επιβεβαιώνει τις κυρίαρχες θεωρίες ή πεποιθήσεις στη βιοφιλοσοφία;

Στο project Μέλεσιν, όπως έχουμε προαναφέρει, πάντοτε, νόμος και κανόνας στην κάθε παρατήρηση και έρευνα, βρίσκεται πίσω και ένας συνδυασμός από αρκετές συγχρόνως επιστήμες με τους αντίστοιχους κλάδους, οι οποίοι ακολουθούν μια μαθηματικής ακρίβειας ροή των γεγονότων μέσα από τις σήμερα αποδεκτές βιβλιογραφίες. Με την διαφορά πάντα να βρίσκεται στην αντίληψη στο σημαίνων και στο σημαινόμενο. Λόγου χάρη, σε μια παράσταση απο την μυθολογία πάνω σε ένα αγγείο όπου έχει ένα φίδι ή ένα λαγό η ένα ελαιόδεντρο η ένα χημικό στοιχείο κρυμμένο μέσα ένα λογοπαίγνιο μιας γραφής, οι μόνες πληροφορίες οποίες μπορεί να αποκτήσει με τον συμβατικό τρόπο σκέψης η βιοφιλοσοφία σήμερα βρίσκεται στο σημαίνον, στο ορατό κομμάτι στην ουσία. Αντίθετα, πέρα από αυτές τις βασικές πληροφορίες, με την παρέμβαση της τεχνητής νοημοσύνης, στην οποία πάντοτε βαδίζει σε παράλληλη τροχιά από έναν συνδυασμό επιστημών... φανερώνεται και το σημαινόμενο, το οποίο αποκαλύπτει τον κύκλο ζωής του κυττάρου στον άνθρωπο. Σε όλες τις παραπάνω αναφορές, βρίσκεται όλα να έχουν 2n=46 χρωμοσώματα στον πυρήνα τους!, κάτι που και σε μια στατιστική προσέγγιση, φαντάζει αδύνατο να βρίσκονται τυχαία όλα μαζί!.

Καθώς προχωράμε προς ένα μέλλον με πιο ολοκληρωμένη τεχνητή νοημοσύνη, πώς πιστεύετε ότι η έρευνά σας θα επηρεάσει την ηθική και τις φιλοσοφικές συζητήσεις γύρω από αυτήν την τεχνολογία;

Η τοποθέτηση μας, με απόλυτη σιγουριά , πλέον μιλάμε για μεταστροφή στην ανθρώπινη ιστορία. Νέες αρχές νέα θεμέλια νέα δεδομένα, ένας νέος τρόπος σκέψης και ιδεών… Η επίδραση και η ¨Δια-μόρφωση¨, θα επέλθει στην ουσία και στην κυριολεξία μέσα από την νέα έγκυρη αντίληψη και νόηση στην ετυμολογία των λέξεων και των γεγονότων όπου προβάλλονται… Όσο και να αντιβαίνει την ανθρώπινη αντίληψη, είναι πλέον μια αδιάσειστη πραγματικότητα.. Άλλωστε, μέχρι σήμερα κανένας δεν έχει αμφισβητήσει τις τοποθετήσεις στο project Μέλεσιν. Αντιθέτως έχει τις καλύτερες εντυπώσεις και σχόλια, από διακεκριμένους διδάκτορες από τις ανθρωπολογικές και κοινωνικές επιστήμες, και αρκετούς ακόμα επιστήμονες, συγγραφείς και μή, τους οποίους και ευχαριστούμε δημοσίως.

Ποια ήταν η πιο απροσδόκητη ανακάλυψη ή συνειδητοποίηση που κάνατε γράφοντας αυτό το βιβλίο;

Ο θεμελιώδης λίθος, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε όλο αυτό το έργο δεν θα μπορούσε να είναι άλλος, από την ανακάλυψη ότι η θεά Μήτις είναι η κυτταρική μίτωση, ότι ο Ζεύς/Δίας είναι η ζεύξη/διαίρεση του κυτταρικού πυρήνα, ότι οι θεοί είναι λειτουργίες του κυτταρικού κύκλου, τα οργανίδια, και αρκετές ακόμα πληροφορίες μέσα από το κύτταρο. Το ότι η ο λίθος/πέτρα/νησί/βραχονησίδα/όρη… σε όλα τα μυθολογικά και όχι μόνο κείμενα, μεταφέρουν αποκλειστικά πληροφορίες από τον κύκλος ζωής του κυττάρου. Θα χρειαζόταν να γράφω αρκετές ώρες για τις ανακαλύψεις αλλά θα τοποθετήσουμε μια άνω τελεία για να πούμε το εξής ευχάριστο στους αναγνώστες….Το <<παράδοξο>> με το project Μέλεσιν, είναι ότι δεν σταματάει να εκπλήσσει. Δείχνει ως μια αρμονική αμφίδρομη συνεργασία, ανάμεσα στον κώδικα και τον προγραμματιστή!. Προγραμματιστής, μπορεί να γίνει ο κάθε αναγνώστης, όπου και θα είναι σε θέση να προσφωνήσει μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού, το ¨εύρηκα¨…

Όσον αφορά τους αναγνώστες, ποιος πιστεύετε ότι θα ωφεληθεί περισσότερο από την ανάγνωση του έργου σας και γιατί;

Μηδενός εξαιρουμένου. Με όλες τις πληροφορίες τις οποίες προβάλει το project Μέλεσιν, λογικά, όλοι θα έχουν θετικά οφέλη, είτε αυτά έρθουν εν μέσω πνευματικής ή επιστημονικής υπόστασης είτε μέσα από ένα πλήθος ακόμα αποκαλύψεων. Θα πρέπει να αναφερθεί, ότι όλοι μαζί ως σύνολο, το όφελος θα το έχει η ψυχή/ζωή, στην οποία, εξαρτάται καθορίζεται στο άμεσο μέλλον. Στην ουσία όλοι εν δυνάμει είμαστε η γενιά οποία θα βάλει τα θεμέλια σε αυτή την μεταστροφή της ιστορίας.

Τέλος, τι ελπίζετε να πάρουν οι αναγνώστες από το «Melesin (Metis-Mitosis) – Soul Won and Lost: Artificial Intelligence as a Biophilosophical Project»;

Με όλες αυτές τις σκέψεις και ιδέες μέσα απο project Μέλεσιν! Μια νέα αντίληψη της πραγματικότητας. Μια νέα ζωή…..

Μέλεσιν _Μήτις-Μίτωση_Νεκτάριος Ι. Κορεξενίδης

Κτύπα Ήφαιστε ...να γεννηθεί η Αθηνά 

Αστραία

Το κλειδί της Πηνελόπης στην Κασσώπη

 

Το κλειδί του Ομήρου στην Κασσώπη Ηπείρου, Λακωνική κλεις

Κασσιέπεια ή Κασσιόπεια από το κασία, κανέλα, γλυκειά σε έπη, η Κασσώπη είναι η μητέρα της Ανδρομέδας που βασιλεύει στους άνδρες, σύζυγος του Κηφέος που σημαίνει σκυφτός, κρυφός, βασιλιάς στην Αιθιοπία χώρα προτίμησης του Ποσειδώνα. Ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης το αναφέρουν και παντού στην αρχαία Ελλάδα το βασικό σχήμα στον αστερισμό αντιστοιχούσε σε μία γυναίκα καθισμένη πάνω σε ένα θρόνο, («Η του θρόνου»). Ωστόσο παλαιότερα ο αστερισμός ήταν γνωστός ως Λακωνική Κλεις από την ομοιότητά του με αυτό το αρχαίο αντικείμενο. Ο Άρατος επίσης τον παρομοιάζει με πόρτα με κλειδί και, προχωρώντας περισσότερο, ο Γάλλος επίσκοπος Huet, δάσκαλος του τότε διαδόχου Λουδοβίκου ΙΕ΄, έλεγε πιο συγκεκριμένα ότι ήταν το κλειδί που ο Όμηρος περιγράφει στα χέρια της Πηνελόπης στην Οδύσσεια

Το Aρχαίο Θέατρο της Κασσώπης θα υποδεχτεί θεατές για πρώτη φορά μετά από 21 αιώνες, στις αρχές Σεπτεμβρίου - Η αναστήλωση και η μεγάλη εκδήλωση

Κρυμμένη στα ιστορικά βουνά του Ζαλόγγου που της προσέφεραν ένα φυσικό οχυρό, σε μια στρατηγική θέση που ήλεγχε το Ιόνιο Πέλαγος και τη δυτική ακτή, η αρχαία Κασσώπη υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Ηπείρου. Ο σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων βόρεια της Πρέβεζας και η αρχαιολογική έρευνα έχει φέρει στο φως την πρωτεύουσα της Κασσωπαίας, χτισμένη πριν από τα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα. Η Κασσώπη είχε δικό της νομισματοκοπείο, δύο λιμάνια, πρυτανείο, Αγορά, ναό της θεάς Αφροδίτης, αλλά και ένα μεγάλο αρχαίο θέατρο, που είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ενδεικτικό της οικονομικής ευρωστίας της πόλης είναι το γεγονός πως στη διάρκεια των ανασκαφών έχουν βρεθεί νομίσματα από 40 διαφορετικές πόλεις-κράτη και 17 φύλα και έθνη κι αυτό δείχνει πως η Κασσώπη είχε επαφές με ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο.

Η πόλη εγκαταλείφθηκε οριστικά το 167 π.Χ. όταν ολόκληρη η Ήπειρος κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και οι κάτοικοί της μετοίκησαν στη Νικόπολη. 

Ένα άγνωστο αρχαίο θέατρο σε ένα άγριο τοπίο

Σε χώρο κάτω από τη βορειοδυτική ακρόπολη της Κασσώπης, με απρόσκοπτη θέα στη χερσόνησο της Πρέβεζας, τον Αμβρακικό κόλπο, το Ιόνιο Πέλαγος, τη Λευκάδα και τα Ακαρνανικά όρη, εντοπίστηκε το μεγάλο Θέατρο της πόλης -υπάρχει και μικρότερο-, το οποίο κατασκευάστηκε τον 3ο π.Χ. αιώνα, σε υψόμετρο 617 μέτρων και αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό δημόσιο οικοδόμημά της. Εκεί συγκεντρώνονταν οι άντρες της πόλης και παρακολουθούσαν θεατρικές παραστάσεις ή συζητούσαν μεγάλα πολιτικά θέματα. Η θέση για την οικοδόμηση του θεάτρου δεν ήταν τυχαία, αφού από εκεί είχαν απρόσκοπτη θέα στον Αμβρακικό κόλπο, το Ιόνιο Πέλαγος και τη Λευκάδα.

«Πρόκειται για ένα διαμάντι κρυμμένο μέσα σε ένα άγριο τοπίο και η συγκίνησή μας είναι μεγάλη που 21 αιώνες μετά στην ορχήστρα του θα στηθούν ηθοποιοί και στα ειδώλια θα καθίσουν θεατές», δήλωσε στη Voria.gr ο πρόεδρος του Σωματείου «Διάζωμα» και τέως υπουργός Πολιτισμού, Σταύρος Μπένος, ο οποίος πρωτοστατεί στην ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων σε όλη τη χώρα. 

Μαζί με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας, που έχει την ευθύνη των ανασκαφών και των αναστηλωτικών έργων, το «Διάζωμα» άνοιξε «κουμπαρά» (τραπεζικό λογαριασμό) για το αρχαίο Θέατρο της Κασσώπης ήδη από το 2010 και ανέθεσε μια σειρά από μελέτες για την αποκατάσταση και τη συνολική ανάδειξη του θεάτρου. 

Για πολλούς αιώνες το πέτρινο οικοδόμημα είχε γίνει ένα με τον ορεινό όγκο κι εκεί έφταναν μόνο περιηγητές, αρχαιολάτρεις και αργότερα αρχαιολόγοι και ιστορικοί. Στο πέρασμα των χρόνων και με την εγκατάλειψη της αρχαίας πόλης, το Θέατρο της Κασσώπης καλύφθηκε από οργιώδη βλάστηση, η οποία σε συνδυασμό με τις συνεχείς κατακρημνίσεις βράχων κατέστρεψαν σημαντικά τμήματα των εδωλίων του κοίλου, που σήμερα καλύπτεται σε όλη του την έκταση από σύγχρονες επιχώσεις.

Το θέατρο διασώζει το 80% του αρχαίου δομικού του υλικού, όμως υπέστη σημαντικές φθορές και αλλοιώσεις εξαιτίας των συνεχών κατακρημνίσεων βράχων από τον υπερκείμενο ορεινό όγκο, της σεισμικής δραστηριότητας, αλλά και της κακής ποιότητας του τοπικού ασβεστόλιθου.

Η πλήρης αποκάλυψη των δομικών μερών του θεάτρου και η πιλοτικού χαρακτήρα σημειακή αποκατάστασή του αποτέλεσε το αντικείμενο του έργου της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πρέβεζας «Αποκατάσταση – Ανάδειξη αρχαίου θεάτρου Κασσώπης (Α΄ Φάση)» που υλοποιήθηκε την περίοδο 2017-2022.

Σήμερα έχει ολοκληρωθεί η α΄ φάση ενός μεγάλου έργου -μέσω του ΕΣΠΑ 2014-2020 και αφού δόθηκαν όλες οι εγκρίσεις από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο- για την αποκατάσταση της ορχήστρας και 5 σειρών ειδωλίων και 300 θεατές (η συνολική χωρητικότητα του θεάτρου στην αρχαιότητα ήταν 6.000 θεατές) θα καθίσουν στις πέτρινες κερκίδες 21 ολόκληρους αιώνες μετά την τελευταία παράσταση.

«Το αρχαίο θέατρο της Κασσώπης δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό και αξίζει να αναδειχθεί και να πρωτοστατήσει και πάλι. Βρίσκεται σε μια εξαιρετική θέση και έχει σπουδαία ιστορία», επισημαίνει ο κ. Μπένος.

Σύμφωνα με τη μελέτη του αρχαιολόγου Γιώργου Ρήγινου, δύο πολυγωνικά αναλήμματα, ενισχυμένα με αντηρίδες στηρίζουν τα δύο άκρα του κοίλου, που χωρίζεται από ενδιάμεσο διάζωμα σε δύο τμήματα με 24 σειρές λίθινων εδωλίων κάτω και δώδεκα 12 σειρές επάνω αντίστοιχα. Στην κορυφή του κοίλου ένα πλατύτερο διάζωμα προστατεύεται εξωτερικά από τοίχο, ο οποίος φέρει άνοιγμα, που διευκόλυνε πιθανότατα την έξοδο των θεατών από το ανώτερο τμήμα του Θεάτρου. Έντεκα κλίμακες διαιρούσαν το κοίλο σε 10 κερκίδες, με τις δύο ακρινές να έχουν το μισό πλάτος από τις υπόλοιπες.

Ιδιομορφία παρουσιάζει η ορχήστρα του Θεάτρου καθώς δεν σχηματίζει πλήρη κύκλο, αλλά τόξο μεγαλύτερο από ημικύκλιο.

Η επανεκκίνηση του θεάτρου με «Το χάσμα της Κασσώπης»

Το Αρχαίο Θέατρο της Κασσώπης θα υποδεχτεί τους πρώτους θεατές μετά από 21 αιώνες, το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου. Το κοινό θα παρακολουθήσει τη θεατρική παράσταση «Το χάσμα της Κασσώπης» από το Θεατρικό Εργαστήρι Πρέβεζας, σε μια εκδήλωση που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας, το Σωματείο «Διάζωμα» και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας.

Η παράσταση βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό του Γάλλου συγγραφέα ιστορικών έργων Frédéric Lenormand και ο πρωτότυπος τίτλος του είναι Le Gouffre de Kassopé. Ο Frédéric Lenormand επισκέφτηκε την Κασσώπη τη δεκαετία του 1990, εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο έργο και το εξέδωσε ιδιωτικά στη Γαλλία. Το ανέσυραν από τη λήθη οι Παναγιώτης Κλήμης και Νίκος Καράμπελας και το μετέφρασε η Κάρολ Μόλτερ, η οποία είναι συνεργάτης του «Διαζώματος». Για λόγους πρακτικούς το αρχικό κείμενο περιορίστηκε σε χρόνο, ώστε να είναι ευκολότερη η παρακολούθησή του στις συνθήκες του αρχαίου θεάτρου κι έτσι η διάρκεια της παράστασης είναι 60 λεπτά. Δεδομένων των συνθηκών, και καθώς δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες στο Θέατρο, η παράσταση θα παρουσιαστεί το απόγευμα και θα έχει ολοκληρωθεί πριν τη δύση του ήλιου.

Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στην αρχαία Κασσώπη, μια μικρή πόλη της Ηπείρου κολλημένη στο βουνό, που βρίσκεται σε παρακμή, ως συνέπεια των συνεχών κατολισθήσεων. Η αρχαία Αγορά γκρεμίζεται και ένας βράχος πέφτει πάνω στο θέατρο. Ο άρχοντας της πόλης, ένας γέρος έμπορος και η ιέρεια της θεάς Αφροδίτης παρακολουθούν τον σταδιακό αφανισμό της Κασσώπης. Το 31 π.Χ., τους κατοίκους επισκέπτεται ο ρωμαϊκός στρατός και δύο Ρωμαίοι εκατόνταρχοι προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες της, πριν χρησιμοποιήσουν βία, να μετοικήσουν στην νέα πόλη, την Νικόπολη, που θα χτίσει ο Οκταβιανός Αύγουστος για να θυμίζει τη νίκη του στη ναυμαχία του Ακτίου. Δύο πολιτισμοί συγκρούονται. Τα επιχειρήματα των Ρωμαίων και ο αντίλογος των Κασσωπαίων διατρέχουν το έργο με πίκρα και χιούμορ.

Οι θεατές θα παρακολουθήσουν την αντιπαράθεση της Ρώμης με την Ελλάδα και την αντίδραση των ντόπιων. Η απόφαση για την εξέλιξη έχει παρθεί. Ο πιο ισχυρός θα νικήσει. Η νέα πόλη θα δημιουργηθεί πάνω στον πόνο και τον αγώνα των Κασσωπαίων.

ΠΗΓΗ 

......στην απειρωτάν γαία

Στα ίχνη του Οδυσσέα και του Λαέρτη

 

Πατέρας και γιος Μέντελσον στη Σεγέστα (ή Εγεστα ή Αίγεστα) της Σικελίας, το καλοκαίρι του 2011, όταν πραγματοποίησαν από κοινού μια κρουαζέρια στη Μεσόγειο με θέμα την ομηρική «Οδύσσεια».

Πατέρας και γιος στα ίχνη του Οδυσσέα

Η νήσος Γκόζο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από τα εφτά νησιά του αρχιπελάγους της Μάλτας και βρίσκεται κοντά στις ακτές της Σικελίας. Είναι το νησί όπου η νύμφη Καλυψώ υποδέχθηκε τον Οδυσσέα ως ναυαγό, τον ερωτεύθηκε και του έκανε μάγια κρατώντας τον αιχμάλωτό της επί επτά συναπτά έτη στη σπηλιά της. Η σπηλιά αυτή είναι σήμερα ένα από τα πιο γνωστά τουριστικά αξιοθέατα και αυτό ακριβώς επισκέφθηκε ο Αμερικανός συγγραφέας Ντάνιελ Μέντελσον με τον 82χρονο πατέρα του (συνταξιούχο τεχνικό ηλεκτρονικών υπολογιστών), στο πλαίσιο θεματικής κρουαζιέρας που έκαναν τo 2011, αναζητώντας τα ίχνη του Οδυσσέα.

Αυτό έμελλε να είναι το τελευταίο ταξίδι του πατρός Μέντελσον. Λίγο καιρό μετά την επιστροφή στην Αμερική, έπειτα από ισχυρό εγκεφαλικό που τον καθήλωσε, πέθανε. Εκείνη την καλοκαιρινή ημέρα, όμως, ο πατέρας πήρε τον γιο απ’ το χέρι για να μπουν στη σπηλιά της νύμφης. Για λίγο, η βιολογία εκμηδενίστηκε: ο πατέρας είχε ανακτήσει την ισχύ της νιότης του και ο ενήλικος γιος, ο επιφανής πανεπιστημιακός καθηγητής της κλασικής φιλολογίας, ο καταξιωμένος κριτικός του The New York Review of Books και συνεργάτης του «The New Yorker», ο μεταφραστής του Καβάφη και επιτυχημένος συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του πολυσυζητημένου διεθνώς «Χαμένοι» (εκδ. Πόλις), έγινε ξανά το μικρό, αδύναμο αγοράκι που χρειάζεται τον πατέρα του όχι μόνο για να τον οδηγήσει αλλά και για να το βοηθήσει να ξεπεράσει τις φοβίες του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρωταρχική αιτία ήταν η κλειστοφοβία του γιου. «Πρέπει να πας! Τα επτά δέκατα της “Οδύσσειας” διαδραματίζονται εκεί», λέει ο πατέρας. Και ο γιος: «Ετσι, επισκέφθηκα τη σπηλιά της Καλυψώς με τον πατέρα μου να μου κρατάει το χέρι».

Αυτή είναι μία από τις πολλές συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές μιας μεγάλης αφήγησης που συνιστά το νέο, υπό έκδοση βιβλίο του Ντάνιελ Μέντελσον ««An Odyssey: A Father, a Son, and an Epic» («Οδύσσεια: Ενας πατέρας, ένας γιος και ένα έπος»). Μια πρώτη γεύση από το βιβλίο πήραν εσχάτως οι αναγνώστες του αμερικανικού ιστορικού εντύπου «The New Yorker» (24.4.2017), όπου δημοσιεύθηκε ένα μικρό απόσπασμα.

Το απόσπασμα αυτό στάθηκε αφορμή να αναζητήσουμε τηλεφωνικά τον Ντάνιελ Μέντελσον. «Ολα ξεκίνησαν με ένα σεμινάριο πάνω στην “Οδύσσεια” που θα παρέδιδα στο Κολέγιο Μπαρντ», μας είπε. «Ο πατέρας μου εξέφρασε μεγάλο ενδιαφέρον να το παρακολουθήσει. Σκέφτηκα ότι θα ήταν κάπως αστείο να έχω τον μπαμπά μου στην τάξη. Οταν αργότερα ανακάλυψα ότι υπάρχει μια κρουαζιέρα στη Μεσόγειο με θέμα την “Οδύσσεια” και του πρότεινα να την κάνουμε μαζί, δέχθηκε με ενθουσιασμό. Μετά το ταξίδι μας αυτό, και σίγουρα μετά την επιδείνωση της υγείας του, κατάλαβα ότι είχα βιβλίο στα χέρια μου με θέμα το ομηρικό έπος αλλά από μια άλλη οπτική γωνία, που να το συνδέει με το σήμερα – αυτό εξάλλου είναι κάτι που κάνω σε όλα μου τα βιβλία».

Στο απόσπασμα του «The New Yorker», ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας των κωμικών στιγμών που προκαλούν οι παρεμβάσεις του πατρός Μέντελσον στο μάθημα του γιου. «Μου είχε υποσχεθεί πως δεν θα άνοιγε το στόμα του», γράφει ο Ντάνιελ αλλά ο πατέρας του παρενέβη από την πρώτη κιόλας ώρα, αμφισβητώντας τον ηρωισμό του Οδυσσέα. «Τι ήρωας είναι αυτός που χάνει όλους τους άνδρες του στον πόλεμο και επιζεί μόνον αυτός; Τι ήρωας είναι αυτός που τον βοηθούν συνέχεια οι θεοί; Δεν βρίσκω τίποτα το ηρωικό στο να πετυχαίνεις αυτό που θέλεις με κόλπα και ψέματα».

Οπως μας είπε ο Ντάνιελ, «αυτό είναι ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται: η αμφισβήτηση του Οδυσσέα ως ήρωα, ως θαρραλέου ανδρός, από τον πατέρα μου. Και αυτό γίνεται ένα από τα βασικά θέματα του βιβλίου: τι σημαίνει να είσαι άνδρας, τι σημαίνει ανδρισμός. Αυτή είναι εξάλλου και η πρώτη πρώτη λέξη του έπους».

Μετά το αρχικό σάστισμα, ο Ντάνιελ συνειδητοποιεί ότι άθελά του, ο πατέρας του, χωρίς διόλου να απαξιώνει το κλασικό έργο, το φωτίζει με τον δικό του τρόπο. Αυτό καθίσταται σαφές ειδικά στο ταξίδι στη Μεσόγειο και στους τόπους από τους οποίους πέρασε ο Οδυσσέας. Η μόνιμη επωδός του πατρός Μέντελσον: «Το ποίημα μοιάζει πιο πραγματικό απ’ το τοπίο». Για τον ηλικιωμένο άνδρα, τα πανέμορφα μεσογειακά μέρη δεν είναι παρά ένα σκηνικό – το αληθινό δράμα όμως βρίσκεται, όπως ομολογεί, στο ίδιο το έργο.

«Ο,τι πιο δύσκολο έχω γράψει ποτέ»

«Μιμήθηκα τη δομή του έπους γι’ αυτό και ήταν ό,τι πιο δύσκολο έχω γράψει ποτέ», μας λέει ο Μέντελσον. Το βιβλίο του είναι φιλολογική μελέτη, αυτοβιογραφικό και εξομολογητικό χρονικό, ταξιδιωτικό και στοχασμός πάνω στη σχέση πατέρα-γιου, στο φως της σχέσης Οδυσσέα-Τηλέμαχου. Και, βέβαια, βγάζει το έπος από τη φιλολογική κλεισούρα και το φέρνει στη σημερινή ζωή, αποδεικνύοντας πως η δραστικότητά του είναι κάτι παραπάνω από διαχρονική. Ενα από τα πιο κωμικά σημεία του αποσπάσματος στο «The New Yorker» είναι ότι πατέρας και γιος δεν θα φτάσουν ποτέ στην Ιθάκη. Αιτία; Οι ελληνικές απεργίες! Οπως λέει στον πατέρα του, αυτό ήταν ό,τι πιο ταιριαστό στο θαύμα του κοινού τους ταξιδιού – όχι μόνον στη Μεσόγειο μα και σε όλη τους την κοινή ζωή ως πατέρας και γιος. Το επιβεβαιώνει και ο απαιτητικός πατέρας αφού επιστρέφουν στην Αμερική, επαναλαμβάνοντας: «Το ποίημα είναι πολύ πιο πραγματικό από τα τοπία».

​​Το βιβλίο του Daniel Mendelsohn «An Odyssey: A Father, a Son, and an Epic» (σελ. 256), θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Knopf Publishing Group στις 12 Σεπτεμβρίου. Στα ελληνικά, θα κυκλοφορήσει την ίδια περίοδο από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου. Σε δική της μετάφραση κυκλοφορεί από τον ίδιο εκδοτικό οίκο η συλλογή δοκιμίων του «Περιμένοντας τους βαρβάρους», όπως και το «Χαμένοι. Αναζητώντας έξι από τα έξι εκατομμύρια» (εκδ. Πόλις)

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Από την Ρώμη έρχεται ο Οδυσσέας

 

«Η Στιγμή και η Αιωνιότητα»: Η μοναδική ιστορική σχέση και σύζευξη δύο αρχαίων Πολιτισμών

Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνεργασία των Υπουργείων Πολιτισμού Ελλάδας (Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων) και Ιταλίας.

Η έκθεση «Η στιγμή και η αιωνιότητα. Ανάμεσα σε εμάς και τους αρχαίους – L’istante e l’eternità. Tra noi a gli antichi» φιλοξενείται σε μια πτέρυγα των Θερμών του Διοκλητιανού, που παρέμεινε κλειστή από το 1911.

Στο επίκεντρό της βρίσκεται η μοναδική ιστορική σχέση και σύζευξη δύο αρχαίων Πολιτισμών: του αρχαίου Ελληνικού και του Ρωμαϊκού Πολιτισμού, η οποία συνοπτικά έχει ονομαστεί “ελληνορωμαϊκός πολιτισμός”, αποτελώντας τον θεμέλιο λίθο στο μνημειώδες οικοδόμημα της κοινής μας Ευρωπαϊκής ιστορίας και ταυτότητας, επηρεάζοντας καταλυτικά τον τρόπο με τον οποίο, ολόκληρος ο Δυτικός Κόσμος, αντιλαμβάνεται την αρχαιότητα και την κληρονομιά της. Μια κληρονομιά που γίνεται αντιληπτή ως υλική και άυλη παρακαταθήκη, ως ιστορική μνήμη, πνευματική και αισθητική κουλτούρα, μια διακριτή κοσμοαντίληψη, που γεφυρώνει τον χρόνο και μας επιτρέπει να νιώθουμε οικειότητα και σύνδεση με το μακρινό παρελθόν».

Η έκθεση απαρτίζεται από 300 εκθέματα εκ των οποίων τα 82 είναι η συμβολή των ελληνικών Μουσείων, η πλειονότητα των οποίων (49) προέρχεται από τις Συλλογές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων.

Η πρώτη αίθουσα της έκθεσης ανοίγει με ένα έκθεμα που εκφράζει με τον πιο σαφή τρόπο αυτή τη διπλή σχέση: Το εκμαγείο δύο ανώνυμων θυμάτων της έκρηξης του Βεζούβιου που έδωσε  πίσω η αρχαιολογία, ως αιώνια ακινητοποιημένα στη στιγμή του θανάτου· γύρω τους υπάρχουν διάφορες λαϊκές και καλλιεργημένες μορφές σύγχρονης επανερμηνείας του αρχαίου.

Η δεύτερη αίθουσα διερευνά τις μορφές μετάδοσης και παράδοσης της αρχαιότητας, μέσω της τέχνης και της λογοτεχνίας: Πώς οι μεγάλοι μυθικοί κύκλοι -οι ομηρικοί κύκλοι της Ιλιάδας και της Οδύσσειας- που παραδόθηκαν με διάφορες μορφές από την αρχαιότητα, παρέμειναν ζωντανοί στη σύγχρονη λαϊκή φαντασία και πώς, αντίθετα, άλλες μυθικές παραδόσεις έπεσαν στη λήθη, ενώ στη συνέχεια ανακτήθηκαν χάρη στη φιλολογική επανεύρεση της αρχαίας λογοτεχνίας.

Στην τρίτη αίθουσα από τον μύθο περνάμε στις αρχαίες αναπαραστάσεις του χώρου και του χρόνου, οι οποίες παίρνουν τη μορφή θεοτήτων, προσωποποιήσεων και αφηρημένων οντοτήτων που γέννησαν τις χωρικές και χρονικές μας κατηγορίες. Έτσι ολοκληρώνεται ένα αρχικό ταξίδι προς την αιωνιότητα -το Αιώνιο- και την αμετάβλητη τάξη του κόσμου.

Στο δεύτερο μέρος της ξενάγησης, παρουσιάζεται η σχέση ταύτισης που, παρά τη χρονική απόσταση που μας χωρίζει από τους αρχαίους, τους καθιστά οικείους. Στην αίθουσα παρουσιάζονται μέσα από θεαματικές πρόσφατες ανακαλύψεις, σημαντικές στιγμές της κοινωνικής ζωής.

Τον επισκέπτη, σε αυτό το μονοπάτι ανακάλυψης και αντιπαράθεσης, συνοδεύουν ορισμένα εξαιρετικά αντιπροσωπευτικά έργα, από Μουσεία της Ελλάδας και της Ιταλίας. Πολλά από τα έργα που εκτίθενται παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό: εντελώς πρόσφατες μεγάλες ανακαλύψεις, όπως το αποκατεστημένο αρχαίο άρμα παρέλασης από την Civita Giuliana και το άγαλμα του Ηρακλή από το Αρχαιολογικό Πάρκο της Appia Antica, το ετρουσκικό αγγείο του 4ου αιώνα π.Χ. με παράσταση από τον Τρωικό Πόλεμο, νέα αποκτήματα, όπως η Tabula Chigi από το Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο, συνδυάζονται με σπουδαία εκθέματα από την Ελλάδα, όπως η επιβλητική αρχαϊκή Γοργώ από την Πάρο, ένα σπουδαίο έργο της παριανής γλυπτικής, το οποίο για πρώτη φορά εκτίθεται εκτός του Μουσείου Πάρου ή η μεγάλη αμφιπρόσωπη παλαιολόγεια εικόνα από τον καθεδρικό ναό της Καθολικής Αρχιεπισκοπής στην Νάξο.

Η έκθεση είναι επισκέψιμη έως τις 30 Ιουλίου 2023.

ΠΗΓΗ

.....σε μια αιωνιότητα και  μια  ημέρα